define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: ՀՈԳՆԵԼ ԵՄ ՕՏԱՐ ԱՍՏԾՈ ՄՈՏ ԷՄԻԳՐԱՆՏ ԼԻՆԵԼՈՒՑ:	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2012/01/19/%D5%B0%D5%B8%D5%A3%D5%B6%D5%A5%D5%AC-%D5%A5%D5%B4-%D6%85%D5%BF%D5%A1%D6%80-%D5%A1%D5%BD%D5%BF%D5%AE%D5%B8-%D5%B4%D5%B8%D5%BF-%D5%A7%D5%B4%D5%AB%D5%A3%D6%80%D5%A1%D5%B6%D5%BF-%D5%AC%D5%AB%D5%B6%D5%A5/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2012/01/19/%d5%b0%d5%b8%d5%a3%d5%b6%d5%a5%d5%ac-%d5%a5%d5%b4-%d6%85%d5%bf%d5%a1%d6%80-%d5%a1%d5%bd%d5%bf%d5%ae%d5%b8-%d5%b4%d5%b8%d5%bf-%d5%a7%d5%b4%d5%ab%d5%a3%d6%80%d5%a1%d5%b6%d5%bf-%d5%ac%d5%ab%d5%b6%d5%a5/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Tue, 14 Aug 2012 23:27:16 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: Տիգրան		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2012/01/19/%d5%b0%d5%b8%d5%a3%d5%b6%d5%a5%d5%ac-%d5%a5%d5%b4-%d6%85%d5%bf%d5%a1%d6%80-%d5%a1%d5%bd%d5%bf%d5%ae%d5%b8-%d5%b4%d5%b8%d5%bf-%d5%a7%d5%b4%d5%ab%d5%a3%d6%80%d5%a1%d5%b6%d5%bf-%d5%ac%d5%ab%d5%b6%d5%a5/#comment-21429</link>

		<dc:creator><![CDATA[Տիգրան]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 14 Aug 2012 23:27:16 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=16311#comment-21429</guid>

					<description><![CDATA[Հարգելի և սիրելի հայրենակիցներ...
Նախ ասեմ, որ իրոք շատ հաճելի է ու անչափ կարևոր, նման թեմաների շուրջ անկեղծ կարծիքներ փոխանակելը: Մոտ 20 տարի առաջ դժվար էր գտնել նման մարդկանց, ովքեր միաժամանկ ապրելով ներկա ժամանակում, դրա հետ մեկտեղ կարող էին գտնվել և հոգևոր վիճակում: Ինչու՞եմ սա չափազանց կարևոր համարում, որովհետև հոգի և մարմին, դա մի անբաժանելի միասնականություն է, ինչպես և ողջ տիեզերքը: Չկա մարդ, որ գոնե մեկ անգամ, երբ նա ինքն իր հետ մենակ է լինում, չտա իրեն հուզող այս հարցը՝ Ո՞վ եմ ես և ինչու՞ եմ այստեղ գտնվում...                                Սակայն այդ հարցի պատասխանը ոչ ոք նրան չի կարող տալ:  Յուրաքանչյուր անձ, մինչ այստեղ գալը ստանձնում է իրեն վերաբերվող առաջադրանքների փաթեթը, որը պետք է իրագործվի այս աշխարհում նրան հատկացված ժամանակահատվածում: Իմ խորին համոզմունքով, կյանքում պատահականություններ չեն լինում, այլ կատարվում է այն, ինչ պետք է կատարվի, անկախ այն բանից՝դա լավ է, թե վատ ըստ մարդկային զգայարանների: Սա պետք չէ ընդունել որպես մարդկային գործունեության ծրագրավորում, մենք բիոլոգիկ ռոբոտներ չենք, պարզապես մենք ընդհանուր համաձայնության ենք գալիս երկնային կառավարության հետ մի կլոր սեղանի շուրջ, որից հետո սկսվում է մարդկային գործունեության ձևավորման սկզբնական փուլը: Հոգու կատարելագործման տարբեր ժամանակահատվածներ գոյություն ունեն, այսպես ասած մեկ գործուղման ընթացքում չես կարող լիովին կատարել առաջադրանքը, մանավանդ, երբ ինչ որ խոչնդոտների պատճառով սայթաքում ես ճանապարհից: Իհարկե այդ խոչնդոտները պարտադիր պետք է լինեն, քանի որ ամեն տեսակի բախում տանում է դեպի զարգացում: Դա մի հավերժական շարժում է, մի բացարձակ տիեզերական օրենք, որը ամրագրված է տիեզերքի սահմանադրության մեջ: Պարզապես մենք շատ աղոտ ենք հիշում, կամ բացարձակ չենք հիշում մեր նախկին գոյության մասին այն պարզ պատճառով, որ եթե մենք իմանայինք մեր մասին ամեն բան, ապա այդ դեպքում անիմաստ կլիներ կյանքը: Բոլորն էլ, երևի թե գոնե մեկ անգամ, ինչ որ մի նոր տարածք մեկնելուց, պատահաբար այնպիսի զգացմունք են ապրում, կարծես թե այդեղ նորից եղել են վաղուց: Եթե հարցնես հոգեբաններին, կպատասխանեն այսպես - դա պարզապես քեզ թվացել է, լինում են նման դեպքեր...                                                                                             Մենք սիրում ենք միշտ ժամանակից առաջ ընկնել, կամ այն հարմարացնել մեզ, սակայն չենք գիտակցում, որ դա անհնարին է, քանի որ երկիրը իր առանցքի շուրջը պտտվում է 24 ժամվա ընթացքում և տվյալ ժամանակի խախտումը հավասար է կործանման: Կամ էլ անիմաստ փորձում ենք պարզել մեր նախկին կյանքի եղելությունները, չգիտակցելով, որ գամվելով դրան կորցնում ենք մեր ներկան և ապագան: Կա այսպիսի մի ճշմարիտ արտահայտություն &quot;Ամեն ինչ իր ժամանակին&quot; և շատ կարևոր է սա գիտակցել, քանի որ ամեն միտք իրականություն է դառնում ճիշտ ժամին և ճիշտ տեղում: Իհարկե ես մի փոքր կարծես շեղվեցի թեմայից, բայց սա անմիջական կապ ունի մեր զրույցների հետ, որովհետև բոլորս էլ տարբեր փնտրտուկների մեջ ենք, հավերժ գործողությունների բուռն զարգացման ճանապարհին, որը իր ամբողջությամբ կոչվում է &quot;Մի կյանքի պատմություն&quot;: 
Ամեն մարդ ունի իր սեփական պատկերացումը կյանքի մասին, իրեն հատուկ հոգու և գիտակցության աչքերով է նայում նրան: Եթե 20 հոգու ցույց տաս ինչ որ մի պատկեր, ապա ամեն  մարդ այդ պատկերում տեսնում է այն, ինչ որ փնտրում է կյանքում և դրանք բազմազան են, այսինքն ամեն անձ փորձում է կերտել իր սեփական աշխարհը: Ընդհանուր խառնաշփոթում իր դերն է ունեցել մարդու կողմից ստեղված կրոնը, որը միշտ օգտագործվել է նույն մարդկության դեմ տարբեր նպատակներով, որի պատճառով հանրության մեջ միշտ սխալ կարծիքներ են ձևավորվել կյանքի հանդեպ: Եթե մարդը հասկանար, թե ո՞վ է ինքը, այդժամ արդեն կկարողանար տարբերել նյութականը էներգիայից, անշոշափելի երևույթից: Իմ կարծիքով սա է հիմնական պատճառը, որից և ծնվում են հետագա անբացատրելի իրադարձությունները: Չգիտես ինչու՞ կրոն և հավատք հասկացողությունները միշտ բացատրվում են նույն իմաստով, սակայն նրանք բացարձակ տարբեր են: Կրոնը ստեղծում է մարդը, այսքան ժամանակ ոչ մի աստված երբեք կրոն չի ստեղծել, քանի որ մեկ աստված չի կարող ստեղծել տարբեր կրոններ այն պարզ պատճառով, որ անխուսափելի կլինեն ազգերի միչև բախումները: Ինչպե՞ս կարող է մարդ ունենա մի քանի զավակ ու ամեն մի զավակին ուղղի մյուսի դեմ, դա կարող է անել միյայն հոգեկան ծանր հիվանդը: Իսկ հավատը ստեղծովի չի լինում երբեք, նա ամենուր մարդ արարծի հետ է իր ողջ կյանքի ընթացքում, որը ի ծնե ուղեկցում է նրան: Երբ մարդ ապրում է տիեզերքի օրենքներով, նա ազատ և անկախ է, իսկ երբ սկսում է ապրել մարդու ստեղծած երկրային օրենքներով, այդժամ նա դառնում է պատանդ:      Արթուր Արմինը ճշմարիտ է ընկալում կյանքի իրականությունը, նա մոտենում է տվյալ հարցերին գիտական տեսակետից, որին և պետք է միանա անպայման հոգեբանական տեսակետը, որը կկազմի մի ամբողջություն, բացահայտելու համար մարդկության էությանը վերաբերվող որոշակի գաղտնիքներ, որոնք տարբեր  հայտնի պատճառներով մինչ այսօր խավարի մեջ են եղել: Իհարկե հնարավոր չի լինի բացահայտել ամեն բան, դա արդեն թույլ չեն տա տիեզերքի կառավարությունից և երևի իմաստ էլ չունի, ավելին կիմանանք այս տարածքում մեզ հատկացված ժամանակի լրանալուց հետո: Նորից որոշակի ժամանակ անց կհայտնվենք այստեղ շարունակելու գործունեությունը հենց այն մասից, որտեղ այն ընդհատվեց նախկինում ու այդպես շարունակ, մինչև որ կհասնենք հոգու բացարձակ կատարելագործմանը: Այլ կերպ անգամ անհնար է, քանի որ  բարձրագույն կրթություն ստանալու համար պետք է ավարտել նախ դպրոցը և հետո ընդունվել և ավարտել բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը: Չնայած լինում են և բնածին տաղանդներ, որոնք այդքան սովորելու կարիք չունեն ու միանգամից հասնում են բարձունքի...
Ինչևէ, կապրենք ու կտեսնենք, ամեն մեկը ըստ իր ընդունակության: Իսկ ինչ վերաբերվում է այսօրվա բուռն բանավեճին , որը ծավալվել է հայերին  առնչվող կրոնական հարցերին, որը և այնքա՜ն խեղաթյուրված է, ասեմ որ այդ աստվածաշունչ անվանված գիրքը պետք է գոնե սկզբնական փուլում բաժանել երկու մասի, այսինքն դուրս նետել հին կտակարանը, որը բացարձակ կերպով աշխարհին տիրելու հստակ ծրագիր է տալմուդիստների ու փարիսեցիների կողմից կազմված: Եկրորդ փուլում արդեն կամաց կամաց  հնարավոր կլինի հայությանը մատուցել այն, ինչ որ գենետիկորեն ամրագրված է հայ մարդու հոգեկան աշխարհում, քանի որ պարտադրել չի կարելի ոչ ոքի: Արարիչը մեզ ստեղծեց սիրո զգացմունքով, ազատ և անկախ և իհարկե ունենք պարտականություններ, որոնց իրագործումից հետո կլինենք ավելի երջանիկ ու ավելի ազատ:

Բարին ընդ Ձեզ...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[