Հովհաննես Մարգարյանի դիտանկյունը հետաքրքիր ընդհանրացումներ ունի: ՀՀ ում իշխանության եւ պառլամենտի ճոխ սեղանի մոտ հայտնվածներն իրոք բաժանվում են տեսակների եւ Հովհաննես Մարգարյանը լավ է բնորոշել նրանց:
1. Գործակալ բան-ման-ա-սեր լակոտ-լկուտներ, որ քանդեցին երկիրը:
2. Պոլիտեխնիկականներ, որոնք գոնե որոշ չափով ռացիոնալ մոտեցումներ ունեին:
3. Հաստավիզ ու բութ օլիգարխներ, որոնք միայն իրենց ջեբի փողը հաշվել գիտեն:
4. Բանկային կլերկներ, որոնք միայն Հանրապետության վզին պարտք ՁԵՎԱԿԵՐՊԵԼ գիտեն համաշխարհային բանկի ցուցումով:
5. Շշկռված ու ցայտնոտիկ վիճակում հայտնված նախկին ազատամարտիկներ:
ՅՈ՞ ԵՐԹԱՍ ՀԱՅԱՍՏԱՆ:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հարգելի Հովհաննես,
Ես ինքս “պոլիտեխնիկական եմ” և հասկանում եմ քո խոսքերի արժեքը: Բազմաթիվ մեխանիզմեր այս իրավիճակից դուրս գալու կան: Նույնիսկ ինքս ունեմ շատ պարզ և ընկալելի ծրագիր, որը կարող էր լուծումներից մեկը լինել այս իրավիճակից դուրս գալու: Բայց ամբողջ խնդիրը ցանկության մեջ է, որը բացակայում է մեր խեկավար ընտրանու մոտ և ամենա կարևորը` մթնորոդը և մարդիկ շատ հրեականացած է` ապրում ենք նրաց արժեքային դաշտում, որի տնտեսության մեջ արտահայտված է վաշխառու-կապիտալիզմի տեսքով:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

ջատ հետաքրքիր մտորումներ են, բայց իրականությանը ոչ համապատասխան; ժամանակին ,,պատիվ,, եմ ունեցել շատ մոտ և երկար շփվել նախկին և ներկա նախարար-պատգամավորների հետ, բոլորնել բարցրագույն դիպլոմներով, այդ թվում պոլիտեխնիկական, և բոլորնել բացարձակ բութ ուղեղով; կարծում եմ կրթության տեսակը այս հարցում ոչ մի նշանակություն չունի; ինչ վերաբերվում է երկրի համար ամենակարեվոր մասնագիտությանը,ապա կարծում եմ ,եթե ընդունենք ամենաարժեքավոր բանը մարդու համար դա առողջությունն է,ապա բժշկական մասնագիտությունները առաջնահերթ նշանակություն ունեն. ներկա գերտխուր վիճակի առաջին մեղավորը դա մեր մեծամիտ,գլուխգովան,փոխադարձ հարգանքից զուրկ և անզիջում բնավորությունն է. սրան գումարեք համատարած բթությունը ու վախկոտությունը. եթե մի բութ սրիկա համարվում է ազգի ղեկավար,ապա պատկերացրեք ացգը իրենից ինչ է ներկայացնում….

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Rolandin

Հարգարժան
պոլիտեխնիկականի դիպլոմները երբեք չեն հետաքրքրել դիպլոմ առնողներին և ոչ ել պապայի բալեքին, այդ ինստիտուտը միշտ համարվել է ամենաբարդը:
Երջանիկ ու անհոգ կյանքի համար հիմնական ֆակուլտետները չորսն են Իրավաբանական, լեզուներ,տնտեսագիտական որը այսօրվա բոլոր դեպուտատները ունեն, և հենց բժշկականի բժիշկները որոնք աչքի են ընկնում իրենց անպետքությամբ, որի լակուտ լուկուտներնել այսօր պատգամավորներ են կամ լավագույն դեպքում հեռուստատեսությամբ ծամածռություններ են անում, բժշկություն անելու տեղը:
: Մի բան հաստատ իմացեք Հայաստանում իմ թվարկած մասնագիտությունների Դիպլոմավորների միայն երեք տոկոսն են իսկական մասնագետները: Իսկ ես կնախընտր էի ունենալ խորհրդարան որտեղ մեծամասնությունը կլիներ անդիպլոմ ռամիկ, դպրոցի ուսուցիչ, կամ նույնիսկ թոշակի գնացած հացթուխ: որովհետեվ եյս դեպքում գիտելիքը ամենեվին դեր չունի, այս դեպքում պետք է Իմաստություն:
Իմաստություն

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Մարկարիշ քո ուզած խորհրդարանը սովետական խորհրդարանն է,հետաքրքիր է իմանալ դու ինչ մասնագիտություն ունես, քո հաշվարկներից պարզ է դառնւմ որ մեզ բուժում են 97 տոկոս անգրագետներ,ապրել ես իրավաբանի, բժշկի, տնտեսագետի կյանքով որ ասում ես նրանց կյանքը անհոգ է?

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

markarish-ին

Հարգլիներս մեր ազգի կրթական մակարդակը սարսափելի վիճակում է և հավատացած եղեք ավելի վատանալու է, քանի որ այն բարքերը որ առկա է կրթական համակարգում բերելու է ընդհանրապես կրթության վերացմանը: Ազգը վերածվում է անգրագետ ու բութ զանգվածի, որին շատ հեշտ է կառավարել.Անկախ Հայաստանը երբեք չի կարող լինել բարգավաճ օբեկտիվ և սուբեկտիվ պատճառներից ելնելով….Առավելագույնը բանանաին երկիր ճորտատիրական կարգերով ու……առանց բանանի……

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

ashotin
թվարկածս դիպլոմներով, մեր իրականության մեջ նույն ճանապրհով կարելի է տեղավորվել յուղոտ ու անչարչար գործերի, Ասենք պետական մանր մունր պաշտոնների, կամ մինիստրությունում ինչու չէ: առաջնորդվելով где бы не работать только не работать, հայտնի սկզբունքով:Դրանք ել անվանվում են անհոգ գործեր
:Ընդհանրապես կրթություն հասկացողությունը մեր մոտ ընկալվում է ոչ որպես , անհրաժեշտ գործոն արտադրողականության, գիտելիքի, պատասխանատվության այլ սոցիալ հոգեբանական բռնության,փուչ արժեքաորման, և վերջապես սրանք թերարժեքության և անպետքության զգացման կոմպլեքսները փակելու համար է:
Բժիշկը յոթ տարի բժշկականում տեղ զբաղեցնելուց հետո աշխատում է որպես խնդցնող հեռուստատեսությունում, Բազմաթիվ են օրինակները: Իրավաբանների ու տնտեսագետների քանակությունը, որոնց գիտելիքները գրոշի արժեք չունի, կգերազանցի ցանկացած նորմալ երկրի մեկ մարդուն ընկած հարաբերականությամբ: Ապա արհեստագործ մասնագետները այնքնան քիչ են արդեն, որ որեվիցէ մի իր ունենալու համար պետք է հատուկ դաշինքներ կնքենք այլ երկրների հետ:
Հիմա թույլ տվեք այս ֆոնի վրա հարգարժան Աշոտ, ինձ ներկայացնել որպես թերի միջնակարգ կրթությունը մի կերպ ավարտած, բայց լավ վարպետ դզող փչող արհեստավորի: Իսկ ձեզ կխնդրեի մտորել ինչպես մտավորականի, թե ինչ ենք անելու այս անկարող, ու ոչ մի օգտակարության գործակից չունեցող խաժամուժի հետ,որը դառնում է մեր հասարակության բաղկացուցիչ մասը:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

markarishin ձեր արտահայտած շատ մտքերի հետ համակարծիք եմ,բժիշկ հումորիստներին գիտենք բայց նաև գիտենք պոլիտեխնիկ ավարտած հումորիստների կարող եմ անունները տալ եթե ուզեք,յուրաքանչյուր մասնագիտության մեջ միշտ էլ կա կորիզ այսինքն մարդիկ որոնք սովորել են տվյալ մասնագիտությունը որովհետև սիրել են այն, և կա բախտի բերմամբ թե պատահմամբ, կամ մոդայի հետևեից ընկած ավարտածներ,այո ավելի շատ են ձգտում դեպի վերոհիշյալ մոդայիկ մասնագիտությունները բայց դրանք այն մարդիկ են որ որտեղ ել սովորեն նորմալ մասնագետ չեն դառնա թեկուզ պոլիտեխնիկ ավարտեն,այնպես որ նրանցից այսպես թե այնպես չարժի սպասել դրական վարքագիծ համարյա ցանկացած պարագայում:Մարդիկ իրենց տեղը չգիտեն, խառն է ամեն ինչ, կամաց կամաց պետք է հունի մեջ մտնեն,ինչպես սովետի ստեղծվելուց հետո մի քանի տասնամյակ անցավ մինչև հունի մեջ մտավ հասարակությունը, հիմա էլ ժամանակ է պետք որ ստեղծված նոր պայմանների մեջ հասարակությունը գտնի իրեն:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Միջակությունը չարիք է, դա գիտենք բոլորս. ՈՒր է դրա դեմն առնելռւ ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ԿԱՄՔԸ :

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հետաքրքիր զուգահեռ՝ այսօր լսեցի Պօլիպեկ ընկերության թուրք տիրոջ վերադարձի մասին դեպի Միացյալ Թագավորություն: Որը 17 տարի առաջ փախել եր թուրքական Կիպրոս: Տես այս հոդվածը՝ http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/cyprus/7969753/The-real-reason-Asil-Nadir-has-returned.html

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0