define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: Մովսես Խորենացին ազգային գիտակցության հենասյունն է:	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2014/07/01/%D5%B4%D5%B8%D5%BE%D5%BD%D5%A5%D5%BD-%D5%AD%D5%B8%D6%80%D5%A5%D5%B6%D5%A1%D6%81%D5%AB%D5%B6-%D5%A1%D5%A6%D5%A3%D5%A1%D5%B5%D5%AB%D5%B6-%D5%A3%D5%AB%D5%BF%D5%A1%D5%AF%D6%81%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2014/07/01/%d5%b4%d5%b8%d5%be%d5%bd%d5%a5%d5%bd-%d5%ad%d5%b8%d6%80%d5%a5%d5%b6%d5%a1%d6%81%d5%ab%d5%b6-%d5%a1%d5%a6%d5%a3%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a3%d5%ab%d5%bf%d5%a1%d5%af%d6%81%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Thu, 03 Jul 2014 00:56:51 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: Արտակ Չալգուշյան		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2014/07/01/%d5%b4%d5%b8%d5%be%d5%bd%d5%a5%d5%bd-%d5%ad%d5%b8%d6%80%d5%a5%d5%b6%d5%a1%d6%81%d5%ab%d5%b6-%d5%a1%d5%a6%d5%a3%d5%a1%d5%b5%d5%ab%d5%b6-%d5%a3%d5%ab%d5%bf%d5%a1%d5%af%d6%81%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5/#comment-30116</link>

		<dc:creator><![CDATA[Արտակ Չալգուշյան]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 03 Jul 2014 00:56:51 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=26836#comment-30116</guid>

					<description><![CDATA[Մենք շատ երկար ժամանակ սխալ պատկերացում ենք ունեցել Քրիստոնեության մասին, որը այսքան երկար տարիներ ծրարել է իր մեջ հայ ժողովրդին, դարձնելով այն ինչը որ պետք եր ըստ դրա դոկտրինների՝ գաղափարական կաղապարների: Շատ նման յան կրտվող ցուլին որի առնանդամը թելակապ է արված որպեսզի եզ դառնա:

Ըստ էության քրիստոնեության ակունքը կարելի է տեսնել Հուլիոս Կեսարի եւ Կլեոպատրայի արանքում: Ինչպես հայտնի է ընդունված է համարել որ Կեսարը ծնվել է ուղղիղ 100 տարի մթա: Մթա քառասունական թվականներին կեսարը հայտագործում եր Եվրոպան... արյունալի պայքարներ մղելով Գալլիայում, Բրիտանիայում եվ մինչ Հռենոս գետը որը սահմանում եր Գերմանյան: Սա եռապետության տարիներն եին երբ Կեսարը, Կրասոսը եվ Պոմպեոսը կազմում եին այն Հռոմեական հենքը որը ընդյայնում եր կասրությունը: Ընբոստացումները եւ պայքարը մշտական երեվույթներեին այս տիրույթներում: Այս ժամանակներն եին երբ Հուլիոս Կեսարի եւ Կլեոպատրայի հանդիպումը տեղի ունեցավ որը ըստ պատմական աղբյուրների ամիսներ տեվեց: Ինչքան ել ծիծաղելի կթվա այս արտահայտություն բայց այնուամենայնիվ՝ Կեսարը Կլեոպատրայի միջամտությամբ այստեղ հղացավ քրիստոնեա-կրոնական՝ դոգմատիկ գաղափարով, որը հենց կարելի է համարել ժամանակակից Քրիստոնեությունների սաղմը: Սա Կլեոպատրայի, այդ հունա-եգիպտական ծագում ունեցողի խորհուրդն եր Կեսարին թե ինչ միջոցով կարելի է լուծել ժողովուրդների ըմբոստացումը: Սա հասկանալի է:

Հիմա թե ինչպես սա կյանքի կոչվեց: Նախ նախապատրաստվեց զոհը որը պիտի կրեր այս ամեն Կրոնը՝ Հիսուս Քրիստոսը: Զոհաբերվեց եւ որից հետո որը շատ կարեվոր է Հռոմեական պետական պատվերով գրվեցին պատմություններ այն մասին թէ ինչ ծագում ուներ Քրիստոսը, ինչպես ապրեց եվ մահացավ: Այս ամենը գրվեց պետական պատվերով, հունարեն լեզվով՝ կռելով այն պատկերը որը որ պետք եր: Մի խոսքով այս գրքերը որ մենք Նոր Ավետարան ենք անվանում ընդամենը Հեքիաթային գրական ժանրին կարող են պատկանել: Իսկ ինչպես գիտենք ավետարաններ շատ են եղել, ըստ արգասաբեր պատվերի: Եվ Քրիստոնեության տարածումը, քարոզումը սկսված եր արդեն: ՆՊԱՏԱԿԸ ՄԵԿՆ ԵՐ՝ ՀԼՈՒ ԵՎ ՀՆԱԶԱՆԴ ԴԱՐՁՆԵԼ ԱՊՍՏԱՄԲՈՂ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴՆԵՐԻՆ: Սա է պատճառը որ Քրիստոնեությունը իր տեղը գտավ հենց Հռոմեական կայսրության սահմաններում: Ահա եւ Կլեոպատրայի գաղափարը որը գոյատեվում է մինչ մեր օրերը:

Հայաստան գործուղղվեց Գրիգոր Լուսավորիչը որը սրով եւ հրով պիտի կատարեր այն ինչ որ իրեն պատվիրված եր Հռոմից: Այո պատվիրված: Նա ուներ Հունական լավ կրթությում, հարմար ծագում հորական կողմից որոնք որ նրան դարձնում եին լավ կանդիդատ այս գործը ձեռնարկելու համար: Նա կործանեց հին լույսը եվ հին մեհյանների վրա կառուցել տվեց եկեղեցիներ: Իսկ ինչու հենց մեհյանների վրա՞ որպեսզի Սարկաֆակ հագցնի դրանց վրա, փակի հին հիշողությունը, մարդիք տեղը տեսնեն փոխված, այլա-սերված վիճակում: Սարկաֆակ ասելով եկեղեցական սպասավոր պաշտոնը նկատի չունեմ այլ հենց բուն բառի իմաստը:

Այս վերլուծությունը իմ սեփականն է, հիմք ընդունելով հանրային գիտելիքը եվ սեփական տրամաբանությունը: Հուսով եմ որ արդարացիորեն կարձագանքեք: Եվ պետք է մտածել ապագա կերտելու մասին:]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[