define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: ԿՈՄԻՏԱՍ ՎԱՐԴԱՊԵՏ. «Տորա 17 և 15 գլուխ, &#8211; Եթե ձեր մեջ հայտնվի մեկը և ձեզ համոզի գնանք ուրիշ Աստծո պաշտենք, այսինքն ուրիշ կրոնական արժեհամակարգի մեջ հայտնվենք, եթե դա լինի կինդ, սիրած անձդ, զավակդ, քույրդ, եղբայրդ, ապա առաջինը թող քո ձեռքը բարձրանա, որ քարով սպանես նրան, որպեսզի Չարը չտարածվի Իսրայելի մեջ»:	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2012/01/05/%D5%AF%D5%B8%D5%B4%D5%AB%D5%BF%D5%A1%D5%BD-%D5%BE%D5%A1%D6%80%D5%A4%D5%A1%D5%BA%D5%A5%D5%BF-%C2%AB%D5%BF%D5%B8%D6%80%D5%A1-17-%D6%87-15-%D5%A3%D5%AC%D5%B8%D6%82%D5%AD-%D5%A5%D5%A9%D5%A5-%D5%B1/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2012/01/05/%d5%af%d5%b8%d5%b4%d5%ab%d5%bf%d5%a1%d5%bd-%d5%be%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%a1%d5%ba%d5%a5%d5%bf-%c2%ab%d5%bf%d5%b8%d6%80%d5%a1-17-%d6%87-15-%d5%a3%d5%ac%d5%b8%d6%82%d5%ad-%d5%a5%d5%a9%d5%a5-%d5%b1/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Thu, 12 Jan 2012 15:01:52 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: Մօգ		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2012/01/05/%d5%af%d5%b8%d5%b4%d5%ab%d5%bf%d5%a1%d5%bd-%d5%be%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%a1%d5%ba%d5%a5%d5%bf-%c2%ab%d5%bf%d5%b8%d6%80%d5%a1-17-%d6%87-15-%d5%a3%d5%ac%d5%b8%d6%82%d5%ad-%d5%a5%d5%a9%d5%a5-%d5%b1/#comment-17526</link>

		<dc:creator><![CDATA[Մօգ]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 12 Jan 2012 15:01:52 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=16107#comment-17526</guid>

					<description><![CDATA[Լուսնից դարձի՛ր, ի՛մ ժողովուրդ

«Զարթնի՛ր, ուշ է արդեն»: Մեզ շատ ծանոթ արտահայտություն` դեռ վաղ հասակից, երբ մեր մայրերն էին մեզ արթնացնում քնից:

Արեգակն արդեն վաղուց ավետում է բարի լույս: Արթնացի՛ր և պատասխանի՛ր. «Բարի լու՛յս, Արեգա՛կ: Շնորհակալ եմ քո լույսի և ջերմության համար: Դու կյանք ես տալիս, ուրախություն, խինդ, հարատևություն, որը հատուկ է քո մարդկանց ու արարածներին»:

Կյանքը գեղեցիկ է դառնում ամեն անգամ, երբ բարի լույս ենք մաղթում Արեգակին, աշխարհին, բնությանը, մարդկանց: 

«Բարի լույս»-ով ավետում ենք քո լույսն աշխարհին, ո՛վ մեծ Արարիչ, Ստեղծի՛չ լույսի և Հորինի՛չ գիշերվա:

Արարի՛չ, լույսով ու ջերմությամբ ողողեցիր այս աշխարհը: Խավարի մեջ կախեցիր լուսինը մեզ համար իբրև քո լույսի վկայություն: Բայց մարդիկ խավարն ավելի սիրեցին, քան լույսը, քանզի այնտեղ լուսին կար: Հմայվեցին սառը լուսնով` մոռանալով Արեգակի լույսը հրածին, դարձան տխուր, դժբախտ, հիվանդ, անճար, անհույս, անսեր և անսերունդ: 

Կյանքը լույս է, որն առատորեն և անշահախնդրորեն պարգևում է մեզ Արեգակը: Նա է մեր սրտերը լցնում սեր կոչվող լույսով, որով ճանաչում ու գնահատում է աշխարհը: Չկա լուսավորի համար ոչինչ առավել, քան սերը` սերն առ մայրը, ծնողը, զավակը, հայրենիքը, բնությունը, մի խոսքով` սերն առ Էրգիր: Լույս կրողներն են տերերն Էրգրի, որտեղ խավարակիրներն անելիք չունեն:

Թո՛ղ քաղցր քունդ, որ պատել է քեզ ամբողջ գիշեր, թո՛ղ լույսնի լույսը գիշերվան, ողջունի՛ր Արեգակին` արտասանելով. «Առավոտ լուսո Արեգա՛կն արդար, առ իս լույս ծագեա՛»: Ողողի՛ր մարմինդ և հոգիդ բարի լույսով արարչաստեղծ:

Արթնացի՛ր խավար քնից, թոթափի՛ր լուսնի հրապուրանքն ու լցվի՛ր ճշմարիտ լույսով Արեգակի: Ընդունի՛ր պարգևն Արարչի, Ով քեզ կարգել է լուսավորիչ` աշխարհում այս խավարի` մեղմելու տառապանքները դժբախտների ու արդարություն փնտրողների:

Լուսավորներն են տերերը Էրգիրի, որն Արարիչն է մեզ ավանդել: Տե՛ր կանգնիր քո ժառանգությունը, թույլ մի՛տուր, որ թալանեն, գողանան, ծաղրեն ու արհամարհեն: Սթափվի՛ր, այլապես ուշ կլինի: Հերթ չեն տալիս իրար ոհմակները շնագայլերի ու բորենիների:

Հիշի՛ր քո պապերին ու հաստատի՛ր կապն անցյալի հետ, որ քո ապագան է: Հարվածի՛ր Հայկի ուժով, խորտակի՛ր մարդակերներին, որոնք մարմիները հոշոտելով չեն բավարարվում, հոգիներն են պղծում, թալանում: 

Ձա՛յն տուր, Ձենո՛վ Օհան, արթնացրո՛ւ հմայվածներին խավարի նիրհից: 

Կտրել են ոստերն ու ճյուղերը ծիրանենու, հերթն արմատին է հասել դարավոր ծառի: Թույլ մի՛ տուր, որ քեզ կորստի մատնեն: Կտրած ծիրանենուց հաստաբուն ծիրանափող են պատրաստում, որ քո մահվան ողբը աշխարհով մեկ տարածեն:

Թո՛ղ քունդ քաղցր` հաճույքն այդ սին, որ երազ է կոչվում: Լցվի՛ր կյանքով իրական: Պետք չեն մեզ սին աշխարհներն ու սին մարդիկ, սին գաղափարներն ու աստվածները, սին երաժշտությունն ու սին պարերը, սին երգերը: Մեզ սին լույս ( լու-սին) պետք չէ, մեզ իրական լո՜ւյս է հարկավոր: 

Գողանում, տանում են տնկիները ծիրանի և տարածում աշխարհով մեկ` պղծելով նրանց օտար ու վայրի պատվաստներով: Տե՛ր կանգնիր քո տնկիներին` քո ապագա սերնդին: Տանում են այգուդ բերքն ընտիր, զրկում քեզ հարատևությունից:

Լսվում է ձայնը ծիրանափողի, որն օտարն է նվագում: Հերի՛ք է պարես պարը ու երգես երգը լուսնի, թռվռաս ու ցատկոտես հորթի հրճվանքով` դեմքիդ մարդկային հագնելով դիմակ անասնական: Այո՛, անասնական, քանզի տրվելով հմայքին լուսնի` ասուն էիր, դարձար անասուն, եղար բանող եզ: 

Մի՛ արբեցիր լուսնի լույսով ու մի՛ դարձիր գերին լույսի գնդի լուցիֆերի), մի՛ արթնացրու քո մեջ այն գազանին, որը հոգիներ է գնում հաճույքների ու գոհացումների առատությամբ. «Ի՞նչ ես մտածում, օգտվի՛ր բոլոր հաճույքներից, պոռնկացի՛ր ու շնացի՛ր: Վայելի՜ր կյանքը, որ քեզ մի գիշեր է տրվում, իսկ գիշերը վերջ չունի, վկա քեզ` լուսնի գեղեցկությունը: Քո առջև է սեղանը խնջույքի: Էլ մի՛ երկմտիր, հագեցրո՛ւ ծարավդ ընտիր խմիչքով ծիրանի, կեր ու հափրացիր: Չէ՞ որ այդ ամենը քոնն է, ու քանի դեռ քոնն է, վայելի՛ր. չորս բոլորը ժանտախտ, իսկ դու խնջույքի հրավիրյա՜լ, ընտրյա՜լ»:

Արթնացի՛ր անասուն քնից և դարձի՛ր ասուն, չէ՞ որ դու մարդ ես արարչածին` տերն այս Էրգրի:  

Վերականգնի՛ր տաճարը հավատամքի և հաստատի՛ր կարգը տեզերական: Հիշի՛ր լուսավոր քո նախնիներին ու հսկա սուրբ Սարերին, որ ամեն առավոտ խոսում են քեզ հետ. «Բարև՛, արարչածին ի՛մ ժողովուրդ: Դեռ երկա՞ր ենք տառապելու: Միացե՛ք, բռունցվե՛ք, վառե՛ք հուրը ձեր սրտերի, ցրե՛ք խավարը, բացե՛ք դուռը Ագռավաքարի, որ դուրս գա Մհերն իր գերությունից և արդարությունը վերահաստատի, վերականգնվի Ջոջաց տունը»:

Քաղցր է քունը, հմայքը` զորեղ, պակասել է հուրն արարչական, կորել է հավատն աստվածային, բայց հիշի՛ր ով ես,որտեղից ես գալիս և ուր ես գնալու … 

Այլապես խավարի զազրախոս, հորդապաշտ ծառան լուսնի երկրից հոխորտում է. «Ահա՛ երկիրն ավետյաց, որ փնտրում էինք, ահա՛ իմ նախնիների հայրենիքը: Մենք ենք ընտրյալ որդիներն աստծո, մերն է երկիրն այս»:

Ամենուր վխտում են սին «լուսավորիչներ»: Քանդում են նրանք լույսի տաճարները քո հին ու իրենց խավարինը կառուցում: Իսկ որդիներդ էլ`այնտեղ օծվում են «լուսավորիչներ» լուսնի:

Ահա, նայի՛ր, այս մեկը վերցրել է գանգը մանկան` արյունով լեցուն, կենաց է ասում ու ոգևորում. «Կերե՜ք, վայելե՜ք, երկիրն ամբողջ ձեր առջև է, ո՛ր մասը կցանկանաք, թող ձերը լինի»: Դատարկում է գավաթն ու պատրաստվում հաջորդ կենացին: Նա քո արյունով կենացներ է ասում ու քո մարմնից սեղան է բացում բորենիների իր ոհմակի համար:

Տե՛ս այս մյուս «լուսավորչին», որը հոգիներ է որսում` քարոզելով գենդերային հավասարություն կոչվածը, որպեսզի նսեմացնի մեր մայրերին ու քույրերին, իսկ տղամարդկանց հանի վաճառքի սուրբ քաղաքի փողոցներում: 

Լսվում է ձայնը լուսնի ծառայի. «Արթնացի՛ր-քնի՛ր, արթնացի՛ր-քնի՛ր»:

«Իսկ ով չքնի, կոկորդը կրծի՛ր»,- հոխորտում է լուսագունդը:

Իսկ այս «լուսավորիչը» լուսնի, տե՛ս, ինչպես է մարդկանց խաբում: Ազատություն բարբաջելով` պարանը գցում է նրանց օձիքին ու կախ տալիս ծառից. «Սա է ազատությունը, որ երազում եք»: 

Հեռվում մի ուրիշ «լուսավորիչ» երգում է, հետն էլ պարում` իր բարեմասնությունները գովերգում. «Սա է ճշմարիտ երգը, սա է ճշմարիտ պարը, վայելեք քանի դեռ բարի եմ և առատորեն ցուցադրում եմ»:

«Թա՜նկ առնեմ, էժա՜ն ծախեմ», - առաջարկում է մի նոր վաշխառու «լուսավորիչ»: Նա գտել է մարդկանց խաբելու և գայթակղելու իր կերպը. բարերար ձևանալով` մոլորեցնում է մարդկանց գթասրտությամբ, մարդասիրությամբ:

«Վայելե՜ք օղին, վայելե՜ք գինին` արյունը Քրիստոսի, վայելե՛ք ու դարձրե՛ք աստվածների նման իմաստուն, - տարփողում է լուսնի «լուսավորիչը», - ծախի՛ր հոգիդ ինձ և ստացի՛ր պարգևն այս լուսնային: Վերցրո՛ւ, շնչի՛ր սպիտակ փոշին հաճույքի ու մոռացումի, սավառնի՛ր երազներիդ մեջ: Կյանքը մի մեծ խավար է, որտեղ լուսին կա»: 

«Կյանքի խոսք եմ բերել ձեզ, եհովան վկա, մորմոնի արև, լուսավորվե՛ք լուսնի լույսով, դարձե՛ք ճշմարիտ հավատացյալներ և սուրբ հոգի կստանաք», - քարոզում է մեկը:

Իսկ մյուսը, թե. «Լռի՛ր, ի՞նչ հոգի, ի՞նչ Քրիստոս, եհովան է, որ կա: Նա մեզ իր քաղաքում է բնակեցնելու»: 

Հաջորդն է շտապում. «Ի՞նչ քաղաք: Մենք տիեզերքների ու մոլորակների աստված ենք դառնալու»: 

«Լուսավորիչնե՜ր»: Ինչո՞ւ տեղ գրավեցիք մեր Էրգրում: Ե՛կ ու մի՛ խենթացիր, ցրվիր աշխարհով մեկ, մոռացիր ամեն ինչ և հմայված լուսնի լույսով սկսիր երգել` «Երազանքների բարի փերի»…..

…………………………………………………………………

-Բայց սպասե՛ք: Ախր, Էրգրի տերը ե՛ս եմ: Հետո՞ ինչ, որ քնած եմ, հմայված եմ: Սա է իմ նախնիների,Արարչի ավետած Էրգիրը: Գալիս եմ տիրոջ իրավունքով հաստատելու օրենքն ու տիեզերակարգը, վերականգնելու Ջոջաց տունը, խնամելու այգիս ծիրանի, որ ոչ մի ճյուղ ու շիվ էլ չկոտրվի….]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[