Սիրելի Ստեփան,
հոյակապ վերնագիր ես ընտրել: Մարքսի կապիտալի առանցքը հանդիսացող “հավելյալ արժեքի տեսությունը” եւ Հին Կտակարանում Յահվ “աստծո” տոկոսադրույթի տեսությունը լիովին համարժեք են: Իրականում “հավելյալ արժեքի տեսությունը” Մարքսի հնարած ֆալսիֆիկացիան է: Որեւէ ապրանքի մեջ արժեքը պայմանավորված է հումքով եւ այս կան այն կարգի աշխատանքով: Հնագույն ժամանակներից հրեաների մոտ գոյություն ունեցող վաշխառուական պարտքա-տոկոսա-դրույթը // Հին կտակարան// Մարքսը ձեւակերպեց իբրեւ “հավելյալ արժեք”: Որեւէ լուրջ տնտեսագետ գիտե, որ դա շինծու տերմին է, եւ գիտե թե ինչ է թաքնված այդ “տեսության” տակ: Թխելով անգլիական քաղտնտեսության հիմնադիր տեսաբաններ Ադամ Սմիթից եւ Դավիթ Ռիկարդոյից, Մարքսի “Կապիտալում” նորությունը հիմնականում միայն այս “հավելյալ արժեքի տեսությունն” էր /բլեֆն էր/: Հին կտակարանից մինչեւ “Կապիտալ” սկզբունքները նույնն են ու ֆինաննսական են եւ ոչ թե հոգեւոր: Յուրաքանչյուր կրոն՝ դա դոգմա է, միջոց է հասարակության 90տոկոսին ստրկացնելու ու հնազանդեցնելու համար: Որեւէ կրոն հակասության մեջ է բնության օրենքներին: Սակայն Մարքսյան կումունիստական գաղափարախոսությունը նույնպես կրոն էր եւ հակասության մեջ էր բնության օրենքներին:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  2

Երկրագնդին վերից նաելով,

Բոլոր ազգերի հետ ունէցել է ՀԱՅը մի քանի տասնեակ հազարավոր տարիներ Լեզվական, կրոնական, ապրելաօրենքների միաբանող-միասնականութիւն ու ապրելա-համակարք:

Թշնամի-Քանդողը՛ հիմնեց իր — ստի, փողի ու գերիութեան — տիրութեան համակարքը:
Դրա համար էլ պիտի մարթկության նախքին հիշողության բոլոր կապերն ջարթէր ու այսօր էլ չ՛ թողնէ վերահիշվի ու վերականգնվի, մանավանդ ՀԱՅյութեան ու ՀԱՅԱՍՏԱՆի մէջ:
Լեզուննէր ու կրօննէր հնարէցին ու բազմացրին ու տարածէցին, որ իրար անվէռջ կոտորեն՛ փողի- տիրակալնէրի համար:

Օրինակ՛
Այսօր ո՞վ գիտի որ, արաբական լեզուն մաքուր հայկական բաբառ է: Նույնպէս թուրքական լեզուն, որ հիմնականում արաբէրէնի, պարսկէրէնի.. խառնված մի տարբէրակ է, որ նա էլ հայկական բառբառ:

Եթէ մի օր միանգամից Արաբ-իսլամական աշխարհը այդ իրականութիւնը վերհիշի ու ընդունի, տե՜ս ՀԱՅի դիրքն Իսլամական աշխարհում ի՞նչ է դառնալու…,
Իսկ ե՞թէ աշխարհն հայտնաբէրի, որ ՀԱՅերէն բառբառով է խօսում,
ու մայն ՀԱՅերէնով իր կօրցրած բառի բուն իմաստն կհասկան, յՀԱՅի դիրքն ու դերն ու աշխարհի հարաբէրութիւններն միանգամից ի՞նչ է դառնալու…

Գործակալներ Աշոտիեաները… շատ լավ գիտեն, որ ուզում են ՀԱՅաստանը ու ՀԱՅ լեզուն եանիչարական մէտոդով վերացվի: Այսինքն հէնց իրենց զավակներաով (օտար լեզուններով) գան ծնողին (ՀԱՅերէնը) վերացնեն, որ մի օր հանկանծ մարթկութիւնը իր անցեալի իրականութիւնը չ՛բացահայտի:

Բայց նրանք դեռ չ՛են հասկացել, որ մի օր հէնց թշնամու լեզուն իրա սուտն է բռնէլու ու հէնց իրէն խէխտէլու է:

Միայն Հայ լեզվի շնորհիվ է որ կհասկանա մարթն ԱՐԱՐԻՉԻ ՊԱՏՎԷՐԸ մարթկութեան համար, որէվհէտև դա էր ԱՐԱՐԻՉ- մարթու կապն ու բոլոր Աստվածների լեզուն:

Վերահիշելու անէլիքներն պիտի սկսվի ու տարածվի, այսօր ու ո՛չ վաղն որ արդէն ուշ կլինի:
Սա է մարթկութեան սուբ «պատէրազմը», անելիքն չ՛ԱՐիքի ու մեխքերի դեմ:

A,Askojan

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  1

Սիրելի բանախոսներ. հնարավոր չէ չհամաձայնել ձեզ հետ երկրագնդի ռեսուրսների անհամաչափ բաշխման հարցում. մի տխուր վիճակագրություն կա. երկրագնդի մեկ երրորդն անբնական միջոցների է դիմում նիհարելու համար, մինչ մյուս երկու երորրդը տանջվում է մշտական թերսնումից:
Սակայն ինչ վերաբերում է մեղքի դավանաբանությանն, ապա իրական Ավետարանական տարբերակը բավականին տարբեր է ձեր ներկայացրածից` հավանաբար, սիրելի հաղորդավար, ձեր ծանոթ աստավածաբաններն են տգետ: Քրիստոնեական ընկալմամբ մեղքը մարդու բնական` առողջ վիճակը խաթարող երևույթ է, որի համար մարդուն պետք է Բժիշկ: Ավետարանը բացատրում է` ինչպես վերադառնալ առողջ վիճակին և խուսափել վատառողջ լինելուց: Մարդու հոգևոր խաղաղությունն Աստծուն մերձ լինելով է, իսկ մեղքը բաժանում է մարդուն Աստծուց: Օրինակ բերենք երեխաներին. եթե չարություն են լինում արած, չեն վազում տուն եկող հայրիկին ընդառաջ. և հաճախ ոչ թե` վախենալով պատժից, այլ հասկանալով, որ իրենց արաքով չեն կարող ուրախացնել իրենց սիրելի, իրենց համար վաստակած, հոգնած հայրիկին: Ընդհակառակը, երբ սրտիկները հանգիստ են, մայրկին էլ բողոքելու բան չունի, վազում-գիրկն են ընկնում իրար հերթ չտալով:
Մարդը իր մեղքը գիտակցելիս նախ պիտի ներողություն խնդրի նրանից, ում նկատմամբ սխավել է, փոխհատուցի նրան / բազմաթիվ ավետարանական օրինակներից հիշենք մաքսավոր Զակքեոսին, ով իր զրկյալներին քառապատիկ հատուցեց/: Դրանից հետո միայն նա կարող է դիմել Աստծուն, հակառակ դեպքում դա իր համար կդիտվի կրկնակի մեղք` նաև կեղծավորություն:
Իսկ եթե շատ եք ուզում զուգահեռել մեղք-բարեգործությունն ու մարքսյան բոնուս-մալուս համակարգը, ապա դա արեք կաթոլիկների օրինակով: Այստեղ նրան ներմուծել են ինդուրգենցիայի` մեղքի դիմաց դրամական փոխհատուցման համակարգը, և այլևս հայտնի է յուրաքանչյուր մեղքի “դրամական արժեքը”, և կարելի է հաշվել դրախտի տոմսի գինը:
Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դավանաքով մեղքը վերք է, որ կարող է բուժել միայն Արարիչ-Բժիշկը: Վերքը պետք է նրան ցույց տալ, քանի որ ծածկելու-թաքցնելու դեպքում այն կարող է թարախակալել և բազում լուրջ խնդիրների հիմք դառնալ: Իսկ փրկությունը հնարավոր չէ գնել, դրա դիմաց Հայր Աստված ոչինչ չի ակնկալում: Այն պարգև է` տրված բոլոր Իր մոտ եկող, Իրեն մոտեցող զավակներին:

Կարդացողի Հավանություն՝ 1  0

Ավելի ճիշտ կլիներ եթե Կարենը իր անհամաձայնությունը այդպիսի խիստ բառերով չարտահայտեր: Աստվածաբանի տիտղոսը ես վերադարձնում եմ իրեն: Ես ինձ ոչ աստվածաբան, ոչ էլ տնտեսագետ եմ համարում, բայց իմ կարծիքների տերն եմ:
Ըստ իր իմացած կրոնի` մարդը աշխարհում հայտնվեց, ավելի շուտ` շարունակվեց որպէս Ադամի և Եվայի ժառանգություն ՄԵՂՔԻ ՇՆՈՐՀԻՎ: Այսինքն` այն պահից, երբ «դրախտային քաղցր անգործութունից» ստիպված եղավ գործունյա դառնալ, մեղքը և կյանքը դարձան հոմանիշներ: Աստվածահաճո էր միայն այն կյանքը, որը ապրվում էր զոհաբերության զգացմունքով և այն կյանքը, որի համար մարդը Աստծուց ներում էր հայցում և «ստանում էր այդ ներումը կրոնական դասի սերտիֆիկատով»: Զոհաբերության զգացմունքը իրեն տալիս էր ինքնաներում, իսկ կրոնական դասի «սերտիֆիկատը»` կրոնական օրենքով ամրագրված ներումը:
Մարքսի Կապիտալում «հայտնաբերված» հավելյալ արժեքի «օրինական» բաժանումը այս նույն «սերտիֆիկատների» բաժանումն է: Կապիտալին տիրողները հավելյալ արժեք են բաժանում, կրոնն էլ` մէղքերի թողություն:
Մեծ հարգանքով վերաբերվելով մարդու կրոնական զգացմունքներին, այնուամենայնիվ, պետք է ընդգծեմ, որ ցանկացած կրոնական ուսմունք` ընդամենը փորձ է հասկանալ ԱՆՀԱՍԿԱՆԱԼԻՆ և այս հարցում ամեն մարդ էլ աստվածաբան է: Ամէն մարդ էլ «տգէտ» է այս հարցում: Դուք էլ` Karen, բացառություն չէք, ես էլ:

Կարդացողի Հավանություն՝ 1  0

Հարգելի Արթուր Արմին՝
Լրիվ համաձայն եմ ձեր հետ… Հավելյայ արժեքի տեսությունը եկավ “գիտականորեն” ապացուցելու տոկոսով փող տալու գաղափարը և այն ամբողջ վաշխառու արժեհամակարգը, որ ստեղծվում է դրա հետևանքով:
Մի անգամ ևս կարդացեք այս մեջբերումը մարդկության առաջին ռասիստական գրքից՝

Հին կտակարան
Եկրորդ օրենքի գիրք Գլուխ 23
19. Եղբօրդ վաշխով փող մի՛ տար.- դրամի վաշխ, պարէնի վաշխ, կամ որեւէ բանի վաշխ՝ որ փոխ կը տրուի վաշխով: 20. Օտարազգիէն վաշխ առ, բայց եղբօրմէդ վաշխ մի՛ առներ, որպէսզի Տէրը՝ քու Աստուածդ՝ քու ձեռնարկած բոլոր գործերուդ մէջ քեզ օրհնէ այն երկրին մեջ, ուր կը մտնես՝ անոր տիրանալու համար:
Deuteronomy 23
19 Do not charge your brother interest, whether on money or food or anything else that may earn interest. 20 You may charge a foreigner interest, but not a brother Israelite, so that the LORD your God may bless you in everything you put your hand to in the land you are entering to possess.
Второзаконие 23
19 Не отдавай в рост брату твоему ни серебра, ни хлеба, ни чего-либо другого, что [можно] отдавать в рост;
20 иноземцу отдавай в рост, а брату твоему не отдавай в рост, чтобы Господь Бог твой благословил тебя во всем, что делается руками твоими, на земле, в которую ты идешь, чтобы овладеть ею.

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հարգելի Արմեն, լիովին ճիշտ եք: Սակայն, օրենքով ամրագրված 1-ին բանկը Եվրոպայում եսղել է 14-րդ դարում, Ֆլորենցիայում: Հետագայում, 18-րդ դարում, Rothschild banking family-ին իր ճյուղերն ունեցավ Ֆրանսիայում, հետո՝ Անգլիայում, Ավստրիայում Շվեցարիայում եւ ամենուրեք:
Կարլ Մարքսը իր կյանքի վերջին շրջանում ապրել եւ գործել է Անգլիայում եւ ոչ թե Գերմանիայում: ԿԱՊԻՏԱԼ-ը գրվել է հենց Անգլիայում, երբ լուրջ պատերազմ էր գնում արտադրական եւ վաշխառուական՝ բանկային, կապիտալի ներկայացուցիչների միջեւ:
“Հավելյալ արժեքի տեսության” էշության եւ ֆալսիֆիկացիային մասին գրել է հանճարեղ մաթեմատիկոս եւ տնտեսագետ՝ John Forbes Nash-ը, կա նրա մասին ֆիլմ՝ A Beautiful Mind.

Վաշխառուական կապիտալը գալիս է հնագույն ժամանակներից: Ամենահին բանկիրը փաստորեն Հին Կտակարանի Եհովան է, որը տոկոսով փոխ տալու եւ ազգերին ստրկացնելու այս մեթոդի մասին է խոսում բաց տեքստով:
Տես մեջբերումները Հին Կտակարանից՝

ԵՐԿՐՈՐԴ ՕՐԻՆԱՑ, ԳԼ. ԺԵ, 6 // ԵՐԿՐՈՐԴ ՕՐԻՆԱՑ, ԳԼ. ԻԸ, 12 //
«Եհովայ Աստուածը քեզ պիտի օրհնէ ինչպէս որ քեզ ասել է, եւ դու շատ ազգերի փոխ կտաս, բայց դու փոխ չես առնիլ, եւ դու շատ ազգերի վերայ կտիրես, բայց նրանք քեզ վրայ չեն տիրիլ»:

… Օտարներիցը շահ կառնես…
… Ազգերի հարստությունը պիտի ուտեք…
… Եվ օտարների որդիքը պիտի շինեն քո պարիսպները, եւ նրանց թագավորները պիտի ծառայեն քեզ…
… ԵՎ պիտի ազգերի կաթը ծծես…

“For the Lord thy God blesseth thee, as he promised thee: and thou shalt lend unto many nations, but thou shalt not borrow; and thou shalt reigh over many nations, but they shall not reigh over thee.” Deuteronomy 15:6

“The Lord shall open unto thee his good treasure, the heaven to give the rain unto thy land in his season, and to bless all the work of thine hand: and thou shalt lend unto many nations, and thou shalt not borrow.” Deuteronomy 28:12

“Go, sell the oil and pay thy debt, and live thou and thy children of the rest.”
II Kings 4:1-7

“Withhold not good from them to whom it is due, when it is in the power of thy hand to do it.” Proverb 3:27

“My son, if thou be surety for thy friend, if thou hast stricken thy hand with a stranger, Thou art snared with the words of thy mouth, thou art snared with the words of thy mouth.” Proverb 6:1-2

“He that is surety for a stranger shall smart for it: and he that hateth suretyship is sure.” Proverb 11:15

“Hope deferred maketh the heart sick, but when the desire cometh, it is a tree of life.” Proverb 13:12

“A man void of understanding striketh hands (co-signs), and becometh surety in the presence of his friends.” Proverb 17:18

“He that loveth pleasure shall be a poor man; he that loveth wine and oil shall not be rich.” Proverb 21:17

“A good name is rather to be chosen than great riches, and loving favour rather than silver and gold.” Proverb 22:1

“The rich ruleth over the poor, and the borrower is servant to the lender.” Proverb 22:7

“Be not thou one of them that strike hands, or of them that are sureties for debts.” Proverb 22:26

“The wicked borroweth and payeth not again…” Psalm 37:21

“Better is it that thou shouldest not vow, than that shouldest vow and not pay.” Ecclesiastes 5:5

“Owe no man anything, but to love one another: for he that loveth another hath fulfilled the law.” Romans 13:8

Foreigners (Gentiles) shall rebuild your walls, and their kings shall minister to you …Your gates shall be open continuously; day and night they shall not be shut; that men may bring to you the wealth of the nations, with their kings led in procession. For the nation or kingdom that will not not serve you; shall perish; those nations shall be utterly laid waste….” (Isaiah 60:10-12)

You shall suck the milk of nations, you shall suck the breast of kings; and you shall know that I, the LORD, am your Savior and your Redeemer, the Mighty One of Jacob.” (Isaiah 60:16)

And strangers [Gentiles] shall stand and feed your flocks, strangers shall be your plowmen and vinedressers; but you shall be called the priests of the LORD, men shall speak of you as the ministers of our God; you shall eat the wealth of the nations, and in their riches you shall glory.” (Isaiah 61:5-6)

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հարգելի Կարեն,
մի խառնեք, ԱՍՏՎԱԾ, ՀԱՎԱՏՔ եւ ԿՐՈՆ հասկացությունները: Դրանք տարբեր բաներ են: ԿՐՈՆԸ դոգմա է: Այն թեզը կամ դրույթը, որը պետք է ընդունել առանց ապացուցելու՝ ԴՈԳՄԱ է: Այո՛, Հայ եկեղեցին մեր պատմության ընթացքում իր ժողովրդին փրկելու եւ կրթելու համար ունեցել է փայլուն էջեր: Սակայն եղել են նաեւ դավաճանություն եւ ծախու կաշառակերություն: Հասկացեք, ի վերջո եկեղեցի նշանակում է լավ կամ վատ մարդկանց հավաքականություն: Սակայն հիմքում այս նոր կրոնը շինծու մեծ բլեֆ է, որը շատ քիչ կապ եւ աղերսներ ունի հոգու եւ Աստծո հետ: Ձեր դավանած կրոնի կտակարանյան դրույթները դուք չեք հասկանում: Հատկապես Հին Կտակարանում Խաղի կանոները թելադրված են օտարի կողմից ի սկզբանե՝ տիրելու նպատակով, ինչպես ձեր Եհովան է ասում: Պատահական չէ, որ Եհովան քոչվոր ցեղի բարոյահոգեբանությունը ձեւավորող իպոստասն է: Նրան կերտել է ի՛ր ժողովուրդը իր իսկ պատկերով ու կախել է մեր ժողովրդի վզին: Իսկ այսօր Հայ եկեղեցին իր կոռումպացված սպասավորներով հոգեւորի հետ լիարժեք խզման մեջ է, եւ քաղաքական խամաճիկ է դարձած սրա նրա ձեռքին:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Արմենի՛ն Խնդրվում է այսուհետև անգրագետ, յեհովայական թույնով լեցուն ռեպլիկներով հայ Մտավորականին չվիրավորել:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հարկ է տարանջատել գաղափարը գաղափարակիրներից: Քրիստոնեությունը բնավ մեղավոր չէ, որ իրենց քրիստոնյա ներկայացնող, առավել ևս բարձրաստիճան հոգևորականի արդուզարդով ներկայացող մարդիկ իրենց անբարո կենսակերպով մեղմ ասած վատ օրինակ են հանդիսանում, վանում իրենց միջոցով քրիստոնեությանը նայողներին, հեղինակազրկում այն:
Հարկ է տարանջատել Հին կտակարանը Նորից: Եթե Հնում ներկայացված մեծագույն արժանիքը արդարությունն էր /սա, իդեպ, մինչ օրս անգերազանցելի է մնում և հուդայականության, և մուսուլմանության մեջ/, ապա Նոր Կտարակարանով` Աստծու մարդեղացմամբ աշխարհ եկավ Սիրո կրոնը` Սիրո վրա հիմնված հարաբերությունների գաղափարը: Ես կաթոլիկ եկեղեցու մասին նշեցի` ցույց տալով, որ մարդկային ուղե’ղը չի կարողանում ընկալել և մինչև վերջ հասկանալ քրիստոնեությունն ու “գլխին զոռ տալով” կամաց-կամաց այն մոտեցնում է մինչքրիստոնեական-հուդայական-իսլամական արդարամտությանը: Մեղք ես գործում, ծեծ կուտես, լավ բան արեցիր, կպարգևատրվես: Հին Կտակարանը մարդկության մանկությունն է. ինչպես մանկանը շատ բան չես կարող բացատրել, թե ինչու պիտի չանի, միայն կարող ես խոստանալ ու սպառնալ` պարգևատրել կամ զրկել, այնպես էլ այստեղ է: Նորում “Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ Իր միածին որդուն տվեց, որպեսզի ամեն նրան հավատացող չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա”: Սա չէր հրեաների սպասածը, նրանք աշխարհի արքա էին սպասում, որ կգար ու իրենց աշխարհի տերը կդարձներ: Դրա համար էլ Քրիստոսին նրանք խաչեցին, իսկ իրենց Մեսիային դեռ սպասում են:
Իրական քրիստոնեության մեջ նման արդարադատություն չկա/ փորձեք տանը ամեն անգամ, երբ մանուկը չարություն է անում պատժել. նա երկու տարուց կդառնա ահաբեկիչ: Իրական եկեղեցին Սիրո կրոնի ընդունմամբ միավորված “լավ և վատ մարդկանց” աշխարհն է, ուր ապրում են` հոգալով բոլորովին անծանոթ “թերսնումից տառապողների” համար, ուր գերնպատակը անձնական` մարմնավոր, մտավոր և հոգևոր զարգացումն ու բարձրացումն է` առ Աստված: Եվ դա արվում է կատարելությանը մոտեցած մարդկանց կողմից մշակված և դարերի փորձությունն անցած հոգևոր գիտությամբ:
Չեմ հավակնում լինել Հայ Եկեղեցու կամ էլ քրիստոնեության դատապաշտպանը. այն ինչ կարող եմ ասել, վերաբերում են հասկանալու ոլորտին, իսկ Քրիստոսը չի ասում հասկացեք, ասում է` հավատացեք: Ամենայն առողջություն ձեզ` մարմնի, մտքի ու հոգու:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

arenin
Այ երիտասարդ դու թեման թողել էս և վիրավորում եմ կոնկրետ մարդու ,կարող ես պատախանել ի՞նչու:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

armen-ին

Այ ոչ ու փուչ կենդանի, ՑԱՎՈՔ, մեր ազգի մեջ կան քո նման ոչնչություններ, քո նման ստորաքարշ անասուններ:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

armen-ին
Sep 2, 2010 22:12

քո խոսքովտ միայն քո ինքնութիւնտ ներկաեացրիր,
որ դու Հայ չ՛ես ու Հայի էլ երբէք չ՛ես հասկանա:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Ցավով եմ փաստում, որ հերթական անգամ գաղափարական հակադարձումը վերաճում է անձնական մակարդակի: Ես խոսում եմ քրիստոնեության մասին, որը տարբեր է` լրացված է, նոր որակի բարձրացված է Հին Կտակարանի համեմատությամբ: Այն, ինչ ասված էր Հին Ուխտում, իրականացավ` կատարվեց Քրիստոսի գալուստով և ստացավ իր` բավականին մանրամասն ու խորին մեկնաբանությունը: Պարգև-պատիժ սկզբունքը վերացավ մարդ-Աստված հարաբերությունից, քանի որ հաստատվեց Հայր-որդի հարաբերություն, որի հիմքն ու ընթացքը սերն է` տարբեր արդարադատական համակարգից:
Երբ քրիստոնեությունը, իջեցնելով հուդայական մակարդակին, ցանկանում են ներկայացնել` որպես առևտուր մարդու և Աստծու միջև, ես լռելու կարողությունս կորցնում եմ: Սա թեթև կետ չէ. եթե սա շատ-շատ լուրջ չլիներ, հրեաներն իրենց` դարերով սպասած Մեսիային / նա իրենց իսկ Սուրբ Գրքերով ապացուցում էր, որ Ինքն է Մեսիան/ չէին խաչի: Հրեանե’րն են ձգտում մի Մեսիա ունենալ, ում միջոցով աշխարհը կկառավարեն, ոչ թե Աստված, Ով երկիր իջավ, ապրեց` որպես մարդ, որ ցույց տա, որհնարավոր է ապրել, որպես կատարյալ մարդ, աներևակայելի չարչարանքներով մահն ընդունեց` քանի որ այդքա’ն սիրեց աշխարհը: Եվ ասաց. “Ողորմություն եմ ուզում, ոչ թե` զոհ”:
Աշխարհի ոչ մի կրոն Աստծու նկատմամբ այս վերաբերմունքը չէր տեսել և չի տեսել. Աստված ոչ թե աշխարհի պրեզիդենտն է, որ լավ կամ վատ է աշխատում, այլ` Արարիչ և Հայր, որ ուսուցանում է երջանիկ լինելու սկզբունքները, ճիշտ ապրելու ձևերը` երբեք չբռնանալով, չպարտադրելով և Իր կամքին չստորադասելով մեր ազատ կամքը: /Ով հայր է, լավ գիտի, որ երեխաների սխալվելն ու չսխալվելը գրեթե իրենից կախված չէ, և որքան մեծանում են նրանք, այնքան ավելի մեծ են լինում նրանց սխալները/: Եթե մենք մեր կամքով ընտրում ենք սխալն ու վնասվում, կործանման դուռը հասցնում մեր հրաշք մոլորակը, դրանում, կներեք, Աստված մեղավոր չէ. դա մեր` երկրացիներիս ընտրությունն է:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հարգելի Կարեն ես իրոք կիսում եմ քո կարծիքը քոն նշած դրույթների հետ կապված սակայն այն ինչ ներկայացնում ես մասն է կազմում մեկ գաղափարախոսության, որը իմ կարծիքով իրոք շատ խոցելի է և անկատար:
Մեր քննարկումներում մենք փորձեցինք (ամեն դեպքում ես) խնդիրը ներկայացնել ոչ թե քրիստոնեական այլ ընդհանրակաըն այսինքն Արարչին ,ամեն ինչի ստեղծողին որը իր մեջ ներառնում է և լավը և վատը:
Կրոնը որպես գաղափարախոսություն արդեն խոցելի է ,քրիստոնեությունը համակարգի մեջ առավել ևս:Բայց սա չէ կարևորը ,ես լինելով ՀԱԵ ի կողմնակից խորին հարգանք ունեմ Մուհամմեդի նկատմամբ և ես նրան կարևորում եմ ոչ պակաս քան Հիսուսին ,բայց սրանք այլ խնդիրներ են:
Հիսուսը չի ներկայացնում մի աստվածությունը նա ներկայացնում է միայն իրեն որը ըստ քրիստոնեական գաղափարախոսության իբ թե ներկայացնում է Աստծոն:
Աստված որևէ մեկի կարիքը չունի տիեզերքում :
Կրոնը Աստծուն դարձնում է մահակ և հարվածում է ցանկացած մեկի գլխին և այստեղ ոչ Հիսուսը ոչ Մուհամմեդը ոչ Բուդան կամ Զորաստրը կապ չունեն և ոչ մի քարոզիչ չի կարող բացատրել թե ինչու է այս կամ այն ոճորագործությունը կատարվել այս կամ այն կրոնը քարոզողների կողմից:
Մարդ Աստված կապը ճիշտ է այն ժամանակ երբ նա միջնորդավորված չէ:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Սիրելի բանախոս, Մուհամմեդի նկատմամբ հարգալից լինելու հիմքեր ես էլ ունեմ, սակայն Քրիստոսի հետ նույն հարթության մեջ նրան դիտարկել չեմ կարող: Անկեղծ եմ ասում, դժվարանում եմ մեր դավանանքը` մեղսագործությունից սկսած փրկագործությամբ վերջացրած հակիրճ ներկայացնել այնպես, որ մեր`մի փոքր անտեղյակ ընթերցողների համար էլ պարզ լինի, թե Աստծու մարդեղացումը որքանով էր անհրաժեշտություն մարդու համար, և ակնհայտ լինի քրիստոնեության յուրահատկությունը մեզ հայտնի կրոնների շարքում: Մեղքը, որի արդյունքում ինչպես Աստված էր ասել “Կմեռնեք, եթե ուտեք”, վայրկենապես չսպանեց մարդուն, սակայն, ուղեկցվելով չզղջալով, և Աստծու դեմ ըմբոստությամբ, մարդու մեջ գենետիկ փոփոխություն առաջ բերեց` դարձրեց նրան մահկանացու: Աստված, ապրելով որպես մարդ և զերծ մնալով մեղքից, Իրենով մաքրեց մարդու այդ գենետիկ մահկանացուությունը`տալով մարդուն իր նախնական աստվածանմանության հնարավորությունը հաղորդության խորհրդի միջոցով/ երբ Ս.Պատարագի կարգի ժամանակ ի հավատ Քրիստոսի անմահ ու անեղծ մարմնի ու արյան հաղորդվում ենք հաց ու գինով/: Դա համարվում է թթխմոր, որ պիտի մեր մահկանացու մարմինն ու հոգին ճիշտ` ըստ Ավետարանական սկզբունքների, խմորելու դեպքում մեզ էլ տանի դեպի կատարելություն:
Եկեղեցին Աստվածադիր այն ընտանիքն է, որ իր անդամների նկատմամբ սիրո ու զարգացման մթնոլորտով պիտի իր զավակներին հնարավորինս ուղղորդի ու պաշտպանի շեղումներից. հոգևորականներն այն մարդիկ են, ովքեր, ինչպես հավատում եմ ես, առաքյալների կողմից փոխանցված շնորհով` ձեռնադրությամբ, ունեն շատ որոշակի իրավունքներ` անկախ իրենց անձնական վարքից/ ինչպես պաշտոնյաներն ունեն իրավունքներ` անկախ իրենց հիվանդ կամ առողջ, բարի կամ չար լինելուց/: Եթե դուք, պրն Արամ Մկրտչյան, կարող եք առանց օգնության անշեղ ընթանալ առ Աստված, ապա ես կդժվարանամ, ինձ առավել վստահ եմ զգում մեր եկեղեցու սրբակենցաղ հայրերի խրատներն ընթերցելով: Իսկ Աստծու հետ կապը միջնորդավորված չէ. մարդ իր Հոր հետ շփվելու համար նորմալ դեպքերում միջնորդի կարիք երբեք չի զգա:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հարգելի Կարեն
Իրոք հաճելի է կարդալ այն ինչ գրում ենք, իհարկե մենք կարող ենք այս սկզբունքով մտքեր փոխանակել որոնք կարող են կարդալ մի քանի տասնյակ մարդիկ:
Քանի որ թեման իրոք կարևոր է մեզ բոլորիս համար, ես առաջարկում եմ այն շարունակել հաղորդման ձևով :
Այսինքն, առաջարկում եմ միասին մեկ հաղորդում կամ մի քանի հաղորդում կազմակերպենք առաջ քաշած հարցերի . խնդիրների վերաբերյալ :
Դուք ունեք հնարավորություն Ձեր տեսակետը շարադրել էկրանից ավելի հանգմանալից :

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Ուրախությամբ կընդունեի ձեր հրավերը, եթե բանավոր խոսքս շարադրելու դժվարություններս/ թերություններս հանդուրժելի լինեին:
Խորհենք գրավոր, եթե դեմ չեք:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Լիովին համաձայն եմ Կարենի տեսակետի հետ:
Կուզենայի ասել, որ թեման շատ ծավալուն ու բարդ է, որը ինչ որ չափով հասկանալու համար պետք կլինի քանդել պատմության կծիկը, բայց մի բան, իմ կարծիքով -հաստատ է. մեր անցած մոտ հազարյոթհարյուրամյա ժամանակահատվածում, ազգի գոյատևման ու լեզվի պահպանման ամենաամուր սյունը եղել է ազգիս ՀԱՎԱՏՔԸ և ԿՐՈՆԸ:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

ճեմարանական ուղեղի լվացմամբ կրթությունը ոմանց համար դառնում է խոչնդոտ, որպեսզի ինքնուրույն մտածել կարողանան նույնիսկ 21-րդ դարում: Հայ առաքելական եկեղեցու նախկին ներկայացուցիչները խուսանավելով Հին ու Նոր Կտակարանների արանքում, նույնիսկ մոռանում են, որ իրենց “Սուրբ Գիրքը” երկուսն իրար հետ է: Քրիտոնեական Յիսուսի պատմությունը գրական հորինվածք է: Քրիստոնեության հիմնադիր “սուրբ” հայրեը բանագողություն են արել հնագույն հեթանոսական հավատամքների պատմություններից:
Իրականում, հնագույն հավատամքներում այս պատմության հիմքը՝ արեւի շրջապտույտն է 12 երկնային համաստեղություններով, որը ժամանակակից ֆիզիկայում կոչվում է՝ Պրոցեսիայի օրենք, տեսողական պերսպեկտիվայի եւ երկրագնդի առանցքի տատանման հիմքով:

ԵԳԻՊՏԱԿԱՆ ՕԶԻՐԻՍ /3500 տարի Մ.Թ.Ա./
Ծնվում է կույսից: Ունի 12 աշակերտներ, ուսուցանում է, խաչվում է, երեք օրից հարություն է առնում: Նրան կոչել են՝ աշխարհի հացը, լույսը եւ այլն: Արել է հրաշքներ եւ այլն եւ այլն:

ՄՀԵՐ-ՄԻՀՐ-ՄԻԹՐԱ / 1500-1400 տարի Մ.Թ.Ա./
Ունի 12 աշակերտներ, ուսուցանում է, խաչվում է, երեք օրից հարութուն է առնում եւ այլն:

ԱԹԻՍ /9-րդ դար Մ.Թ.Ա./
Նույնի կրկնողությունը:

ԴԻՈՆԻՍԻՈՍ /6-7 դարեր Մ.Թ.Ա./
Նույնի կրկնությունը:

ԿՐԻՇՆԱ /9-րդ դար Մ.Թ.Ա./
Նույնի կրկնությունը:

Այս պատմության համար հիմք է ծառայել արեւի ընթացքը երկնակամարով տարվա ընթացքում, զոդիակների ֆոնին:
ԱՐԵԳԱԿԸ դա՝ Քրիստոսն է, Վահագն է, Օզիրիսն է, Աթիսն է, Միհրն է եւ այլն:
Արեգակը Դեկտեմբեր 24 լույս 25-ի գիշերը ծագում է հորիզոնին շատ մոտ՝ նույն տեղում, Արեւելյան Խաչ երկնային համաստեղության ֆոնին: Դեկտեմբեր 25-ից վեր բարձանալով, սկսվում է ձմեռային արեւադարձի աղեղը: Ի տարբերություն քրիստոնեա պրիմիտիվ բոլշեւիկների, ըստ հին հավատամքների, Աստծա որդին դա հոգով եւ մարմնով արտահայտված տիեզերքն է: Քրիստոնեական պատմությունն ամբողջապես պլագյատիզմ է՝ գրագողություն, այն տարբերությամբ, որ առաջին հրեա քրիստոնեաները՝ “գրագող ավանտյուրիստները”, տիեզերք-որդուն սարքեցին պատմական անձ՝ հրեական պատմուճանով: Յիսուսին սարքեցին պատմական անձ:
Ամո՛թ է, հերիք է, մի փորձեք ձեր հիմարություններով մի ամբողջ ազգ հիմարացնել քրիստոնեական ձեր դոգմաներով: Տգիտություն է 21-րդ դարւմ այդքան նայիվ լինել: Իսկական հոգեւորը դա գիտություն է, որը ձեզ համար դեռ հասու չէ: Ու չեմ էլ փորձի բացատրել, դրա համար գոնե տարրական տրամաբանություն եւ հոգեւոր պատրաստություն է պետք: Կամ գոնե մի քիչ քվանտային ֆիզիկայից իմանալ… Հայ երիտասարդը՝ Հովհաննես Մարգարյանը Ստրասբուրգից լավ էր գրել՝
ՀՈԳՆԵԼ ԵՄ ՕՏԱՐ ԱՍՏԾՈ ՄՈՏ ԷՄԻԳՐԱՆՏ ԼԻՆԵԼՈՒՑ:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հարգելի Կարեն
Մեզանից ամեն մեկը մի լեզվական խնդիր ունի բայց նաև ասելիքել ունի ,աստլիքը առաջնային է և կարծում եմ ,որ դիտողը կարևորում է մեր ասելիքը էկրանից :
Աստված պահապան, սպասում եմ

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0