Այս ուղեցույցին հետեւող կողմերը ոչ միայն վտանգում են իրենց ներկա սերունդների հոգեկան–բարոյական աշխարհը, այլ ընդհանրապես, վտանգի են ենթարկում ողջ տարածաշրջանը. այդ իսկ է, քանզի՝

նախ եւ առաջ, այս ուղեցույցը գրված է բավականին բարդ լեզվով. եթե նկատենք կետադրական նշանները, ապա կհասկանանք, որ այն կազմված է մեկ կամ երկու նախադասություններից, որոնցից յուրաքանչյուր հավելում գրված է նոր տողում (ինչպես նոր նախադասություն), որն էլ իր հերթին կարող է ԻՐԱՎԱԲԱՆՈՐԵՆ հակասել մեկը մյուսին։

Այնտեղ կան բավականին շատ ծուղակներ, որոնցից մեկում ասվում է, թե իբր Հայերը (Հայաստանի Հանրապետությունը) եւ Թուրքերը (Թուրքիայի Հանրապետությունը) պետք է ՎԵՐԱՀԱՍՏԱՏԵՆ բարեկամությունը. ստացվում է այն, թե երկու հանրապետությունները ԺԱՄԱՆԱԿԻՆ ունեցել են բարեկամակն կապեր, իսկ այժմ չունեն եւ պետք է վերահաստատեն։ Այսպիսի ծուղակ կարող է արգելակել Հայ ազգի շահերը, նպատակները։

Կա մի անսովոր կետ, որում ասվում է, (կրկին ըստ անգլերեն լեզվի քերականությանը համաձայն) թե իբր պատմական իրադարձությունների՝ պրոբլեմների (գենոցիդի մասին է խոսքը) լուծման համար, պետք է զբաղվեն երկու հանրապետությունների, ինչպես նաեւ Շվեցարիայի գիտնականները ՀՀ եւ ԹՀ Արտաքին Գործերի Նախարարության հովանավորության ներքո, մասնավորապես ԲՆԱՊԱՀՊԱՆՈՒԹՅԱՆ մասնաճյուղի հովանավորթյամբ։

Վերջապես, ինչպես ասացի սկզբում, այս ուղեցույցը վտանգավոր է տարածաշրջանի համար։ Այնտեղ նշվում է, որ երկու հանրապետությունները պետք է պայմանավորվեն պայքարել ահաբեկչության դեմ։ Նախ, ի՞նչ բան է ահաբեկությունը։ Իմ կարծիքով, դա ընդիմանալու, հակադրվելու մի ձեւ է, որին դիմում եւ օգտվում են հասարակությունից լքված մարդիկ։ Ինչպես գիտենք այդպիսինները կան Թուրքիայում. դրանք Քրդերն են։ Ստացվում է, որ Թուրքիան պետք է պատերազմի նրանց դեմ։ Իսկ արդյոք կա՞ մի մարդ, որը կարող է կանխատեսել այդ պատերազմի ավարտական արդյունքը։ Վստահ եմ, կան, սակայն չեն գրի դրա մասին։

Ինչեւէ, ես հասկանում եմ իրավիճակը։ Չեմ ցանկանում գնահատել թե՛ Հայկական կողմի եւ թե՛ Թրքական կողմի պայմանավորվածությունը։ Պարզապես կարելի է մի քիչ էլ սպասել, կամ բարելավել այս պայմանները։ Իսկ պայմանների բարելավման համար, հարկավոր է մեկ բան. իրար հետ լեզու գտնել։ Թե չէ, եթե լսենք այս Ցուրիկցիների խորհուրդները, մենք մի ժամանակ հետո Հայերեն հասկանալու համար պիտի ճապոնացի թարգմանիչներ ունենք։ (սարկազմս նրա մասին է, որ այս ուղեցույցը աննորմալ լեզվով է գրված ու հաստատված որպես միակ բնօրինակ…)

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0