define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: ՈՎՔԵՐ ԵՎ ԻՆՉՊԵՍ ԿՈՐԾԱՆԵՑԻՆ ՍՍՀՄ-Ը (ՄԱՍ-2)	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2011/12/18/%D5%B8%D5%BE%D6%84%D5%A5%D6%80-%D5%A5%D5%BE-%D5%AB%D5%B6%D5%B9%D5%BA%D5%A5%D5%BD-%D5%AF%D5%B8%D6%80%D5%AE%D5%A1%D5%B6%D5%A5%D6%81%D5%AB%D5%B6-%D5%BD%D5%BD%D5%B0%D5%B4-%D5%A8-%D5%B4%D5%A1%D5%BD-2/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2011/12/18/%d5%b8%d5%be%d6%84%d5%a5%d6%80-%d5%a5%d5%be-%d5%ab%d5%b6%d5%b9%d5%ba%d5%a5%d5%bd-%d5%af%d5%b8%d6%80%d5%ae%d5%a1%d5%b6%d5%a5%d6%81%d5%ab%d5%b6-%d5%bd%d5%bd%d5%b0%d5%b4-%d5%a8-%d5%b4%d5%a1%d5%bd-2/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 18 Dec 2011 23:47:48 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: SVETLANA		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2011/12/18/%d5%b8%d5%be%d6%84%d5%a5%d6%80-%d5%a5%d5%be-%d5%ab%d5%b6%d5%b9%d5%ba%d5%a5%d5%bd-%d5%af%d5%b8%d6%80%d5%ae%d5%a1%d5%b6%d5%a5%d6%81%d5%ab%d5%b6-%d5%bd%d5%bd%d5%b0%d5%b4-%d5%a8-%d5%b4%d5%a1%d5%bd-2/#comment-17024</link>

		<dc:creator><![CDATA[SVETLANA]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 18 Dec 2011 23:47:48 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=15756#comment-17024</guid>

					<description><![CDATA[ԵՎ  ԱՅՐ ՄԻ` ՄԱՇՏՈՑ ԱՆՈՒՆ      
     
   Այո´,մենք կայինք Նրանից առաջ:       
       
Սակայն աçխարհի լայնքի վրայով         
Մի չտեսնված մրրիկ Էր անցել:       
    
Հրեա մի գունատ՝      
Քçված իր երկրից,     
Օտարականի ու հյուրի տեսքով,      
Ինքն իրեն տարավ աçխարհից-աçխարհ:      
       
Զորավոր Էին Աստվածները հին,     
Այնքան զորավոր,    
Որ չԷին ստում:      
        
Իսկ խեղճ ու աղքատ այդ եբրայեցին      
Եկավ çաղ տալու խոստումներ օդում,   
Եկավ զինավառ գեղեցիկ ստով...    
      
Միամիտ Էին Աստվածները հին,    
Միամիտ այնքա´ն,      
Որ ծարավն իրենց հագեցնում Էին լոկ արյամբ զոհի     
ԵՎ իրենց քաղցը՝ նույն զոհի մսով:    
      
Իսկ եբրայեցին եկավ ասելու.       
«Այս Է մարմինն իմ,առեք ու կերեք:     
Այս Է արյունն իմ,ըմպեցեք սիրով»...
       
ՈՒղղամիտ Էին Աստվածները հին,     
ՈՒղղամիտ Էին՝   
Պարզ դերձակի պես.      
Իրենց հավատի հանդերձը նրանք     
Միçտ ձևում Էին ճիçտ կյանքի վրա:      
     
Իսկ եբրայեցին եկավ կարելու     
Մի համընդհանուր-կախարդիչ հանդերձ,     
Որով պիտի որ հավասարվեին     
Ե´Վ վտիտ ու գեր,    
Ե´Վ հաստ ու բարակ...     
       
Ճçտախոս Էին Աստվածները հին,     
Ճçտախոս Էին՝    
Երեխայի պես.     
Մարդկանց մարդ Էին նրանք անվանում,    
Իսկ իրենց՝ աստված:   
      
Իսկ եբրայեցին ասաց.«Մարդ եմ ես»,     
ԵՎ...դարձավ աստված՝     
«Մարդ եմ» ասելով...     
     
...Զորավոր Էին աստվածները հին,   
Այնքա´ն զորավոր,     
Որ անկեղծ Էին ու չԷին ստում:     
Իսկ պատմության մեջ կան ժամանակներ,   
Երբ ով չի ստում՝ պիտի կործանվի՜...        
     
ԵՎ կործանվեցին աստվածները հին:      
     
Մարդիկ,     
Որ երեկ ունեյին տարբեր աստվածներ բազում,     
Պարտավոր Էին հիմա ունենալ    
Միայն մի´աստված,    
Բոլո՜րը՝ լոկ մի,միայն մի´աստված:   
ԵՎ չգիտեին,    
Թե ո՞վ Է այդ Մին      
ԵՎ ի՞նչ Է ուզում...     
     
Արամազդների,Միհրերի տեղակ,    
Բոցբեղ-բոցմորուք çեկ Վահագներին փոխարինելու     
Եկավ մի հրեա սևմորուք-սևբեղ,    
ԵՎ Աստղիկների,Անահիտների ու Նանեների     
Երեկվա տեղում այսօր հաստատեց       
Իր մորը դալու՞կ,թե՞ ամոթահար:     
ԵՎ խոսում Էին նրանք մի լեզվով ,    
Որ չԷր հասկացվում:        
       
Մեհյանների տեղ ու բագինների,    
Նրանց դեռ տաք-տաք մոխիրի վրա,      
Հասակ նետեցին     
Դեռևըս անծեփ և փայտակտուր աղոթատեղիք՝   
Իրենց խաչերը սուր մխրճելով     
Նախ՝ սրտերի՜ մեջ,    
Ապա՝ երկնքի´...        
Ատրուçանների խուրձ-խուրձ բոցերի առատության տեղ     
Կենտ-կենտ հասկերի չար աղքատությամբ   
Պաղ-պաղ մոմերն են ուզում դառնալ հաց մի նոր հավատի,    
Որ իրեն կոչում կամավորություն,     
Բայց տարածվում Է բռնությամբ անքող...      
      
...Առանց հավատի կյանքում դյուրին չԷ նույնիսկ մեռնելը,   
Իսկ ապրելն...արդեն անկարելի Է:     
     
Մարդուց խլեցին իր հավատը հին,    
Իսկ հավատը նոր հաստատվեց խոսքո՜վ,   
Մի´միայն խոսքով,    
-Դեռ նորը չկա՜ր:     
    
Ավերվեց հինը ու փլատակվեց,     
Իսկ նորը միայն կառուցվեց խոսքո՜վ,    
Մի՜միայն խոսքո՜վ.     
-Դեռ նորը չկա՜ր:     
     
ԵՎ այսպես՝   
Հանկարծ ու դանդաղորեն    
Ամե՜ն ինչ çրջվեց,   
Տակն ի վեր եղավ,   
ԵՎ կարգի բերել չԷր կարող ոչ ոք.   
-Ինքը çրջողն իսկ չԷ´ր կարող Էլ,չԷ՜:      
   
Եվ այսպես՝  
Կյանքից մնաց մի  «մեղա»,   
Որ պիտի նաև...բարձր չհնչեր:   
ԵՎ այսպես՝  
Անցավ ողջ հարյու՜ր տարի,    
Որ կարճ Է թվում,երբ գիրք ես կարդում,   
Իսկ երբ ապրում ես և ամեն րոպե    
Զգում ես մաçկի´դ,զգում ես սրտո´վ,    
ՈՒղեղիդ բոլո՜ր ծալքերով՝    
                        այնժամ...      
       
Հենց այսպես Էինք մենք ապրում այնժամ:    
     
Հայաստան կոչված աçխարհն Էլ արդեն     
Լոկ անունով Էր Հայաստան կոչվում:       
    
ՊԱՐՈՒՅՐ  ՍԵՎԱԿ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[