define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: Ինչո՞ւ մեր ժամանակներում չծնվեց մի նոր Հակոբ Պարոնյան, որ մարեր  «Ազգային Ջոջերի» և «Ազգային ժողովի» մուխը&#8230;	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2012/12/13/%D5%AB%D5%B6%D5%B9%D5%B8%D5%9E%D6%82-%D5%B4%D5%A5%D6%80-%D5%AA%D5%A1%D5%B4%D5%A1%D5%B6%D5%A1%D5%AF%D5%B6%D5%A5%D6%80%D5%B8%D6%82%D5%B4-%D5%B9%D5%AE%D5%B6%D5%BE%D5%A5%D6%81-%D5%B4%D5%AB-%D5%B6%D5%B8/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2012/12/13/%d5%ab%d5%b6%d5%b9%d5%b8%d5%9e%d6%82-%d5%b4%d5%a5%d6%80-%d5%aa%d5%a1%d5%b4%d5%a1%d5%b6%d5%a1%d5%af%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%b9%d5%ae%d5%b6%d5%be%d5%a5%d6%81-%d5%b4%d5%ab-%d5%b6%d5%b8/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Fri, 14 Dec 2012 23:52:15 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: Armen Melikian		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2012/12/13/%d5%ab%d5%b6%d5%b9%d5%b8%d5%9e%d6%82-%d5%b4%d5%a5%d6%80-%d5%aa%d5%a1%d5%b4%d5%a1%d5%b6%d5%a1%d5%af%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%b9%d5%ae%d5%b6%d5%be%d5%a5%d6%81-%d5%b4%d5%ab-%d5%b6%d5%b8/#comment-24023</link>

		<dc:creator><![CDATA[Armen Melikian]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 14 Dec 2012 23:52:15 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=21649#comment-24023</guid>

					<description><![CDATA[ԸՆՁԻ ՏՈՏ ԿԸՍԵՆ
Հատված Արմեն Մելիքյանի Ճանապարհ դեպի Կուսաստան գրքից

Մինչ Սատանան հեռանում էր, Շան ականջին աղմուկ հասավ Աբովյան փողոցի վերևներից: Եռահարկ շենքի հասակով ու վեց շենքի երկայնքով մի սարսուռ [տառական]` մարդկանց ու ինքնաշարժների վրա կոխկրտելով առաջանում էր հրապարակի ուղղությամբ: Շունը նախազգաց, որ սարսուռը գալիս է իր հետևից, ու սարսափից թռավ` Տիգրան Մեծ փողոցի ուղղությամբ` միտք անելով անհետանալ մոտակա շուկաների արահետներով: Ակնթարթի մեջ, սակայն, սարսուռը հասավ նրան, կռունկ ձեռքերից մեկով, որից կախված էին Երիտասարդական պալատի շենքի հասակով աղվամազեր, բռնեց շանը ու գամեց Աստվածապետություն հրապարակի ճիշտ կենտրոնում` գոռալով.
– Եղպա~յռ…
Երկաթ մատների մեջ խեղդամահ եղող շանը հազիվ լսելի եղավ սարսուռի կանչը:
–Եղբա~յռռ,– կրկնեց սարսուռը:
–Ինչ կուզես:
–Ինչ ուզիմ, եխպա~յռ. լսեցի որ Դրախտում ես, ուզիցի այցելության գամ քեզ:
–Թող ինձ,– հազիվ խռխռաց շունը:
Սարսուռը մի պահ մտմտաց ու կամացուկ մը բաց թողեց շանը Աստվածապետություն հրապարակի մեծ հավկիթի կենտրոնում:
–Ո՞վ ես դուն,– դողամեռ շունը մի կերպ արտաբերեց:
–Ես կո եխպա~յռն եմ, եխպա~յռը, ազիզ Շուն:
–Ես քո նման եղբայր չունիմ,– շունը վերագտավ իրեն:
–Ինչպե~ս թե չունիս: Ես քո եխպայռն եմ, ազիզ, եխպա~յռը: Նույն հորիծ, մորիծ: Մամայիս արև: Արի գնանք: Գնանք երկու պատառ հաց ուտենք. Սենց ախպերական մի լավ սեղանի շուրջ նստենք, եխպա~յռռ…
–Անունդ ինչ է եղբայռ…
–Ինչ կարևոր է, եղպայռռ: Եխպայռ ախպոր համար ինչ նշանալություն ունի, եխպա~յռ: Որ քեզ գտել եմ այստեղ, ողջ-առողջ` իմ ամենամեց ուրախուտյունն է, իմ ամենամեծ էրջանկուտյունը, եխպա~յռ…
–Ոնց թե ինչ: Դուն իմ եղբայրը չե՞ս. հարկավ անուն մը տված պետք է ըլլան քեզի մեր ծնողները:
–Ծննդյամբ` Տիրատուր Տիրատուրէեան: Ընցի Տոտ կըսեն:
–Ո՞ւռ եռթանք: Ինչպե՞ս գամ: Դուն գնա, եխպայռռ. Ես տաքսիով կգամ:
–Չէ~, եղպայռ, չէ~: Դու ախպորդ հիմա վրավոռեցիր: Իսկականից վրա՛վոռեցիր: Էդ որտե՞ղ ա գրված, ոռ մարդու ա՛խպերը Դրաղտ գա, ու նրան թողնեն, որ տաքսիով-մաքսիով ֆռֆռա: Չէ~, աղբերս,– ասաց սարսուռը, ոտի կանգնեց հետևի երկուսի վրա, գլուխը բարձրացրեց, ֆռռաց ինքն իր վրա` փոթորիկ ուղարկելով արտգործ պալատ` ջարդելով 19 պատուհան, մատով արեց, սուլեց, մատով արեց, և ահա 36 պատուհաննոց մի լիմուզին եկավ կանգնեց շան ու սարսուռի առջև:
Շանը սարսուռի մոտ տեղավորեցին ինչպես մրջյուն:
Լիմոն համրահաղթ սահանքով սկսեց սողալ Կուսապատի փողոցներով:
–Նպատակդ ինչ է, Տիրատուր:
–Իշ նպատակ, ախպերս:
–Նպատակդ ինչ է:
–Արա իշ նպատատակ, արա. Հլա գնանք մի լավ հաց ուտենք, էռկու ոտ ֆռացնենք, հետո կղոսենք:
–Եկուր հիմա ղոսինք, ոտերը հետո ֆռացնենք, Տիրատուր:
–Արա էս ինչ անհամբեռ մարդ ես արա. Տիպիկ սպյուռքաշուն: Արա էս սպյուռքաշներից չե՞նք պրծնելու, արա: Մեկին բերինք, արտգործ սարգինք, գլողներս կեռավ, առա. քառքից է ղոսում, օռենքից է ղոսում. հիմա դու էիր պակաս, արա: Վոպշըմ: Ձեզանից ազատում չկա՞, արա: Առ էս հիցուն գռամմանոցը, լավ տղա ես, ապեր, ղոսանք:
–Ղոսանք:
–Ղոսացինք, ապեր:
–Ղոսացինք: Ասա, Տիռատուռ, դու ո՞նց հայտնվեցիր Դրաղտում:
–Էս Աստցու Որդուն խուրպան, ապեր: Նա ասաց` վերջիններին առաջինն եմ անելու, առայիններին` վերջինը: Մեցերին պոքր եմ անելու, պոքրերին` մեց: Իշ ասաց, դենց էլ արեց: Հոգուն խուրպան, արա: Ես մեցացա~, մեցերը պոքրացան:
–Ատոր համա՞ր եկեղեցի շինեցիր տանդ բակումը, եղբայր:
–Մալատեց, ապեր, ճիշտ ատոր համար, ապեր: Բայց ոշ միայն ատոր համար, ապեր: Ոնց ասեմ, ապեր, որ ընձի չիշշտ հասկանաս: Ոնց ասեմ, ապեր: Շունին ասեմ, ապեր, որ սրտիս մեջ մեց ցավ կա, ապեր, մեց ցավ: Որ մառթիք ընձի չեն հասկանում, ապեր: Էս էլ սիռտս Ասսուն տվեցի. Ասսվաց ասած, ապեր, որ իմ առաջ պոլոռը հավասար են, ապեր, պոլոռը` հավասար: Մեռնեմ Ասսու կամքին` ապեր: Մուկ լինես, մառդ լինես, ոշխառ լինես, օչիլ լինես, սարսո՛ւռ լինես` մեկ ա: Մեռնեմ Ասսու կամքին, եխպայռռ: Ասսվաց ասաց` ձեր պոլոռին մեխկերի թողություն եմ տալիս, ձեր պոլոռին հավիտենական կյանք եմ շնորհում: Էսպես հայտնվեցի Դռախտում, եխպայռռ: Շունին ասեմ, սռտիս մեջ մեց սեռ կա, եխպայռռ, մեց սեռ, անմահական սեռ: Մառթիք անողոք են, եխպայռռ. բայց վեռը Ասսվաց կա, սռտերը քննում ա, եղբայռ: Ասսվաց միայն գիտի` սռտիս մեջ իշպիսի սեռ կա, եղպայռ: Սիռտս Անուշ օպեռա է, եղպայռ, իմ ազգիս նկատմամբ: Ասսվաց ասաց` սռտերը քննողը ես եմ, այլ ոշ` մառթիք. Քո սռտի մեշի սիռո պատճառով պոլոռ սարսուռներին անմահություն եմ շնորհում: Ասսու կամքը լինի, եղպայռ: Հիցուն գռամմանոց, ապեր:
–Վերջինն ե, լավ:
–Ասսու կա՞մքը:
–Ոչ: Հիսսուն գրամմանոցը:
–Չեղավ, աղպեր:
–Կըլլա, կըլլա, եղբայռ…
—Էս իշ աջայիպ մարդիկ ես այս սպյուռքաշուները, արա: Մարդ հիցուն տարին մեկ աղպորն ա հանդիպում, հլա` պայմաններ ա դնում: Էս իշ բան ա, արա:
–Տիրատուր, նպատակդ ինչ է:
–Որ շատ ես պնդում, եխպայռ, ասեմ: Շնայած ես համեստ մարդ եմ: Ամեն մեկին նման բան չեմ ասում:
–Ասա, Տիրատուր:
–Շունին ասեմ, եխպայռ: Շունին ասեմ, համեստորեն, եխպայռ: Տանս եկեղեցում իրեք օր մոմ վառեցի, իրեք օր ախոթք առեցի, համեստորեն եխպայռ: Ասսուն ցանքությունս հայթնեցի: Ասսվաց սռտիս խոսաց, եխպայռ: Էս էլ չկարողացա դիմադրել, արա: Ասսվաց որ մի բան ա քեզ ասըմ, ոնծ դիմադրես, արա: Ուզում եմ Աստվաց դառնալ. համեստորեն եխպայռ, որպսի սուտ չհանիմ Ասսու Որդուն, եղպայռ:
–Ատի վեհ գաղափար է, եղբայր. կքաջալերեմ:
–Մեռս էլ է նույնը ասում, եխպայռ: Որպսի ուտեն եխպայռ` կարտոլ ուտեն, պանիր ուտեն, մածուն ուտեն, չի քյոֆթա ուտեն, ղալապաճ ուտեն, փորները կշտանա, խելքները քորցի, արա: Սովացությունից` մսակույտ չունենք, եխպայռ, մսակույթ չունենք. Սևակ չի ցնվում, եխպայռ, Թումանյան չի ցնվում, Քոմիթաս չի ցնվում, որ մեր սիռո ցավը լացի. գռող-քառթացող չի մնացել: Ո՞նց օռենկ դնեզ, եխպայռ. օռենկ դնեզ, քառթացող չկա. ում համար դնեզ, եխպայռ: Էս մեր Դրաղտի ժողովրդին տիրություն անող ա պետք, արա:
–Ինչու անտե՞ր են որ:
–Անտեր են, արա, տեր չունին: Ես լավ տիրություն կանիմ, արա:
–Է արա՛: Ինծի հետ ինչ գործ ունիս:
–Ինճ գորց չունիմ, եխպայռռ, ինճ գորց չունիմ, ինճ գորց չունիմ: Դու Սատանայի հետ լավ կապեր ունիս, եղպայռռ: Կուզիմ որ ընձի համար Սատանայի առաջ լավ ռեկլամ անիս, եխպայռռ: Սատանային համոզիս, որ էս լավ Ասսվաց կըլնիմ, արա: Դրամի մասին հիչ մի մթացիր: Ես քեզ Սատանայի վչառացի կրկնապատիկը կվչառիմ, եխպայռռ. Մոռս արև` եռապատիկը կվճառիմ, եղբայռ:
–Ամոթ ըրիր, եղբայր: Ո՞ւր լսվեր է, որ եղբայրը եբայրեն դրամ առնե: Ինծի համար մեց պատիվ է եղբորս բազմած տեսնել Աստծո գահին:
–Կասկաց չունիմ, եղպայռ: Ապռեսս, եխպայռ: Էս էլ գիտեի, որ ընձի հուսաղափ չես անի, եղպայռ: Կու ազնվուտյունդ ես եռապատիկ կգնահատիմ:
–Ամոթ ըրիր, եղպայռ:

http://www.sardarabad.net/product_p/72786.htm]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[