define('DISALLOW_FILE_EDIT', true);
define('DISALLOW_FILE_MODS', true);
Հարգարժան Արամ Հարությունյան,
Իհարկե դա Ձեր գործն է, հավատալ, թե ոչ, սակայն նախագահ Օբամայի մասոնական լինելը, կամ չլինելը ոչ մի կերպ չի փոխում հարցի լուծման բանաձեւը։ Իսկ այդ ֆիլմը, որի հասցեն տեղադրված է Ձեր գրառման մեջ, իմ կարծիքով անորակ եւ անհիմն մեղադրանք էր։ Այս օրերին մասոնական նշաններով իրերը կարելի է գնել ինտերնետից, օրինակ այստեղից՝ http://bit.ly/AQkbJ (Հանկարծ ՉԳՆԵՔ. սա կատակ չէ։) Իսկ այն հարցի շուրջ, որը շատ է հուզում Հայ մարդուն, այն է՝ վախենա՞լ մասոններից, թե՞ ոչ, կրկին կարծում եմ, որ մասոնական գրեթե բոլոր թեքումները նման են մեր հին, Հայ մարդու մշակույթին՝ շինարարության տեսանկունից։ Մասոնականության մասին բազում անգամ ենք խոսել. խոսել ենք Մկրտիչ Պեշիկթաշլեանի մասին, խոսել ենք Ալեքսանդր Թամանյանի եւ մասոնականության կապերի մասին, էլ չեմ ասում Սողոմոն Թեհլերյանի Բեռլինում կատարած ազգանվեր գործի կազմակերպչի մասին։ Պարզապես այս հարցը չի կարող ունենալ լավ կամ վատ կողմ։ Այն չի կարող ունենալ ընկերական կամ, հակառակը՝ թշնամական մտադրություն։ Այն պարզապես մի ֆորմուլա է, որի շուրջ մարդիկ համախմբվում են եւ սիրում միմյանց. պարզապես սիրում այնպես, ինչպես մի եկեղեցում գտնվող մարիկ, այնպես ինչպես իրար են սիրում ռոք երաժշտության համերգում եղած մարդիկ. նրանք հարգում են միմյանց, իսկ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերողին դուրս նետում օջախից։ Իսկ եթե Դուք եւ մնացած կարդացողները կարծիք կազմեք իմ եւ մասոնականության մասին ունեցած իմ կարծիքների մասին, նախապես խնդրում եմ ֆանտասիան մի կողմ դնել։ Ես բացի ծանոթության քայլերից, այլ կերպ չեմ քայլում նրանց հետ։
]]>