define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: ԱՐԳԱՆԴԻ ՎԶԻԿԻՑ ԽԵՂԴՎՈՂ ՄԱՐԴԿՈՒԹՅՈՒՆ: (Part-1)	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2011/11/02/%D5%A1%D6%80%D5%A3%D5%A1%D5%B6%D5%A4%D5%AB-%D5%BE%D5%A6%D5%AB%D5%AF%D5%AB%D6%81-%D5%AD%D5%A5%D5%B2%D5%A4%D5%BE%D5%B8%D5%B2-%D5%B4%D5%A1%D6%80%D5%A4%D5%AF%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2011/11/02/%d5%a1%d6%80%d5%a3%d5%a1%d5%b6%d5%a4%d5%ab-%d5%be%d5%a6%d5%ab%d5%af%d5%ab%d6%81-%d5%ad%d5%a5%d5%b2%d5%a4%d5%be%d5%b8%d5%b2-%d5%b4%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%af%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sat, 05 Nov 2011 07:28:09 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: Թամար Գրիգորյան1968 ՆՅ.		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2011/11/02/%d5%a1%d6%80%d5%a3%d5%a1%d5%b6%d5%a4%d5%ab-%d5%be%d5%a6%d5%ab%d5%af%d5%ab%d6%81-%d5%ad%d5%a5%d5%b2%d5%a4%d5%be%d5%b8%d5%b2-%d5%b4%d5%a1%d6%80%d5%a4%d5%af%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%b6/#comment-16218</link>

		<dc:creator><![CDATA[Թամար Գրիգորյան1968 ՆՅ.]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 04 Nov 2011 05:26:16 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=15045#comment-16218</guid>

					<description><![CDATA[Հարգելի պրն. Քիրեմիջյան. շատ շնորհակալություն այս0րվա հաղորդման համար: Ձեր բոլոր ասածների հետ համաձայն եմ. բացի մեկից: Պատերազմից հետո միայնակ մնացած կանանց ոչ՛ ճիշտ վարքի մասին: Թեև շեշտը դրեցիք այն բանի վրա, որ  այն ժամանակ պատերազմն էր պատճառը, ապա այս0ր պատճառները այլ որակներ ունեն:
Այո՛ պատճառները տարբեր են, որովհետև պատերազմների որակներն էլ են տարբեր: Այս0րվա պատերազմները  միայն զենքերի պայթյուններով չեն պայմանավորած: Ինձ թվում է հիմա, մենք բոլորս էլ, անկախ մեր գտնվելու տեղից ու ժամանակից անընդհատ պատերազմների մեջ ենք: Այդուհանդերձ ես չեմ կարող չհիշել, առավելևս արժանի հարգանքով  չխոնարհվել իմ տատիկի, ու նրա սերնդակից բոլոր ճանաչածս տատիկների առջև: Պատերազմից հետո բոլորը այրի էին մնացել, ամեն մեկը մի քանի երեխաներով: Տատս միայնակ 4-ին էր մեծացրել:  ու այդ տատիկներից ոչ՛ մեկը, ո՛չ մարմնավաճառ էր եղել, ոչ՛ էլ կարող էր լինել: Մեզ փոքրերիս համար նրանց պատմությունները թեև ոչ՛ լրիվ հասկանալի այն ժամանակ, բայց շատ հետաքրքիր էին: Այնքան որ խեղճերի հոգին հանում էինք պատմել տալով:  Մենք չէինք էլ գիտակցում թե նրանց պատմություններն ու ապրած կյանքը ինչ սնունդ էր, ու ոնց էին սնում մեզ իրենց ողջ նվիրումով: Հիշում եմ նաև, որ տատիս արցունքը չեմ տեսել, թեպետ պարզ է որ քար էլ չէին:  Ամեն անգամ գյուղ գնալիս, հայրս մեզ գումար էր տալիս ու պատվիրում էր որ գյուղի միակ խանութից քաղցրավենիք առնենք ու անպայման տատին տանք, որ ինքը իր ձեռքով մեզ բաժանի, և դա ամբողջ մի արարողություն էր: Դա կապ չուներ մյուս գնումների հետ, որ հայրս անում էր միշտ տատուս համար առանձին: Խոսեցիք նաև հոտի մասին: Կարոտեցի տատիկիս հոտին, դա յուրահատուկ մաքրության հոտ էր: Նրանցից մարդու հոտ էր գալիս: Բոլոր տեսակի պատերազմներն Էլ չարիք են: Կռվի դաշտում, թե այլուր մարդը գործոմ է ըստ իր ներքին արժեհամակարգի: Դեպքերը միայ քննությոնն են  այն բանի, թե որտեղ և ինքանով կա, կամ չկա այդ արժեհամակարգը: Կարծում եմ որտեղ որ  հիմքեր կան ամուր արժեհամակարգի, այնտեղ այն կգոյատևի: Իսկ որտեղ արժեհամակարգը արմատներ ունի, այն՛ կհարատևի: Պարզապես կրկին ու ճիշտ անդրադառնալ է պետք:]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[