define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: ԵՐԿՈՒ ԻՆժԵՆԵՐՆԵՐԻ ՀՐԱԺԵՇՏԻ ԶՐՈՒՅՑԸ ԷՊՈԽԱՅԻՆ (Վերջին հաղորդումը վթարից առաջ):	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2010/10/09/%D5%A5%D6%80%D5%AF%D5%B8%D6%82-%D5%AB%D5%B6%D5%AA%D5%A5%D5%B6%D5%A5%D6%80%D5%B6%D5%A5%D6%80%D5%AB-%D5%B0%D6%80%D5%A1%D5%AA%D5%A5%D5%B7%D5%BF%D5%AB-%D5%A6%D6%80%D5%B8%D6%82%D5%B5%D6%81%D5%A8-%D5%A7/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2010/10/09/%d5%a5%d6%80%d5%af%d5%b8%d6%82-%d5%ab%d5%b6%d5%aa%d5%a5%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%b0%d6%80%d5%a1%d5%aa%d5%a5%d5%b7%d5%bf%d5%ab-%d5%a6%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%b5%d6%81%d5%a8-%d5%a7/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Mon, 24 Jan 2011 10:03:42 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: Հրանտ Խաչատրյան		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2010/10/09/%d5%a5%d6%80%d5%af%d5%b8%d6%82-%d5%ab%d5%b6%d5%aa%d5%a5%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%b6%d5%a5%d6%80%d5%ab-%d5%b0%d6%80%d5%a1%d5%aa%d5%a5%d5%b7%d5%bf%d5%ab-%d5%a6%d6%80%d5%b8%d6%82%d5%b5%d6%81%d5%a8-%d5%a7/#comment-10007</link>

		<dc:creator><![CDATA[Հրանտ Խաչատրյան]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 13 Oct 2010 14:18:32 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=8974#comment-10007</guid>

					<description><![CDATA[Հարգելի Դավիթ.
 Ես իհարկե դեմ չեմ, որ լեգենդներով ապրող մեր Ազգի համար մի քանի փոքր, բայց իրական  դրվագ ինքս եմ ստեղծել: Առավել եւս, որ այդ դրվագները ժամանակին իրենց համախմբող դերը լավ են կատարել:
 Այդ տարիներին մենք բոլորս զանգվածաբար համոզված էինք, որ ինքնակազմակերպվող ՀԶՈՐ ԱԶԳ ենք եւ մեզ մնում է արագ թոթափել օտարի կաշկանդող, ժանգից քայքայված շղթաները: Քիչ հետո պարզվեց, որ այդ «օտարը» մեր մեջ է: Ավելի ուշ, որ այն յուրաքանչյուրս մեջ է: Հիմա պետք է ճշտենք, թե արդյո՞ք այն գերակշռում է ...
  Ես այսօր էլ համոզված եմ, որ չի գերակշռում, բայց արդեն ստիպված եմ ապացույցներ ներկայացնել՝ նույնիսկ ինքս ինձ: Չէ՞ որ յուրաքանչյուր ավերիչ քայլում նախապես հաշվարկված է եղել մեր թյուրմացաբար բարեհոգի վերաբերմունքը կամա, թե ակամա թաքցված չարի նկատմամբ: 
Այսօր մենք կարողանու՞մ ենք չարը բարուց տարանջատել: Տարբերու՞մ ենք վեհանձն ՄԵԾԱՀՈԳՈԻԹՅՈՒՆԸ մանրախնդիր բարեհոգությունից:
  Դրանք խնդիրներ են, որոնց լուծումը յուրաքանչյուրս իր համար պետք է լուծի անցյալին հրապարակային գնահատական տալուց եւ ապագայի վերաբերյալ լավատեսական, կամ հոռետեսական կանխատեսում անելուց առաջ:
Կատարյալ լինելը մեզ՝ մահկանացուներիս հասանելի չէ, բայց կատարյալին ձգտելը չի արգելված: Ուստի դժբախտություն չէ, որ մենք հայտնաբերեցինք, որ կատարյալ Ազգ չենք: Եկե՛ք մեծահոգի գտնվենք դրանում մեզ «օգնողների» հանդեպ եւ շարժվե՛նք առաջ ...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[