define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Comments on: ՊԱՏՄԱԿԱՆ ԴԱՍԵՐ ԱՅՍՕՐՎԱ ԴԴՄԱԳԼՈՒԽ, ՀԵՏՈՒՅՔՈՎ ՄՏԱԾՈՂ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻՉՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ	</title>
	<atom:link href="https://www.louysworld.com/2009/09/09/%D5%BA%D5%A1%D5%BF%D5%B4%D5%A1%D5%AF%D5%A1%D5%B6-%D5%A4%D5%A1%D5%BD%D5%A5%D6%80-%D5%A1%D5%B5%D5%BD%D6%85%D6%80%D5%BE%D5%A1-%D5%A4%D5%A4%D5%B8%D6%82%D5%B4-%D5%A3%D5%AC%D5%B8%D6%82%D5%AD%D5%B6%D5%A5/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.louysworld.com/2009/09/09/%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%b4%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%a4%d5%a1%d5%bd%d5%a5%d6%80-%d5%a1%d5%b5%d5%bd%d6%85%d6%80%d5%be%d5%a1-%d5%a4%d5%a4%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a3%d5%ac%d5%b8%d6%82%d5%ad%d5%b6%d5%a5/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 20 Sep 2009 20:45:03 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		By: Հայկ		</title>
		<link>https://www.louysworld.com/2009/09/09/%d5%ba%d5%a1%d5%bf%d5%b4%d5%a1%d5%af%d5%a1%d5%b6-%d5%a4%d5%a1%d5%bd%d5%a5%d6%80-%d5%a1%d5%b5%d5%bd%d6%85%d6%80%d5%be%d5%a1-%d5%a4%d5%a4%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a3%d5%ac%d5%b8%d6%82%d5%ad%d5%b6%d5%a5/#comment-3600</link>

		<dc:creator><![CDATA[Հայկ]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 20 Sep 2009 20:45:03 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.louysworld.com/?p=3301#comment-3600</guid>

					<description><![CDATA[19.09.09.  Մենք հավի նման ամեն անգամ ուտում ենք նույն կուտը  

«Իմ Մանկությանս տարիներին մի խաղ էի խաղում գյուղում. տաշտը դնում էի, փայտը դնում էի, կուտը լցնում էի տաշտի տակ: Այդպես ուզում էի ծիտիկ բռնել` ծիտիկը գալիս էր, կուտը ուտում էր, ես փայտը քաշում էի, տաշտը ընկնում էր ծիտիկի վրա, բայց այն հասցնում էր փախչել ու չբռնվել: Ու դրանից հետո ծիտիկները էլ չէին գալիս կուտ ուտելու: Նույն էքսպերիմենտը հավերի վրա անելուց հետո հավերը միշտ բռնվում էին, ու միշտ էլի գալիս էին: Այսինքն` հավը խելք չունի, նա չի հասկանում, որ ամեն անգամ այդ տաշտը ընկնելու է իր գլխին: Տպավորությունն այնպիսին է, որ մենք հավի նման անընդհատ կուտը ուտում ենք»,-այսօր հայ-թուրքական սահմանի բացման մասին իր մտահոգություններով լրագրողների հետ կիսվեց դերասան Վարդան Պետրոսյանը:
Դերասանը կարծում է, որ այսօր մտքի զարմանալի անտարբերություն է տիրում, մարդիկ պասիվ են, կրկնում են անցյալի նույն սխալները: Վ.Պետրոսյանի կարծիքով հայ-թուրքակական սահմանը չպետք է բացվի ո’չ ինչ-որ նախապայմաններով, ո’չ առանց դրանց: Ցանկացած դեպքում մենք կհայտնվենք թակարդում:
________________________________________________________________________________

«Երբ իմ սենյակի չորս դռներից միայն մեկն է բաց, կարող եմ մտածել, որ ուզում եմ, որ այն երեքն էլ բացվեն, որ ես ազատ լինեմ: Բայց երբ չորսն էլ բացվում են ու վայրագություն է ներխուժում իմ փոքրիկ սենյակը, ես կնախընտրեմ իմ մեկ դռնով խաղաղ ու հանգիստ ապրել»,-ասաց Վարդան Պետրոսյանը:
Դերասանը արդեն տեւական ժամանակ է, ինչ ապրում է Փարիզում եւ սարսափով է մտածում, որ այն ամենը, ինչ այսօր տեղի է ունենում Փարիզում մուսուլմանների պատճառով, կարող է տեղի ունենալ Հայաստանում:
«Ես չեմ կարող հանգիստ նայել այն բանին, թե ինչպես են մուսուլմաններն ավերում Փարիզը եւ թե ինչպես են մնում անպատիժ: Ինչպես են արաբ երիտասարդներն ուղղակի զվարճանալու համար դեկտեմբերի 31-ին 1147 մեքենա վառում, ու թե ինչպես են ֆրանսիացիները ողնաշարերը ծռած քայլում ու ոչինչ չեն կարողանում ձեռնարկել, ես սարսափում եմ: Մի՞թե Հայաստանում էլ պետք է նույնը կրկնվի» («ՀԵՏՔ» Վարդան Պետրոսյան):]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[