define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: Որքա՜ն լույսեր մարեց նոր հավատքն այս օտար	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2012/01/12/%D5%B8%D6%80%D6%84%D5%A1%D5%9C%D5%B6-%D5%AC%D5%B8%D6%82%D5%B5%D5%BD%D5%A5%D6%80-%D5%B4%D5%A1%D6%80%D5%A5%D6%81-%D5%B6%D5%B8%D6%80-%D5%B0%D5%A1%D5%BE%D5%A1%D5%BF%D6%84%D5%B6-%D5%A1%D5%B5%D5%BD-%D6%85/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2012/01/12/%d5%b8%d6%80%d6%84%d5%a1%d5%9c%d5%b6-%d5%ac%d5%b8%d6%82%d5%b5%d5%bd%d5%a5%d6%80-%d5%b4%d5%a1%d6%80%d5%a5%d6%81-%d5%b6%d5%b8%d6%80-%d5%b0%d5%a1%d5%be%d5%a1%d5%bf%d6%84%d5%b6-%d5%a1%d5%b5%d5%bd-%d6%85/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Fri, 13 Jan 2012 20:04:13 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: Մերուժան		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2012/01/12/%d5%b8%d6%80%d6%84%d5%a1%d5%9c%d5%b6-%d5%ac%d5%b8%d6%82%d5%b5%d5%bd%d5%a5%d6%80-%d5%b4%d5%a1%d6%80%d5%a5%d6%81-%d5%b6%d5%b8%d6%80-%d5%b0%d5%a1%d5%be%d5%a1%d5%bf%d6%84%d5%b6-%d5%a1%d5%b5%d5%bd-%d6%85/#comment-17596</link>

		<dc:creator><![CDATA[Մերուժան]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 13 Jan 2012 20:04:13 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=16191#comment-17596</guid>

					<description><![CDATA[Նախ կրոնապետությունների մասին, իմ ամենահարգելի Սվետա, ասում եք Հայսատանը ամենածայրահեղ կրոնապետությունն էր ու բխեցնում հետևանքներ։ Երևի երբեք չի եղել Պապական Իտալիան։ Կարող եք Պապերի հաստատումից հետո ռոմեական չեմ ասում, թող լինի իտալիկ ազդեցիկ  Արքա հիշել։ Չկա։ Իսկ ում առաջև էին չոքեչոք վազում Ֆրանսիայի արքաները։Իսկ Պապական Իտալիան  Վատիկանի տեսքով իր ձեռքում է պահում միլիարդանոց Կաթոլիկ աշխարը։   Ու նրա գործի միայն ծոխն է միայն տեսանելի մեր միամիտ աչքին , այն էլ այն ժամանակ երբ հերթական Պապ են ընտրում։     Կարո՞ղ եք թվարկել քանի Կոպեռնիկոսներ ու Ջորդանո Բրունոներ է այրել հայ եկեղեցին։   Քանի Ժաննա Դ՛Առկ է խարույկի հանվել հայ կղերի ձեռքով։ Դժվար հիշենք , բանսարկություններից բացի։  Երևի մոռանանք Իսպանական ինկվիզիցիաները ամեն տեսակ ։ Ահա իսկական մոլի կրոնապետություններ։ Ուր արքաները ոչ թե չէին պայքարում իշխանության համար, այլ վաղուց պարտվել ու ուղակի կրոնի կցորդ էին։ Բայց տես ինչ երկիր է Իտալիան , Ֆրանսիան, Իսպանիան։  Դրանք ընդամենը  վերջերս հայտարարեցին իրենց աշխարհիկ ազատությունների ու դեմոկրատիայի մասին։ Իսկ այդ ընթացքում եկեղեցին հանգիստ զիջեց ասպարեզը , իր մեծ դերը իր ազգի ու երկրի համար կատարած համարելով։  Թեկուզ Հունաստանը։ Տես ինչ հեթանոս մշակույթ են պահել գրքի ու կառույցի տեսքով մինչև օրս, ձեր առաջին իմաստությունները նրանց այս գրքերից եք սերտել այնուամենայնիվ ։ Եվ ինչ իմպերիա էր նաև հունաց Քրիստոնյա Բյուզանդիան։ Ինչու էր ամենքի մոտ այպես , իսկ հայոց մոտ քրիստոնեությունը անպտուղ՝ ըստ ոմանց։  Որովհետև մի կարգին քարոզիչ անգամ չունեցանք, որովհետև ինչպես դուք եք ասում հեթանոսությունից մի կարգին ձեռ էլ չքաշեցինք ուր մնաց մաքառող քրիստոնյա դառնայինք ու առաջին քրիստոնեա հզոր երկիրը լինելով ձեռքի տակ առնեինք այս հողի վրա մնացած այլ ազգեր ու ժողովրդներ կանխելով Վատիկանի պապերին ։ Իսկ ասում ենք թե առաջինն ու հիմարացած ընդունեցինք քրիստոսին։ Հարց , ինչ նպատակով։ Ինչ է հեթանոս աղոթքը նույն բառերով չի՞ արտասանվել։  Ուրեմն գործը կես ճանապարհին ենք թողել , հիասթափվել ու մի կողմ կանգնել, ու մեր պատմական առաքելությունը մի անգամ Հրեաները խլեցին ու ստանձնեցին, այս անգամ , Հռոմն ու Բյուզանդիան։ Իսկ մենք դեռ վիճում էինք կռիվ էինք տալիս Գողթն գավառում հեթանոսության մնացուկների մասին այլապաշտության այլդավության աղանդների մասին։
Քրիստոնեության դոգմայի ստվերներից կառուցած իսլամը 5 հզոր իմպերիաներ ստեղծեց, սա նույն քրիստոնեությունն է մի քիչ անգրագետ վերապատմած, բայց բավական եղավ արաբական, թաթարական մոնղոլական թուրքական հարյուրամյակների իմպերիաներ սարքելու համար։ Ինչու չտեսանք քրիստոնեական գաղափարախոսության հենց այս կողմը։  Հազոր պետություն ու իմպերա ստեղծելու ունակ կողմը։  Եվրոպան ինչ հիմնական արժեքի արդյունքում է ԵՄ դառնում, կասեք եվրոի դրամոսկու,  կասեմ Քրիստոնեական արժեքի արդյունքում, մի նոր իմպերիա, որ շատ թշնամիներ ունի, որ ուզում են սողոսկել, ինչպես թուրքերը ու ներսից քանդել։ Իսկ հայոց հարցը այլ է։ հայոց ուղեղը արդեն շատ էր հալվել ու թուլացել հազարամյակների հեթանոսությամբ։ Անկարող գտնվեց անհրաժեշտ ճկունության, խորիմաստության,  տո խորամանկության։ Հեթանոս Հայաստաննէր, որ տարին մեկ տրոհվում էր տասնայկ թագավորիկությունների։ Չկար միաձուլող , միացնող ուժ այնքան որ անգամ քրիստոնեությունը չկարողացավ հայ տեսակի համար այդ բանը անել ինչ հանգիստ անում էր ավելի անկիրթ ցեղերի ազգերի պարագայում։  Հայերը հնում հավեսի համար չուրացան Հեթանոսությունն ու հանկարծ դեվերից ու &quot;քոռ&quot; Անակի որդուց խաբված անցան քրիստոնեության։ Անցան քրիստոնեության Տրդատի ու այլոց չխոստովանված հույսով այն է միաձուլման  ու  իմպերիայի ֆակտրի հոտ զգալով այս ուսմունքում։ Բայց չհաջողեցին մինչև վերջ, քանզի համառ ու շատ ու դավաճան գտնվեցին մեր հերետիկոսները, հերձվածները, հեթանոսության ժառանգորդները, որ մինչև հիմա կան ու օտարից էլ շատ, ձեր ատելի կաթողիկոսներից էլ հաճախ, ավելի վնասաբեր են։ Օտարին գոնը ջոկում ենք։ մեր ներսի ցեցը մեզ չի երևում , մինչև վրջնական չենք ծակծկվում ու մեր ուղեղներում քամիներ պարեցնում։
Խոսում եք Է սրբազան տառից։  Բայց այդ նույն տառը չեն հները դրել մեր խաչքարերի հիմքում։ Ու կեռ խաչն ու  աջմ ու ձախ խաչերը, սրանցից որն է ուրացել քրիստոնեությունը։ Հակառակ պահել է ու բերել մեզ։ Հայրապետների ողջ հագուկապուստը , հարգելի Սվետա, մեր հեթանոս աշխարհի խորհուրդներն էն գաղտանգրված, կամ անգիտությամբ աղավաղված, բայց պահպանված էլի միայն հայ եկեղեցում։ Գառնիի դոկտոր քրմապետին պիտի որ հասու լինեին այս բաները, գառնիում երեվալիս ծաղրածուի շորեր ու թիկնոց կրելուց առաջ։ Հենց կաթողիկոսի տարազը Ձեր իմացած քրմերի տարազներն են օդից չեն ընկել մեր տերտերների գլխին։ Ու շատ ժղովրդներ դրանք մեզնից են 3–րդ դարից օրինակել, քանզի քրիստոնեություն ակտիվ տարածողներ էինք այն ժամանակ ու հաջողակ պետության գործում նույնպես։ Հանցց այս չարվեց, մենք մեր ներսում տարակուսեցինք ու թերահավատ դառանք քրիսոնյա իմպերիայի հզոր պետության զինակից լինելու հավատին, պետությունն էլ կիսվեց ու պատառոտվեց մինչև օրս։   Հիշենք Արտաշես ու Առտավազդ հեթանոս ավանդությունը։ Արտավազդ որդին հոր դիակի առաջ ասում է &quot; Դու գնացիր և ամենայն ինչ քեզ հետ տարար , այս ավերակաց վրա ես ինչպես թագավորեմ։ Իսկ հայրը, հեթանոս աստվածների պաշտող ու սիրեցյալ Արտաշես Մեծը նաև հայոց քրմապետ, ասում է   գնա գրողի ծոցը։ Ու դեռ ապագայի դարբիններին ասում է ամուր կռեք շխթաները։ Հեթանոս այս օրից երբ ժառանգ արքան պիտի ճիշտ խոսքի համար քրմապետերի ձեռքվ շխթայվեր հանձնվեր մասսյաց վիհի դեվերին ի կեր, սկսվեց մեր երկրի անկումը։ Քրիստոնյա դառանք այս խեղաթյուրումից դարեր հետո։ Բայց չշտկեցինք սխալը։ Արքաների դավեցինք դեվերին այս կամ այն սուտ քարոզով, ոչ թե իսկական քրիստոնյա , կամ իսկական Հակ Նահապետի հեթանոս զավակ լինելով։  Իսկ կռիվը նույյն է։ Իսկական չարը կողքներիս մենք իրար կոկորդ ենք կրծում, իսկապես &quot;կրակում թիկունքից&quot;։   Ու այսօր  թույլ , ծույլ ու մոլորյալ, սովետ այլասերումից նոր ընդարմացող  հայ եկեղեցու ու պետական մարմնի ամեն մի թուլացնող ու թևաթափ անող քայլ ու քարոզ, որ միայն ուզում է թուլացնել այլ ոչ թե քննադատում ու դատափետում է ուժեղացնելու հավատով ու հոյսով, խախտում է կրկին սեփական տան հենասյուն ու կամարը, կամոք թե ակամա։ Կյանքը դաժան է, ոչինչ անհետևանք չի անցնում, անգամ հասարակ փռշտոցդ։ 
 Անկեղծորեն ձեզ հարգում եմ ու բարձր տեսնում , սիրելի Սվետլանա։]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[