define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: ՀՌԱԿ ատենապետներն ու վարչության անդամները հերքում են Արմենական-ՌԱԿ-ի հետ միավորվելու մասին հայտարարությունը	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2011/12/01/%D5%B0%D5%BC%D5%A1%D5%AF-%D5%A1%D5%BF%D5%A5%D5%B6%D5%A1%D5%BA%D5%A5%D5%BF%D5%B6%D5%A5%D6%80%D5%B6-%D5%B8%D6%82-%D5%BE%D5%A1%D6%80%D5%B9%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%A1%D5%B6-%D5%A1%D5%B6%D5%A4%D5%A1/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2011/12/01/%d5%b0%d5%bc%d5%a1%d5%af-%d5%a1%d5%bf%d5%a5%d5%b6%d5%a1%d5%ba%d5%a5%d5%bf%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%b6-%d5%b8%d6%82-%d5%be%d5%a1%d6%80%d5%b9%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6-%d5%a1%d5%b6%d5%a4%d5%a1/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Fri, 02 Dec 2011 11:33:05 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: sofia		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2011/12/01/%d5%b0%d5%bc%d5%a1%d5%af-%d5%a1%d5%bf%d5%a5%d5%b6%d5%a1%d5%ba%d5%a5%d5%bf%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%b6-%d5%b8%d6%82-%d5%be%d5%a1%d6%80%d5%b9%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%a1%d5%b6-%d5%a1%d5%b6%d5%a4%d5%a1/#comment-16707</link>

		<dc:creator><![CDATA[sofia]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 02 Dec 2011 11:33:05 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=15526#comment-16707</guid>

					<description><![CDATA[Հոգևորը և քաղաքականություն....
Երբ հոգևոր տեսանկյունից ենք դիտարկում, ներկայիս ՀՀ  քաղաքական և հոգևոր մշակույթների առանձնահատկություններում և զարգացման միտումներում, անորոշություն ենք տեսնում: Նորանկախ Հայաստանի պատմությունը ցույց տվեց, որ իշխանությանը եկած անձինք, հակառակ մտավորականության շրջանակներից դուրս եկած լինելուն, ձևավորեցին այնպիսի քաղաքական ուղղություն, որը տանում է ոչ թե դեպի  քաղաքական և հոգևոր մշակույթների փոխկապակցված հաղորդակցմանը և քաղաքական գործընթացներում ձևավորում մեկ միասնական մշակույթ, այլ նույնիսկ միտումնավոր կերպով տարանջատում տեղի ունեցավ հոգևոր և քաղաքական մշակույթների միջև, առավել ևս հոգևոր մշակույթն անտեսվեց  քաղաքական պրակտիկ գործառույթներում և կենսագործունեության մեջ:  Հատկանշական է, որ հոգևոր մշակույթն իր մեջ ներառում է պատասխանատվության, պարտքի, արարքների, խղճի հանդեպ բարոյական պատասխանատվություն կրելու անհրաժեշտությունը: Այս պարագայում քաղաքական մշակույթը ձևավորում է բաց և թափանցիկ, վստահելի ու տեսանելի հասարակական հարաբերություններ, ուր քաղաքականությունը և քաղաքական միտքը ստանում է կատարյալ ազատություն իր գործելակերպի մեջ, սակայն այդ ազատության ինքնատիպությունը ու դիմագիծը բարոյականության ձևաչափն է: Ցավալիորեն կարելի է նշել, որ նորանկախ Հայաստանի առաջին իշխանությունները, որոնք մեծ-մասամբ մտավորականներ էին և պիտի համարվեին հոգևոր մշակույթի առաջնորդներ, հայկական քաղաքական մշակույթի զարգացման մեջ իսպառ անտեսեցին պրակտիկ հոգևոր մշակույթի կարևորագույն կարգ ու կանոնի զարգացումը:  Նրանք քաղաքական մշակույթի մեջ ամրագրեցին անդեմ ազատության չափանիշը` նմանակելով լիբերալիզմի և դեմոկրատիայի արևմտյան քաղաքակրթության գաղափարափոսությունները, որոնք զուտ ֆորմալ իմաստով են արտահայտված հայ իրականության մեջ, բայց ոչ  պրակտիկ բովանդակային իմաստով: Նույն միտումները արտացոլվեցին ազգային-պահպանողական քաղաքական թևերում: Հոգևոր մշակույթն այստեղ ևս դարձավ լոկ տեսություն ու գաղափարախոսություն, բայց ոչ իրական կյանքի արտահայտություն: Այս ամենից կարելի է եզրակացնել, որ հոգևոր-քաղաքական գործընթացներում իշխանափոխության արդյունքներում հասարակական կյանքի բարելավում ամենևին չի կարող տեղի ունենալ, քանի դեռ համակարգային փոփոխություն տեղի չի ունեցել պրակտիկ դաշտում, քանի որ իշխանության կգան և կգնան տարբեր ուժեր, հոսանքներ, սակայն այն միտումով, որպեսզի պահպանեն իրենց անձնական ու նեղ տնտեսական շահերն ու իրավունքները, ինչպես նաև խտրականություն չդնելով միջոցների մեջ նպատակին հասնելու համար, որը ծնում է անդեմ ազատությունը կամ սահմաններ չունեցող վայրի ազատական հարաբերությունները: Եվ այն կարելի է պարզապես կոչել քաոս, այլ ոչ թե ազատություն:  Ուստի այս անորոշությունը առկա է նաև ներկայիս քաղաքական առանձահատկություններում, որովհետև այն հիմքը, ակունքը կամ մոդելը,  որի վրա ստեղծվել է այսօրինակ քաղաքական մշակույթը իր հետևից գետի հոսանքի նման ամբողջովին տանում է ներկայիս քաղաքական մշակույթը, որը սնվում է այդօրինակ աղճատված հոգևոր-քաղաքական ակունքից: Արդ, կան երկրի ապագան հուսադրող գաղափարախոսական ուղղություններ, սակայն ոչ որակական փոփոխություններ, որովհետև ներկայացված գաղափարախոսությունները ձևական ներկայացումներ են դեմոկրատիա իմիտացիա անելու համար: Այս ամենից մեկ հիմնական հիմնադրույթ է պարզ լինում, այսինքն` որպեսզի հոգևոր-քաղաքական մշակույթն իրապես փոխհաղորդակցման մեջ լինի և զարգանա` բերելով վստահելի քաղաքական ուղղորդվածության զարգացմանը հասարակության մեջ, անհարժեշտ է հիմքային, համակարգային, որակական փոփոխություն: Իսկ այդ փոփոխությունը պետք է լինի ոչ թե արտաքին ձևական բնույթով, այլ ներքին, մտածելակերպի հեղափոխության հիմնավոր արտահայտմամբ:]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[