ԽՆԴԻՐՆԵՐԸ ԲԱԶՈՒՄԵՆ , ՀԵՌՈՒՍՏԱՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ , ԿՐԹՈՒԹՅՈՒՆ , ԴՊՐՈՑՆԵՐ, ՀԱՏԿԱՊԵՍ ԴՊՐՈՑԱԿԱՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ ՆԵՐՄՈՒԾՎՈՂ ՏԵՏՐԱԿՆԵՐ ՈՉ ՀԱՅԵՑԻ , ՛ ԱՅԼ ԹՇՆԱՄԻ ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՍԻՄՎՈԼԻԿԱՅՈՎ , ՀԱՅԱՍՏԱՆ Է ՆԵՐՄՈՒԾՎՈՒՄ ՄԵՐ ( ՀԱՅՐԵՆԱՍԵՐ ԲԻԶՆԵՍՄԵՆՆԵՐԻ ) ՋԱՆԱՍԻՐՈՒԹՅԱՄԲ . ԾՆՈՂՆԵՐԻ ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ԿԱՐևՈՐ Է ՛ ԲԱՅՑ ՈՒՐ Է ՆԱՅՈՒՄ ՄԵՐ
ԱԶԳԱՅԻՆ ( ԱՆՎՏԱՆԳՈՒԹՅԱՆ) ՆԱԽԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ , ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅՈՒՆԸ , ՀԱՐԿԱՅԻՆ և ՄԱՔՍԱՅԻՆ ՏԵՍՉՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ . ԽԱՅՏԱՌԱԿՈՒԹՅՈՒՆ Է ՍԱ . ԱՄԵՆ ՀԱՐԹՈՒԹՅԱՆ ՎՐԱ
ՎԱՃԱՌՎՈՒՄ Է ԱՄԵՆԻՆՉ . ՈՒՂՂԱԿԻ ԱՅԼ ԲԱՆ ՉԻ ՄՆՈՒՄ ՄՏԱԾԵԼ ՛ , ՄԵՐ ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԲԱՑԱՀԱՅՏ
ԳՈՐԾՈՒՄԵՆ ՀԱՅԿԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆԸ Դ Ե Մ !!
ԱՅՍ ԾԱՆՐ ՎԻՃԱԿՈՒՄ ՀԱՅՏՆՎԵԼԸ ՄԵՐ ԱԶԳԻ ՀԱՄԱՐ, ԱՄԲՈՂՋՈՒԹՅԱՄԲ
Մ Ե Ղ Ա Վ Ո Ր Է ՀԱՅԿԱԿԱՆ Ի Շ Խ Ա Ն ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Ն Ե Ր Ը !!!!

Կարդացողի Հավանություն՝ 13  1

Կարծում եմ տվյալ պարագայում նաև դեբիլություն է, ինչպես որ ասեցիք… Շահույթի գայտակղությունը, իհարկե այստեղ առաջնայինն է… Այսօր հակառակորդից, էժան առնել, թանգ վաճառելը, նաև համահավասար է ազգի դավաճանությանը: Ես խորապես համոզված եմ, որ սրանք օժտված չեն համարժեք ինքնագիտակցությամբ… Պ-ն Քիրէմիջյան, Յէր պատմաքաղաքական «էկսկուրսը» – ՃՇՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆ Է… Կներեք որ մեջբերում եմ կատարում ռուսերենով… Деби́льность — самая слабая степень умственной отсталости, обусловленная задержкой развития или органического поражения мозга. При нерезко выраженной дебильности человек может ничем внешне не отличаться от сверстников. Сохраняются механическая память и эмоционально-волевая сфера. Внимание очень трудно привлечь и фиксировать. Запоминание замедленно и непрочно. У них преобладает конкретно-описательный тип мышления, в то время как способность к абстрагированию почти отсутствует. Сложно воспринимают логические связи между предметами и понятиями «пространство», «время», «родина» и т.д. и т.п. ” Лечение”: – альтернативным методотом воздействия, постоянное напоминание и внушение, – посредством рефлексивной терапии… Յեր դրված Հարցերից, ամենադժվարինը վէրջինն էր… Իսկ Սատանայի գահը, դուք գիտե՞ք թե որտեղ է…

Կարդացողի Հավանություն՝ 6  1

ԴԻՊԼՈՄ ԾԱԽԵՄ` ԴՐԱՄՈՎ
2009 թվականը ճգնաժամային էր: Տնտեսությունը անկում է ապրել: Հարկերը չեն հավաքվել: Գործազրկությունը աճել է…: Այսպիսի արտահայտություններով է այսօր բնութագրվում անցած տարին:

Ամեն ինչ ճիշտ է` տարին էլ էր ճգնաժամային, տնտեսության անկումն էլ է ճիշտ, բյուջեի չկատարումն էլ: Բայց մասնավորապես բյուջեի չկատարման ընդհանուր ֆոնին կան չափազանց հետաքրքիր դրսեւորումներ: Հարկերը անցած տարի շատ վատ են հավաքվել, եւ դա գիտեն թերեւս բոլորը, ներառյալ` տարրական դասարանների աշակերտները: Բայց եկեք ընդհանուր ֆոնը մի կողմ դնենք ու նայենք առանձին կատեգորիայի հարկատուներին: Օրինակ մի այսպիսի փաստ. Երեւանի պետական համալսարանը 2009 թվականին պետական բյուջե է վճարել 636 միլիոն դրամի հարկ եւ հարկատուների ցանկում 101-րդն է: Այս փաստը ուշագրավ է նրանով, որ ոչ ճգնաժամային 2008-ին նույն ԵՊՀ-ն վճարել էր 478 միլիոն դրամ եւ 168-րդն էր: Այսինքն ճգնաժամային տարում այս բուհի վճարած հարկերը ավելացել են մոտ 30 տոկոսով, այն դեպքում, երբ ընդհանուր առմամբ երկրում հարկերի վճարումը կտրուկ նվազել է: Սա ի՞նչ է, բացառությո՞ւն, թե՞ օրինաչափություն: Այս հարցին պատասխանելու համար նայենք մյուս բուհերի վճարած հարկերի դինամիկան: Երեւանի Խ.Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանը 2009-ին պետբյուջե է վճարել 599 միլիոն դրամ: 2008-ին այս բուհը վճարել էր 336 միլիոն դրամ: Այս մի հարկատուն էլ ճգնաժամային տարում մոտ 80 տոկոսով է ավելացրել իր վճարած հարկերը ոչ ճգնաժամային` 2008-ի համեմատ: Սրանից արդեն սկսում է օրինաչափության հոտ գալ: Շարունակենք: Երեւանի Բժշկական համալսարանը 2009 թվականին վճարել է 420 միլիոն դրամ: Հիմա նայենք 2008-ին այս բուհի վճարած հարկերի ծավալը: Ա՛յ քեզ հրաշք: Այս բուհը նույնպես 2008 -ին ավելի քիչ է հարկ վճարել` ընդամենը 340 միլիոն դրամ: Հաջորդը` Երեւանի տնտեսագիտական համալսարանն է: Այս բուհը անցած տարի վճարել է 255 միլիոն դրամ` 2008-ին վճարած 210 միլիոնի դիմաց, այսինքն 45 միլիոնով ավելի: Ագրարային համալսարանի դեպքում վիճակը նույնն է` անցած տարի ագրարայինը պետական բյուջե է վճարել 126 միլիոն դրամ, ինչը 8 միլիոնով շատ է 2008-ին վճարած հարկերից: Երեւանի Ճարտարապետաշինարարական համալսարանը անցած` ճգնաժամային տարում վճարել է 116 միլիոն դրամ, ինչը 15 միլիոնով գերազանցում է 2008-ին վճարած հարկերի ծավալին: Ռուս-հայկական համալսարանը անցած տարի վճարել է 83 միլիոն դրամ` 2 միլիոնով ավելացնելով 2008-ի ցուցանիշը:
Եւ ուրեմն գործ ունենք մի հստակ օրինաչափության հետ եւ այն, որ միայն Երեւանի ճարտարագիտական համալսարանն է 2009-ին` 2008-ի համեմատ ընդամենը 4 տոկոսով նվազեցրել հարկերի ծավալը 201 միլիոնից` 193 միլիոնի, բացառություն է: Օրինաչափությունն այն է, որ բուհերի եկամուտները Հայաստանում կտրուկ աճել են` հատկապես ճգնաժամի ժամանակ: Եւ, քանի որ սա օրինաչափություն է, ուստի պետք է համարել, որ «բարձրագույն կրթությունը» Հայաստանում բիզնես է: Եւ այդ բիզնեսը 2009 թվականին պետական բյուջե է վճարել ընդհանուր առմամբ 2.4 միլիարդ դրամ, 2008-ի` 1,8 միլիարդի դիմաց` մոտ 30 տոկոս աճ: Այս տվյալները ուսումնասիրելուց հետո բնական հարց է առաջանում` լա՞վ է, թե՞ վատ, որ բոլոր բիզնեսները ճգնաժամ են ապրում, իսկ «բարձրագույն կրթությունը»` աճ: Առաջին հայացքից շատ էլ լավ է: Բայց միայն առաջին հայացքից: Բարձրագույն կրթությունը, հաստատ բիզնես չէ: Այլ հարց է, որ լինելով վճարովի ծառայություն` այն կարող է նաեւ պարունակել բիզնեսի որոշակի տարրեր: Սակայն վերը բերվածից ակնհայտ է դառնում, որ գործ ունենք ոչ թե տարրերի հետ, այլ ամբողջական բիզնեսի հետ: Բարձրագույն կրթությունը առաջին հերթին տվյալ երկրի հետագա մրցունակությունը պահպանելու եւ զարգացնելու նպատակ պետք է ունենա: Հենց բուհերը ապագայի համար պետք է պատրաստեն մշակութային, տնտեսագիտական, տեխնիկական ոլորտների մասնագետներ: Արդյոք մեր բուհերը իրականացնո՞ւմ են իրենց այդ առաջնահերթ գործառույթը: Նայենք մեր բուհերի ուսանողներին ու շրջանավարտներին, եւ պարզ կդառնա, որ բուհերը իրենց գործով չեն զբաղվում: Ուսանողների եւ շրջանավարտների մեջ կան իհարկե շատ լավ հեռանկարներ ունեցող երիտասարդներ, բայց սա բացառություն է եւ հիմնականում ինքնակրթության արդյունք: Ու որ առավել ցավալի է, մի տեսակ փոխհամաձայնություն կա հասարակության եւ բուհերի միջեւ: Հասարակությունը վճարում է, որ տղաները դիպլոմ ստանան ու «սովորելու» ընթացքում բանակ չգնան, աղջիկները վճարեն, որ դիպլոմ ստանան օժիտի համար: Եւ, բնականաբար, հասարակությունը հանդուրժում է, որ բուհերը իրենց զավակներին նորմալ կրթություն չեն տալիս, չնայած փող են վերցնում դրա դիմաց: Ահա այն բանաձեւը, որը դրված է կրթության ոլորտում բուհերի եւ հասարակության հարաբերությունների հիմքում: Իսկ սա, եթե նայենք ապագայի տեսանկյունից, հանցավոր փոխհամաձայնություն է:

Կարդացողի Հավանություն՝ 4  0