Հազար պատիվ երջանկահիշատակ Հովիկ Ներսիսյանին,ցավոք շատ քիչ տեղեկուտյուն ունեմ նրա աշխատութուներից: Հարգելի «Լույս աշխարհ» եթե հնարավոր է ձեռք բերել նշված գրքերից, հայերեն տարբերակով,կխնդրեի օգնեք դրանք ձերք բերել: Նախորոք շնորհակալություն:

Կարդացողի Հավանություն՝ 17  0

Պարզվում է, որ մեր նախնիները, բացի բնական Ակունք լինելու իրողությունից և իրեն բնորոշող արարչական օշտվածություններից, – պարտավոր էին, ևս մի «հավելյալ արժեք» ստեղծելու,- առնվազն մի անձնագիր… Ինչպիսի «բացթողում» — Այսոր, այլոց գրեթե հնարավոր չէ ապացուցել, որ մենք Մենք ենք… Ինչպիսի զարհուրելի կուրություն…
ԱՅՍՊԻՍԻ ԳՐՔԵՐԻ ՏՊԱՔԱՆԱԿԸ, ՊԱՐՏԱՎՈՐ ԵՆՔ ՀԱՍՑՆԵԼՈՒ ՄԻ ՔԱՆԻ ՄԻԼԻՈՆԻ , – նԱև ՕՏԱՐ ԼԵԶՈՒՆԵՐՈՎ—

Կարդացողի Հավանություն՝ 28  1

Ահա ևս մի հանդիպում Հովիկ Ներսեսյանի և Ստեփան Քիրեմիջյանի հետ ԱՌԱՎՈՏԻ ստուդիայում
http://video.google.fr/videoplay?docid=-1027168743928828199&hl=da#

Կարդացողի Հավանություն՝ 5  1

Համաձայն եմ 100% հրաշալի հաղորթավարի ու մասնկիցների հետ,
ու դրան ավելացնում եմ իմ գիտելիքն’

Ամեն՛ համա-մարթկաին Կ(Ի)ՐԹ-ԵԼ-ՈՒ (Կուլտուր-ել-ու) ճանապարհները, տաում է դեպի 40- հազարմիա ՀԱՅԱՍՏԱՆը:

Ո՞վ կը փնտրի իրականութիւնը, նա անպաեման կ՛ճարի :

A,Askojan

Կարդացողի Հավանություն՝ 12  1

Հեշտ է ինծ անվերջ գովելը այսպիսի վազեմի ու Էական գաղափարի, բայց կարծում եմ հարարժան գովեստը կիրագործվի միայն գիտելիքի տարածման արդյունքից:

Մեր հարկն է Հայագիտական նյութով գրքերի թվային և թվացյալ դարցնելը, նամանավանդ եթե վէրաբերյալ են նախնյած մարդկային սովորանքնէրին:

Virtualization is Preservation.

Կարդացողի Հավանություն՝ 6  1

Ժամանակն է, որ այգաբեր հայ-արմենները տիեզերական գարնանամուտին` ձմեռային ինքնամոռաց քնից հետո, նորից վերագտնեն իրենց, հասու լինեն իրենց ոսկեղենիկ արմատին ու ծիրանածնունդ ծագումին: Եկել է հայկյան աստեղային ժամը, որ ազգովին ու ՙնորովի՚ ականջ դնենք անհիշելի ժամանակներից մեզ ավանդված առասպելական երգ-պատումներին, որոնք ունեն պահած մեզ հուզող շատ հարցերի պատասխանները, որոնցից մեկն էլ մեր ով լինելն է: Ժամանակն է, որ մեր ազնվականության վկայականը ամբողջությամբ և հիմնովին ներկայացնենք աշխարհին: Հայոց մեծ բանաստեղծը հո իզուր չի ասել, որ ՙմենք միշտ ունեցել ենք էդ բարձր վկայականը: Բայց էդ վկայականը էն վկայականներից չի, որոնց վրա դրված է մարդկային իշխանության կնիքը, էդ էն վկայականներից է, որոնց վրա բնությունն ու աստված են դրել իրենց կնիքը, և, դրա համար էլ, ինչքան դժվար է դրա ունենալը, էնքան էլ դժվար է կարդալը՚:
Հարկ է իմանալ, որ դարաշրջանների այս անցման շրջանում խաբեությունը առվել սրությամբ է գլուխ բարձրացնում և առվել սրությամբ են հակադրվում հոգևորն ու մարմնականը, բարեպաշտությունն ու նյութապաշտությունը: Պատկերավոր ասած՝ մեր հավատքի Կենաց Արևը սին-մահիկով փոխարինելու վտանգը մեծացել է: Մասնավորապես այդ է վկայում ՙԵհովայի վկաներ՚ աղանդի առկայությունը և տարածումը մեզանում: Հետևաբար, եթե մի ժամանակ մեր ազգային ճշմարիտ հավատքով կարողացել ենք արգելել արևապաշտական հզոր աղանդների` զրադաշտականության և մանիքեականության տարածումը Հայոց աշխարհում, ներկայումս առավել ևս պարտավոր ենք մեր ճշմարիտ արևային հավատքով հաղթահարել բոլոր տեսակի սնապաշտությունները:
Քրիստոնեության պարագայում հարկ է հիշել, որ օրինաչափ երևույթ է Երկրի վրա դիտվող Արեգակի խավարումները, երբ սին-մահիկը պարբերաբար հայտնվում է Արեգակի և Երկրի միջև: Երբ սնապաշտ Հուդան համբուրեց Արև Քրիստոսին, մարդկանց Արևը մատնվեց ու խաչվեց, մթնեց ու խավարեց: Ահա թե ինչու Արև Աստծու պաշտամունքը Ձկան դարաշրջանում արիական ազգերի համար պարտադրված հուդայական հագուստ հագավ: Այդ դարաշրջանը հայոց համար ողբերգական դարձավ նաև այն առումով, որ իր բնօրրանում` Հայաստանում, Արևի զարմ հանդիսացող հայությունը կրոնափոխության և արտագաղթի պատճառով մեծամասամբ հայտնվեց սնապաշտության ազդեցության տակ: Արիական ազգերի հրածին նախնուն` Հայամարդուն (իմա` վկայված է Ավեստայում) և Արև Աստծուն` Հայկ-Արային փոխարինելու եկան սեմական ազգերի հողածին նախնին` Ադամը և Սին Աստվածը` Եհովան:
Հարկ է, որ հայ քրիստոնյաները հատկապես ուշադրությամբ կարդան Ս.Գրքի հետևյալ խոսքը. ՙԱնիծեալ Քանան, մանուկ, եւ եղիցի ծառայ եղբարց իւրոց: Եւ ասէ, Օրհնեալ Տէր Աստուած (իմա` հայերեն որոշ թարգմանություններում Տէր Աստուած-ի փոխարեն գրված է Եհովա), Աստուած Սեմայ, եւ եղիցի Քանան ծառայ նորա. Ընդարձակեսցէ Աստուած Յաբեթի, և բնակեսցէ ի տուն Սեմայ և եղիցի Քանան ծառայ նոցա՚(Ծննդ.9.25-27): Հետաքրքիրն այն է, որ այս նշանակալից մարգարեության եբրայերեն բնագրում Սեմի Աստվածը հանդես է գալիս Եհովա անունով, իսկ Հաբեթի Աստվածը` Էլոհիմ անունով, որոնց պաշտամունքը հնուց ի վեր հայտնի է համապատասխանաբար լուսնապաշտություն և արևապաշտություն անուններով:
Որ եբրայեցիները` հին հրեաները, լուսնապաշտ են եղել, հայտնի է պատմությունից: Այդ է հաստատում նրանց լուսնային ամիսների մասին հետևյալ վկայությունը` ՙԵբրայեցւոց ամիսները լուսնական ամիս էին, այսինքն` մէկ նոր լուսնէն մինչև միւսը: …Որովհետև Հրէից ամիսները լուսնական ամիս էին, իսկ մերիններն ամենևին կախում չունին լուսնէն, չեն կրնար միևնոյն ժամանակ սկսիլ և վերջանալ:՚ (տե՜ս Բառարան Սուրբ Գրոց, Կոստանդնուպոլիս, 1881, էջ 28, Ամիս բառի ծանոթագրությունը):
Ի տարբերություն Եհովա անվան, Էլոհիմ անունը եբրայերենում հոգնակի թիվ է ցույց տալիս, որը, ինչպես վկայում են Ս.Գրքի քրիստոնյա մեկնաբանները, խորհրդանշում է Սուրբ Երրորդությունը: Սակայն հայտնի է, որ ո՜չ Իսլամի հետևորդները, ո՜չ էլ Եհովայի վկաները չէն ընդունում Սուրբ Երրորդության գաղափարը: Նրանց համար Ալլահին կամ Աստծուն բազմադեմություն կամ Սուրբ Երրորդություն վերագրելու ամեն մի փորձ բազմաստվածություն է, որը մահացու մեղք է համարվում: Այսպիսի մոտեցմանը հակադրվելու փոխարեն անհրաժեշտ է հասկանալ, որ Սուրբ Երրորդության գաղափարը անհամատեղելի է Աստծո լուսնապաշտական կերպարի հետ: Իսկ Բարձրյալի արևապաշտական կերպարը, ընդհակառակը, անհնար է լիարժեք պատկերացնել առանց Սուրբ Երրորդության, որը եռամիասնություն է իր կենսատու Ճշմարտությամբ, լուսատու Իմաստությամբ և ջերմատու Սիրով: Այսինքն` Արև Աստվածը Ճշմարտության, Իմաստության և Սիրո միաբանություն է: Այսինքն` Արևապաշտությունը Սուրբ Երրոդության պաշտամունք է: Այդ է հաստատում նաև ՙԹէ որպէս արեգակն կոչի Աստուած՚ հարցին Գր. Տաթևացւ հետևյալ պատասխանը` ՙԶի` մի արեգակն, սկիզբն է բ(2) լուսոյն. այսինքն դեղնին և սպիտակին: Եւ է հօր պատկեր բոլոր արեգակն: Եւ որդւոյ պատկեր` լոյսն դեղին: Եւ հոգւոյն պատկեր` լոյսն սպիտակ: Եւ յատկություն արեգականն յայտնի է, զի սկիզբն է բ(2) լուսոյն: Նոյնպէս հայր է սկիզբն որդւոյ ծննդեան. և հոգւոյն բղխման:՚ (տե՜ս Գր.Տաթևացի, Գիրք Հարցմանց, Երուսաղեմ, 1993, էջ 124):

Կարդացողի Հավանություն՝ 6  9

ես ուրիշ տեսանկյունից եմ նայում հարցին, եկել են սրով ու հրով արյունով լցրել են մեր երկիրը, ավերել են հազարամյա մշակույթը ,մորթել են մեր պապերին և այլն և այլն:մնացածը ինձ ամենա քիչն է հուզում Քրիստոնեությունը Միհրի պաշտամունքն է թե՞ յախքի այսինքն եհովայի:ակամայից մեջս վրեժխնդրություն է առաջ գալիս

Կարդացողի Հավանություն՝ 7  4

Հատուկ ուշադրության է արժանի, որ Բաբելոնի դեմ մարտնչելու համար Արարիչը կոչ է անում այն նույն ազգին, որն իր ծագման պահից կռվել է կռապաշտության հետագայում բաբելոնականության դեմ. «Հրաւիրեցէք ի վերայ դորա գունդս, պատուէր տուք յին էն Այրարատեան թագաւորութեանցն եւ Ասքանազեան գնդին» (Երմ. 51:27)։

Կարդացողի Հավանություն՝ 3  2

Շատ գեղեցիկ ու օգտակար յաղորթում որու համար կը յայտնեմ շնորհակալութիւն,
բայց կարելի է գրաւոր ձեւով Գեւորգ Նազարեանի , Սելլա Ճեյրանի եւ Հովիկ Ներսեսեանի կայքէջները ունենալ, նաեւ գիտնալ թէ ինչպէս կրնամ գնել իրենց գիրքերը
յարգանոք
Անուշ

Կարդացողի Հավանություն՝ 2  0