define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: ՏՆՏԵՍԱՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՀԱՐՑԵՐ	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2014/03/15/%D5%BF%D5%B6%D5%BF%D5%A5%D5%BD%D5%A1%D6%84%D5%A1%D5%B2%D5%A1%D6%84%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6-%D5%B0%D5%A1%D6%80%D6%81%D5%A5%D6%80-2/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2014/03/15/%d5%bf%d5%b6%d5%bf%d5%a5%d5%bd%d5%a1%d6%84%d5%a1%d5%b2%d5%a1%d6%84%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%b0%d5%a1%d6%80%d6%81%d5%a5%d6%80-2/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 16 Mar 2014 13:16:36 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: Վահագն		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2014/03/15/%d5%bf%d5%b6%d5%bf%d5%a5%d5%bd%d5%a1%d6%84%d5%a1%d5%b2%d5%a1%d6%84%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%b0%d5%a1%d6%80%d6%81%d5%a5%d6%80-2/#comment-29245</link>

		<dc:creator><![CDATA[Վահագն]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 16 Mar 2014 13:16:36 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=26381#comment-29245</guid>

					<description><![CDATA[Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտի իմ պատկերացումները ներկայացնելու համար նշեմ մի քանի դիտարկում Եղվարդ քաղաքի և վերջինիս  հարակից գյուղերի օրինակով: 

Եղվարդ քաղաքը տեղակայված է Եղվարդի դաշտավայրում՝ Արա լեռան արևմտյան մասում և Երևանից հեռու է ընդամենը 20 կմ: ԽՍՀՄ տարիներին առկա էր բավականին զարգացած ոռոգման համակարգ, որը ապահովում էր քաղաքի և հարակից գյուղերի գյուղնշանակության հողերի ոռոգման կարիքները: Կլիման բավականին բարենպաստ է ոչ միայն հացահատիկային և այլ մշակաբույսերի աճեցման, այլև մրգատու այգիների զարգացման ու անասնապահության համար:  Սակայն այսօր  Եղվարդի գյուղատնտեսությունը կաթվածահար վիճակում է, իսկ գյուղացին՝ բռնած գաղթի ճանապարհը:

Ինչու՞ է այդպես:

Որովհետև.
1.Հողի անհամաչափ բաժանում և անարդյունավետ օգտագործում; Եղվարդի գյուղնշանակության հողերի 50 տոկոսից ավելին իր ձեռքում է կենտրոնացրել ՀՀ պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահ եղվարդցի Գագիկ Խաչատրյանը, մնացած 50 տոկոսից 20-ը գտնվում է ՀՀ բնապահպանության նախարար Արամ Հարությունյանի ձեռքում,  10 տոկոսը վերածվել է պարսպապատված առանձնատների (դաչաների), իսկ 20 տոկոսը պատկանում է գյուղացիներին, բայց դրա միայն 5 տոկոսն է մշակվում:  
Գագիկ Խաչատրյանին պատկանող 50 տոկոս գյուղնշանակության հողատարածքների 10 տոկոսը վերածվել է ջերմատների, իսկ մնացածը &#060;&#062; կարգավիճակում է, այսինքն չի մշակվում: Եթե կարծում եք, որ ՊԵԿ նախագահ Գ.Խաչատրյանը վճարում է սահմանված հարկերը, ապա սխալվում եք: Բնապահպանության նախարարին պատկանող հողերի մասին կարելի է կրկին խոսել &#060;&#062; տեսանկյունից: Մնաց 5 տոկոս մշակվող հողատարածքը, այսքան բան:
2. Ջրի խնդիր: Եղվարդի ու հարակից գյուղերի գյուղնշանակության հողերի միայն 15-ից 20 տոկոսը ներկայումս գործնականում հնարավոր է ջրել, քանզի ԽՍՀՄ-ից որդեգրած ոռոգման համակարգի մեծ մասի հետքն անգամ չկա: Ոռոգման գործընթացը կազմակերպելու նպատակով կառավարությունը ստեղծել է ջրօգտագործողների ընկերություն՝ Եղվարդի ՋՕԸ, որը ըստ օրենքի պետք է ղեկավարվի հենց նույն ջրօգտագործողների կողմից: Բայց արի ու տես, որԵրևանում բնակվող ինչ-որ մեկը Միհրան անունով դարձել է տնօրեն ու ղեկավարման մենաշնօրհը վերցրել իր ձեռքում: Ոռոգման ջուրը գյուղացուն է տրվում այսպես ասած կանալներով, որոնց մեծ մասը այնքան մաշված են, որ երբեմն գրայցվում է ջրի ավելի քան 50 տոկոս կորուստ:  Իսկ հողատարածքներ էլ կան, որտեղ ջուրը հասնում է հողի վրայով, այսինքն չկա բետնոապատ ջրանքցքներ կամ խողովակներ: Արդյունքում գյուղացին վճարում է առանց այն էլ թանկ վարձավճար ու դրա դիմաց ստանում այսպես ասած կես փոխհատուցում: 
3. Շուկայի բացակայություն: Մի կերպ ստացած բերքը գյուղացին չի կարողանում ժամանակին և համապատասխան գնով իրացնել; Նա կա՛մ պետք է բավականին ցածր գնով վաճառի այսպես կոչված խոշոր շնաձկներին կամ էլ ինքը ընկնի շենքից շենք, բնակարանից բնակարան ու վաճառի:
4.Պետության անտարբերությունը: Վերջիվերջո սա պետություն է և ստեղծված է քաղաքացիների ընդունելի պահանջմունքները բավարարելու համար: Իսկ դրա համար անհրաժեշտ է ուղիղ կապ իշխանության և ժողովրդի միջև: Այսօրվա իրականությունում կառավարությունն ու գյուղացին կապված են միայն մեկ թելով, որը պատկերավոր կարելի է ներկայացնել որպես վզին պարան գցված գյուղացի: 

Արդյունքում աղքատները ավելի են աղքատանում, հարուստները՝ ավելի հարստանում, և ունենում ենք դատարկվող, հուսահատ երկիր:]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[