define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: Интервью с Павликом Апаранци Манукяном (часть 1) (часть 2)	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2012/02/15/%D0%B8%D0%BD%D1%82%D0%B5%D1%80%D0%B2%D1%8C%D1%8E-%D1%81-%D0%BF%D0%B0%D0%B2%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BC-%D0%B0%D0%BF%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%BD%D1%86%D0%B8-%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D1%83%D0%BA%D1%8F%D0%BD/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2012/02/15/%d0%b8%d0%bd%d1%82%d0%b5%d1%80%d0%b2%d1%8c%d1%8e-%d1%81-%d0%bf%d0%b0%d0%b2%d0%bb%d0%b8%d0%ba%d0%be%d0%bc-%d0%b0%d0%bf%d0%b0%d1%80%d0%b0%d0%bd%d1%86%d0%b8-%d0%bc%d0%b0%d0%bd%d1%83%d0%ba%d1%8f%d0%bd/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sat, 18 Feb 2012 17:04:56 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: Գևո		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2012/02/15/%d0%b8%d0%bd%d1%82%d0%b5%d1%80%d0%b2%d1%8c%d1%8e-%d1%81-%d0%bf%d0%b0%d0%b2%d0%bb%d0%b8%d0%ba%d0%be%d0%bc-%d0%b0%d0%bf%d0%b0%d1%80%d0%b0%d0%bd%d1%86%d0%b8-%d0%bc%d0%b0%d0%bd%d1%83%d0%ba%d1%8f%d0%bd/#comment-18364</link>

		<dc:creator><![CDATA[Գևո]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 18 Feb 2012 17:04:56 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=16675#comment-18364</guid>

					<description><![CDATA[Մենուա ջան, Սեյրան Օհանյանն էլ , Սամվել կարապետյանն էլ(Օհանով Սամո), Պավլիկ Մանուկյանն էլ մեր ազգի համար իրենց կյանքը դրած հերոսներ են, ինձ համար նույնպես շատ ցավալի է երբ ազգի նվիրյաների միջև այդպիսի տհաճ միջադեպեր են տեղի ունենում: Բայց չի կարելի այդ առիթները օգտագործել, քլընգելու համար սեփական բանակը և հասարակությանը չարությամբ տրամադրել մեր բանակի դեմ: Պատերազմից հետո Հայկական բանակում, խաղաղ պայմաններում զոհված զինվորների ռեկորդային թիվը 1997 թվականին կազմել է 260 հոգի այնուհետև աստիճանաբար, ձեռնարկված բարեփոխումների շնորհիվ, ինչպես նաև հանցավոր սպաների դեմ ձեռնարկված պատժիչ քայլերի շնորհիվ այդ թիվը նվազեցվել է , թերևս անցած տարի զոհերի թիվը ամենաքիչն է եղել՝ 36 հոգի, որոշ տվյալներով 39-ը, որից 10-ը թշնամու գնդակից: 1997 թվականին 260 զոհի առկայությունը գրեթե աննկատ է մնացել, իսկ այսօր ամեն ինչ չափից շատ է ուռճացվում և թմբկահարվում, որովհետև սորոսյան մամուլի տերերին դա պետք է: Հասկացեք, նրանց նպատակը ոչ թե հայկական բանակում զոհերի թվի կրճատումն է, այլ ընդհանրապես Հայկական բանակի ոչնչացումը, հասկացեք և ձեր գործունեությամբ մի լծվեք հակահայկական ուժերի կառքին: Այսօր Հայաստանում գործող Հելսինկյան ասոցիացիայի ղեկավար Արթուր Սաքունցը այնքան է լկտիացել, որ բացահայտ խոստովանում և հայտարարում է՝«Այո մենք դրսից դրամաշնորհներ ենք ստանում և կատարում ենք աշխատանք»: Իսկ ո՞րն է նրանց կատարած աշխատանքը. Օրինակ՝ նրանք դատի էին տվել Պաշտպանության նախարարությանը, իրենց անհրաժեշտ տեղեկություններ չտրամադրելու համար, իսկ Նոյեմբերի 17-18-ին  Բրյուսելում կայացած ՆԱՏՕ-ի սեմինարին, Արթուր Սաքունց կոչված ազգի դավաճանը հայտարարել էր, որ Հայաստանը խախտում է «Եվրոպայում սովորական զինված ուժերի մասին պայմանագրի դրույթները» և մեծ չափերի սպառազինություն է ձեռք բերում: Նրանք շատ բացահայտ խոստովանում են իրենց դավաճանությունը և ոչ միայն Պետության կողմից են անպատիժ մնում այլ նաև ձեր աջակցությունն են վայելում, մի՞թե դժվար է գիտակցել այս ամենը, ուշքի եկեք և մի սատարեք ազգի դավաճաններին: Եվ թող ոչ մեկը չփորձի՝« Հռոմի պապից ավելի կաթոլիկ երևալ», բանակում զոհված յուրաքանչյուր զինվորի մահը, նախևառաջ հարված է Պաշտպանության նախարարի թիկունքին, որովհետև այդ ամենի համար առաջին հերթին ինքն է պատասխանատու, քանի որ հենց ինքն է ամեն անգամ ստիպված լինում իր մոտ ընդունելու զոհված զինվորի հարազատներին և լսելու նրանց վիշտն ու ողբը, փորձելու ինչ-որ բանով մեղմելու նրանց վիշտը, գիտեք թե նրա համար հաճելի՞ է ամեն անգամ այդպիսի վիճակներում հայտնվելը, և հենց ամենից շատ Պաշտպանության նախարարն ու երկրի Նախագահն են շահագրգռված անելու ամեն ինչ կանխարգելու համար նման դեպքերը, ցավոք որից խուսափելն ամբողջությամբ անհնարին է: Օրինակի համար՝ ինչո՞ւմ է մեղավոր Սեյրան Օհանյանը, երբ զինվորներից մեկը մյուսի վրա է կրակում հայհոյելու համար, կամ ի՞նչ կարող է անել Պաշտպանության նախարարը երբ Աշտարակ-Երևան ճանապարհին, նախկին Պաշտպանության նախարարության շենքի մոտակայքում, երկու զինվորի  ճանապարհը անցնելիս մեքենան խփել էր, երկուսն էլ մահացան, կսկիծից սիրտս մղկտում էր: Ձեր շրջապատում, այդպիսի դեպքեր չե՞ն լինում , իհարկե լինում են, ուրեմն ի՞նչու եք մտածում, որ այդպիսի դեպքեր չեն կարող լինել 80 000- անոց բանակում: Ի՞նչ եք առաջարկում բանակը ցրե՞նք, այո՛, այս հակաբանակային շարժումը կազմակերպողների վերջնական նպատակը հայկական բանակի կազմալուծումն է, որ հավասարազոր է ազգիս կործանմանը, հայ ժողովրդի վերջնական բնաջնջմանը:]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[