ՀԵՌՈՒՍՏԱԾՐԱԳՐԵՐ - Հեղինակ՝ . Wednesday, April 1, 2009 22:51 - 4 քննարկում

Նոր ժամանակներ, նույն մարդիկ

Մարդիկ մոլորված, մոլորակ երկրի,
մի մութ գիշերում, տեսան մի հրաշք.
երկնքի խորքում սեւ գույնի միջից,
տեսան մի ասուպ՝ բյուրեղ հրացած։

Մոլորակ երկրի սիրուց գեղանի,
վազում էր այն երկիրը ի վար,
ամոթից՝ երկրի գեղատես մարմնի,
հալվում էր ասես ամաչկոտ փերի։

Հպվելով ամպին, երկինքը ի վեր,
անկախ իր կամքից առաջընթացիկ,
սիրո խոսքը ինք իր մեջ պահած,
վերանում օդում ի սեր աշխարհի…

* * *

Այպսիսն է կյանքը, երկրի վրա։ Այսպես են ուղղորդվում մտքերը մարդկային։ Եվ ոմանց համար ասուպ են դարձել որոշ ազգերի մարդիկ միամիտ։ Եթե կիսվել են մարդիկ մոլորյալ, ապա այսպես կլինի ավարտն աշխարհի.

Ոմանք իրենց վեհ պահած մնացածներից, իրենց կպահեն հմայիչ երկրի պես. միշտ գայթակղանքի գերի պահելով մնացածներին, ասուպների պես։ Իսկ մնացածներն էլ իրենց պահելով ասուպների պես հայտնություն առնող, միամիտ սլացքով երիրը կգան։ Եվ այս երկուսի բախման ընթացքին, կբխի նոր լույս՝ ասուպի մահից։ Եվ այդպես շարունակ, նորանոր մարդիկ, ասուպների պես կհալչեն օդում. չգիտակցելով թե ուր էին գնում եւ ինչի հասան։

Բայց թող որ հանկարծ երկիրը դաժան, հաճույք ստացած ասուպի մահից, դեպ իրեն ձգի մի մեծ ասուպի, ապա չեմ նախանձնի նրա հմյնքին, որն էլ չի վայելի նոր մահը լույսի, քանզի նոր լույսը՝ այրվող ասուպի, իրեն այդ անգամ ներում չի շնորհի. կտաքանա, կայրվի, բայց կմնա ուժի մեջ հստակ, ու զարկելով երկրին հուժկու հարվածով, առանցքից դուրս կբերերի նրան հավիտյան, երբեմնի մոլորակ երկրին գեղանի։

Ահա թե ինչպես կլինի վերջն այն ամենի, ինչ մարդիկ տեսան, եւ փորձում են այդ իսկ կերպով էլ վարվել, ի սեր իրենց սեփական մարմնի, մտքի եւ ոգու…չարեգեղ։

Հակոբ Գեւորգյան
Հունվար 1, 2009թ., Լոս Անջելես



4 քննարկումներ

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

gvg
Jan 6, 2009 16:54

Դարեր անվերջ հոգսերի մեջ,
Բախտով տրված հարևանի
Նենգապատիր ու դառնաղի
Դավերի դեմ մարտի ելար:
Հազար ու մի պատերազմում
Նահատակված զավակներիդ
Անուններով անվանեցիր՝
Արարչագործ քո լեռներին…
Ի՜նքդ հավերժ ճամփորդ արի՝
Ապավինած Արարատին՝
Երկրաշարժի սարսափն անցար :
Ուր էլ հասար այս աշխարհում
Երկինք միտող քո լեռների
Կատարներին ապավինած
Աստղերին շնչավորած
Արարատի բարձունքներից
Տիեզերքի գիրն ես կարդում:
Քարից անգամ հաց ես քամում:
Հավերժ ճամփորդ հին աշխարհի
Հազար ու մի անկյուններում
Արարատիդ տեսքի նման՝
Պատկերի պես, բուրգ կերտեցիր
Անգամ դատարկ անապատում
Գտար ճամփան Արարատի,
Ակնթարթի նման անցան
Դարերն անթիվ , և՜ ինչ որ կար
Հին աշխարհից՝ քո կառուցած .
Արքաներիդ անուններով
Պահ ես տվել տիեզերքի
Կաթնածիրին…

Կարդացողի Հավանություն՝ Thumb up 2 Thumb down 0

Լիանա
Apr 6, 2009 20:32

.

Կարդացողի Հավանություն՝ Thumb up 0 Thumb down 0

mench
Jul 22, 2009 15:13

Հակոբ, բա քո մասոն եղբայրները չեն նեղանում քո այս գաղափարներից՞
Մենակ թե չասես յանի մասոն չես, որտեվ քեզ մասոնական եկեղեցու մոտերը տեսնող է եղելԷ:

Կարդացողի Հավանություն՝ Thumb up 2 Thumb down 0

Hakob
Jul 22, 2009 18:38

mench, հետաքրքիր անվանակոչում ունեք. հրեաները Մենչ են կոչում այն մարդուն, ում հայերը կոչում են Լավ Տղա. իսկ լավը կամ լինում է, կամ էլ չի լինում. այսինքն, եթե լավ տղա ես, ուրեմն լավ տղա ես քեզ լավ տղա անվանողների համար. վատ տղա լինել չես կարող, որոհետեւ, ինչպես ասացի, լավը լինում է կամ չի լինում։

Մի հետաքրքիր պատմություն միտս եկավ, Ձեր ասած «տեսնողների» վերաբերյալ։ Պատմեմ, կարդացեք, շատ կհավանեք։ Հույսով եմ տեղյակ եք Հայաստանից. գիտեք որ այնտեղ տասնյակ տարիներ առաջ ներգաղթել ու բնակություն են հաստատել Իրանից գաղթաց բազմաթիվ հայեր։ Պատմությունը մի տեղաբնակ Հայ մարդու եւ Իրանից ներգաղթաց Հայի մասին է։

Տեղաբնակ Հայը, միայնակ նստել էր փողոցի քարին ու դիտում էր փողոցի անցուդարձը։ Եղանակն ահավոր շոգ էր։ Տանը մնալն էլ անտանելի էր։ Դա՝ քուչի քարին նստելը, ընդունված երեւույթ էր Հայաստանում։ Ու նա այդպես նստած մեկ նայում էր աջ, մեկ էլ ձախ, ու փորձում էր մի մարդ գտնել ու զրուցել նրա հետ։
Հանկարծ մոտենում է հարեւանը, որն իր արագ քայլվացքով կարծես թե հուշում էր բոլորին, թե շտապում է. հավանաբար շտապ գործով։
Զով քարին նստած հարեւանը նկատելով այս ամենը չի դիմանում եւ կանչում է,–հարեւան ջան, կանգնիր, քեզ մի բան պիտի ասեմ։
Գաղթական հայը, որն արդեն վաղուց էր հաստատվել Հայրենիքում, չի մերժում հարեւանին. –բարեւ հարեւան ջան, ի՞նչ է պատահել։
–Արի, արի, հեսա կասեմ,–խորհրդավոր ձայնով դիմելով նրան փորձում է մի ձանձրալի խոսք բացել ու ժամանց սկսել հարեւանի հետ,–քո տղայի մասին պիտի ասեմ։
–Ասա՛ հարեւան ջան։
–Դու գիտե՞ս, որ քո տղան ուռում ու թռնում ա։
–Չէ հարեւան ջան, չգիտեմ։
–Բա՛…դե իմացիր. տղայիդ հավաք պահիր. ասա որ հիմարություններ չանի։
–Եղավ հարեւան ջան,–ասում է զարմացած ու մտահոգ վիճակում հայտնված հարեւանն ու մոլորված շարունակում քայլել. ասես թե քայլում է անհայտ մի տեղ։
Նա վերադառնում է տուն ու սպասում որդուն։ Որդին տուն է գալիս աշխատանքի վայրից, լվանում ձեռքերն ու նստում հոր մոտ։ Ու հայրը սկսում է հարցաքննությունը։
–Այ տղա՞, դու արդեն ուռում ու թռնում ե՞ս։
–Ո՞վ ասեց,–զարմացած հարցնում է որդին։
Հայրն ի սեր հարեւանի, եւ նրան չմատնելու համար պատասխանում է.
–Օդում տեսնող ա եղել…
Հ.Գ.

Կարդացողի Հավանություն՝ Thumb up 2 Thumb down 0

Գրեք Ձեր կարծիքը

ՀՂՈՒՄՆԵՐ ԳՐԵԼՈՒ ԿԱՆՈՆՆԵՐ

- Չի խրախուսվում ամբողջովին մեծատառերով գրված հղումները,
- Մի գրեք փողոցային դարձվածքներով,
- Արգելվում է գովազդային հղումները,
- Մի գրանցեք անձնական վիրավորանքներ:

Գրառում կատարելուց հետո ստուգեք Ձեր էլ–փոստարկղը (Inbox եւ Spam) հավելյալ գործողությունների համար.

Comment



` 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 - = Back
TAB q w e r t y u i o p [ ] \
Caps a s d f g h j k l ; ' Enter
Shift z x c v b n m , . / Shift
Ctrl Alt   Alt Ctrl

Միացնել հայերենը

*