Posts Tagged ‘arkadi ghukasyan’
Ս. ՔԻՐԵՄԻՋՅԱՆ - Tuesday, October 23, 2012 11:37 - 3 Comments
«Ժառանգությունը» չի մնա առանց ժառանգների, նրա թիկունքին …….. եղբայրներն են…
Այս հոդվածի հեղինակը պատկերացում իսկ չունի «ժառանգության» ընդերքի և նրա անդամների մասին: Օրինակ Թևան Պողոսյանին ներկայացնում է. «Թևան Պողոսյանն էլ անկուսակցական է, Մարդկային զարգացման միջազգային կենտրոնի (ՄԶՄԿ) նախագահն է, այսինքն «ժառանգության» հետ կրկին որևէ կապ չկա»:
Իսկ հասկանո՞ւմ է այս հոդվածագիրը, թե ի՞նչ է նշանակում ՄԶՄԿ անորոշ անունով կազմակերպությունը, որի նախագահն է Թևան Պողոսյանը: Մանրամասնենք. Թևան Պողոսյանը ԼՂՀ-ի նախկին վարչապետ Պողոսյանի տղան է, որին 1999թ. հեռացրին պաշտոնից «ԼՂՀ-ի նախագահ Արկադի Ղուկասյանի աշխատասենյակում լսող-լրտեսող սարքեր տեղադրելու համար» մեղադրանքով: Այդ թվերին պատանի Թևանը գտնվում էր Վաշինգտոնում և ՀՀ դեսպանությունում ներկայացնում էր չճանաչված ԼՂՀ-ին: Հոր անհետանալուց հետո հայտնվեց համապատասխան «միջազգային կառույցներում», իսկ այնտեղից թռիչք դեպի «Ժառանգություն»: Պատահակա՞ն է:
«Բազմակուսակցական» Ռուբեն Հակոբյանը այն հին լրտեսներից է, միակը, որ մոտիկից գիտի բոլոր տեսակի կուսակցականներին և նրանց խոհանոցը, ուր թափանցել էր «հատուկ հանձնարարությամբ» մկրտվելով Լևոն Տեր Պետրոսյանի «մեռոնով»: Իմիջիայլոց նույն մեռոնով մկրտվել և «կնքվել » է այժմյան նախագահ Սերժ Սարգսյանը, որի ընդհատակյա գործողությունները իր կյանքի վերջին 25 տարում հայտնի կդառնան հայ ժողովրդին, միայն իր մահվանից հետո: Չմոռանանք նաև, որ միակ պաշտոնյան է Հայաստանում, ում ԿԳԲ-ի դոսյեն գտնվում է Ադրբեջանում:
Անհանգստացնող է այն, որ «վերևների կողմից ստեղծված շարասյան առաջինները հայտնվեն վերջում, իսկ վերջինները գան առաջինների տեղը զբաղեցնելու»:
Իսկ հիմա կարդացեք ստորև ներկայացված փրփրահոդվածը…
«Ժառանգությունը» մնաց առանց «ժառանգների»
23/10/12 17:42
«Ժառանգությունը» մնաց առանց ժառանգների: Այս արտահայտությունը, թերևս տեղին է Ժառանգություն կուսակցության համար, քանզի վերջին խմորումները ևս մեկ անգամ ապացուցեցին, որ այս խմբակցությունը խորհրդարան է մտել, ոչ թե ժառանգությունով, այլ տարբեր կուսակցությունների զամբյուղով: Այսօր միայն Զարուհի Փոստանջյանն է «Ժառանգության» դեմքը մնացել, մնացյալները ոչ մի կապ չունեն ոչ այս կուսակցության գաղափարների, ոչ էլ գործունեության հետ: Նախկինում, երբ խմբակցությունում էին Լարիսա Ալավերդյանը, Ստեփան Սաֆարյանը, Արմեն Մարտիրոսյանը, մարդիկ փոքր-ինչ հանգիստ էին, որ մի երկու պատգամավոր կա` իրենց համար դոշ կտան, որ կուսակցությունը դեմք ուներ, փոքրիշատե գաղափարներ կային, ընտրազանգված ուներ: Սակայն Րաֆֆի Հովհաննիսյանը մինչ օրս էլ չէր հասկացել, որ իրական դեմքերին նորերով փոխելով չէ, որ հարցեր են լուծվում: Եվ կարևորը երազում տեսած մտքերի իրականացումը չէ, այլ ընտրազանգվածի, յուրաքանչյուրի անհատի կողմից տրված ձայնի արդարացումն է: Վերջինս իր ամերիկյան իմիջով փորձեց ամերիկյան քայլ կատարել, սակայն, մոռանալով, որ Հայստանում է, ու այստեղ ամերիկյան ձևը չի անցնում:
Ու ի ՞նչ: Այսօր «Ժառանգությունը» մասնատված, ապագաղափարացված մի մարմին է, որը ո’չ գլուխ ունի, ո’չ ողնաշար: «Ազատ դեմոկրատներն» այդպես էլ չդարձան Րաֆֆի Հովհաննիսյանի համար ողնաշար, և այդպես էլ չկարողացան միասին սարեր շրջել: Ի դեպ, երևի միայն Հովհաննիսյանը չէր նկատել, որ իր պատկերացրած սարերն այդպես էլ չեն շրջվելու «Ազատ դեմոկրատների» հետ: «Ժառանգության» կազմը մնաց Զարուհի Փոստանջյանը, Թևան Պողոսյանն ու Ռուբեն Հակոբյանը: Դե բոլորս էլ գիտենք, որ Հակոբյանը նախկին դաշնակցական է, եղել է նաև Լևոն Տեր-Պետրոսյանի նախկին խոսնակը, այսինքն «բազմակուսակցական» է: Թևան Պողոսյանն էլ անկուսակցական է, Մարդկային զարգացման միջազգային կենտրոնի (ՄԶՄԿ) նախագահն է, այսինքն «ժառանգության» հետ կրկին որևէ կապ չկա:
Եվ այս ամենի ֆոնի տակ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը մտադիր է դառնալ «Ժառնագության» թեկնածուն, մի կուսակցության, որն այլևս անողնաշար է: Հետաքրքրիր է` ինչ հույսով է Հովհաննիսյանը դնելու իր թեկնածությունը նախագահական ընտրություններին: Ինչպե ՞ս կարող է նա ծառայել ժողովրդին, եթե նույնիսկ իր իսկ կուսակցության ներսում կատարվող խմորումները չի կարողանում լուծել: Չնայած իր թեկնածության առաջադրումն ասես երազանք լիներ, որին նա այդքան տարի փափագում էր, և որը վերջապես կիրականանա: Հավանաբար նրան նույնիսկ ձայները չեն հետաքրքրում, այլ առաջադրման երևույթը:
Ինչևէ, բոլորս էլ տեսնում ենք, որ եթե չկա գաղափար չկա նաև պայքար, այսօր հենց այս խնդրի առաջ է կանգնած «Ժառանգությունը»:
- Երբ Ավանգարդ էինք
- Հստակ գործողություններ ի պատասխան Էրդողանի վայրեհաչոցներին:
- Սերժ Սարգսյանի ընտանեկան կլանը պետք է կանգնի արդարադատության առջև
- Բոլոր դեպքերում, Հայաստանը այսօրվան հասցնողները պատասխանատվության են ենթարկվելու:
- Տարեմուտի խոսք ԵՀՄՖ նախագահ Պարոն Աշոտ Գրիգորյանին
- ՀԱՅԱՍՏԱՆ, ԺՈՂՈՎՐԴԱՎԱՐՈՒԹԻՒՆ, ԱՄԵՐԻԿԱ, ՌՈՒՍԱՍՏԱՆ… Կամ Հայ քաղաքական մտքի մերօրեայ դեգերումները
- ԳԱՐԵԳԻՆ ՆԺԴԵՀԻ ՑԵՂԱԿՐՈՆՈՒԹԻՒՆԸ ԵՎ ԴԱՇՆԱԿՑՈՒԹԻՒՆԸ
- ՆԵՐԿԱՅԻՍ ՀԱՅՈՒԹԵԱՆ ՄԻ ՄԱՍԻ ՍԻՆ ՅՈՅՍԵՐԸ, ՀԱՅՈՒԹԵԱՆ ՀՈԳԵՄՏԱՒՈՐ ԾՈՒԼՈՒԹԻՒՆԸ ԿԱՄ ԱՒԱՐԱՅՐԻ ԱՆՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒ ՈԳԻ՞Ն…
- Ստրկամտությունն ու վախը ծնում են ստորություն
- Տաս տարի առաջ բայց կարծես այսօր
- «Նոր մետաքսե ուղու» համաշխարհային համագումարը՝ կրկին առանց Հայաստանի
- Հայաստանով անցնող նոր «մետաքսե ուղին» պաշտոնապես գրանցվեց Չինաստանի միջազգային համագումարում
- ԵՀՄՖ-ի նախագահության կոչը արտերկրի հայկական կազմակերպություններին, գործարարներին և գործիչներին
- Խալիֆաթ:Մաս 2
- Խալիֆաթ:
- Կեղծիքի և ստի հարուրամյա թավուտներում:Մաս 3
- Կեղծիքի և ստի հարուրամյա թավուտներում:Մաս 2
- Կեղծիքի և ստի հարյուրամյա թավուտներում:Մաս 1
- Մի բլոկնոտի Քարտեզի հետքերով:դեպի 1919 թվական :
- Արցախը կարող է դառնալ հայկական Շվեյցարիա. ուսումնասիրություններ
- ԱՊՐԻԼ 2 … ՀԱՂԹԱՆԱ՞Կ..
- ՎԱՃԱՌՎԵ՞Լ, ԹԵ՞ ՉՎԱՃԱՌՎԵԼ ..
- ԵՐԵԽԱՆԵՐԸ ՄԵՐ ԿՅԱՆՔԻ ԻՄԱՍՏՆ ԵՆ.
- ԱԲԻԿ ԳԱՆՏԻԼԵԱՆ
- ԿԱՆԹԵՂԻՆ Խօսքը Հիմնադրութեան երրորդ ամեակին առթիւ
- « ՃԱՆԱՉԵԼ ԶԻՄԱՍՏՈՒԹԻՒՆ ԵՒ ԶԽՐԱՏ, ԻՄԱՆԱԼ ԶԲԱՆՆ ՀԱՆՃԱՐՈՅ»
- Այսօր Հայաստանում տիպիկ աֆրիկյան բռնապետություն է:Հարցազրույց Եվրոպայի հայկական միությունների ֆորումի փոխնախագահ, ՀՌԱԿ նախկին ատենապետ Հարություն Առաքելյանի հետ
- Եվրոպայի հայկական միությունների ֆորումի նախագահություն արձագանքում է հայկական NEWSPRESS բաց նամակին
- ՆԵՐԱՌԱԿԱՆ ԿՐԹՈՒԹՅՈՒՆ:ՍՈՖՅԱ ԱՐԶՈՅԱՆ
- ԵՎ ԱՇԽԱՐՀԸ ԿԼՍԻ ՊՈԵՏՆԵՐԻ ՁԱՅՆԸ
- Преступный беспредел Комитета по науке
- 7 декабря 1988 года
- Ինչու է «պիսար» Վիգեն Սարգսյանը առաջ տանում «1000 դրամի» ծրագիրը