define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: Տիգրան Սարգսյանը, որպես օֆշորի Տիկո,Ո՞ւմ հետ էր շաշկի խաղում: ի՞նչ թողեց նա`  &#8221;Բիոզուգարաններ&#8221; և &#8221;Կովի պտուկներ լվանալու թեզ&#8221;	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2014/04/04/%D5%BF%D5%AB%D5%A3%D6%80%D5%A1%D5%B6-%D5%BD%D5%A1%D6%80%D5%A3%D5%BD%D5%B5%D5%A1%D5%B6%D5%A8-%D5%B8%D6%80%D5%BA%D5%A5%D5%BD-%D6%85%D6%86%D5%B7%D5%B8%D6%80%D5%AB-%D5%BF%D5%AB%D5%AF%D5%B8%D5%B8%D5%9E/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2014/04/04/%d5%bf%d5%ab%d5%a3%d6%80%d5%a1%d5%b6-%d5%bd%d5%a1%d6%80%d5%a3%d5%bd%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d5%a8-%d5%b8%d6%80%d5%ba%d5%a5%d5%bd-%d6%85%d6%86%d5%b7%d5%b8%d6%80%d5%ab-%d5%bf%d5%ab%d5%af%d5%b8%d5%b8%d5%9e/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Fri, 04 Apr 2014 18:13:53 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: smerch		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2014/04/04/%d5%bf%d5%ab%d5%a3%d6%80%d5%a1%d5%b6-%d5%bd%d5%a1%d6%80%d5%a3%d5%bd%d5%b5%d5%a1%d5%b6%d5%a8-%d5%b8%d6%80%d5%ba%d5%a5%d5%bd-%d6%85%d6%86%d5%b7%d5%b8%d6%80%d5%ab-%d5%bf%d5%ab%d5%af%d5%b8%d5%b8%d5%9e/#comment-29335</link>

		<dc:creator><![CDATA[smerch]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 04 Apr 2014 18:13:53 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=26514#comment-29335</guid>

					<description><![CDATA[ՈՒղիղ 22 տարի առաջ,  Արցախի վիճակը նույնպիսի օրհասական վիճակում էր, ինչպիսին այսօր Հայաստանի տնտեսությանն է: Այն ժամանակ երկրի առաջին Նախագահն ինքը, ոչ միայն չէր հավատում մեր հաղթանակին, այլ ռազմական ոլորտում ամեն ինչ բարցիթողի անելով` ամեն կերպ նպաստում էր Արցախն ազերիներին վերադարձնելու գործընթացին (միայն 1992 թվականի օգոստոսի 16-ին նրա ստրիպտիցով ուղեկցվող հեռուստաելույթն էլ բավարար էր՝ այդ եզրահանգմանը հանգելու համար):Չնայած մեր ջոկատների հրամանատարների ու մարտիկների քաջարի գործողություններին` այնուամենայնիվ մենք մեկը մյուսի ետևից տարածքային  կորուստներ էինք կրում:
 Հակառակորդի ձեռքն անցան Շահումյանն ու Գետաշենը, Արծվաշենն ու Մարտակերտի շրջանի մեծ մասը: Այ հենց այդ ժամանակ իշխանությունը սեփական կաշին փրկելու համար փնտրեց ու գտավ քավության նոխազ, որի վրա հետագայում պիտի բարդեր բոլոր պարտությունների մեղքը: Այդ &quot;նոխազը&quot; դարձավ Վազգեն Մանուկյանը: Նրան ՊՆ նշանակելուց շատ չանցած սկսվեցին մեր հաջողությունները: Հանրապետության Հրապարակում  նորաստեղծ Հայկական Բանակի առաջին զինորները իրենց երդումը տվեցին Հայրենիքին: Հանրապետության ղեկավարությունից գաղտնի ու նրանց կամքին հակառակ` մեր հաղթանակները հաջորդեցին մեկը մյուսին...
Հիմա մեր երկրի թե&#039; քաղաքական թե&#039; տնտեսության վիճակն է օրհասական ուստի իշխանությունը սեփական դեմքը փրկելու համար առայժմ &quot;մատաղ&quot; արեց միայն ապաշնորհ վարչապետին, իսկ կկարողանա՞ արդյոք իր բոլոր ձախողումների համար քավության նոխազ գտնել թե ոչ՝ ցույց կտա ժամանակը…]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[