Կառծում էմ որ երեկվա 4 առաչարկներն էլ ունեն ուժեղ և թույլ տեղեր.

Իհարկե, կըրոնը միակ գործիքը չե, վորով պետք է կերտել մարդու ինքնագիտակցությունը, ինկնաճանաչումը.
Բայց անտեսել այս արցը կըլինի սըխալ.

Իմ կարծիքով, նախ պետք է տարանջատել ինքնություն, ինքնագիտակցութջուն, աշխարհաւճանաչում և աշխարհահայացք գաղափարները.
Մենք ինքնության հարց չունենք, մեր ինքնութջունը ամենուրեք հաստատված է, մըշակութի մեջ, էթնիկական առանդնատարրութջան մեջ (արմենոիդ մարթաբանական տեսակով) և հոգեկան համակարգով, հայը իր տեսակի մեջ ունի գրացծ ամեն ինչ.

Հարցերը ըսքըսում են ինքնագիտակցության փուլից, ինքնագիտակցությունը դա ինքնաճանաչումն է, և այստեղ ունենք շատ հարցեր.
Երկրորթ հարցը աշխարհաճանաչումն է, այստեղ նույնպես կան ահռելի հարցեր.
Եվ վերչինը դա աշխարահայացքն է, կըրոնը աշխարահայածք չե, դա միայն մի մասն է դըրա. Այն հաճախ անտեսում ե “ես”ի գոյությունը, արավելություն տալով ուրիշին “ես”ի նըկատմամփ.

Իմ կարծիքով, այս ամենի լուծման եղանակը հետեվյալն է,
Արաչինը , պետք է կատարել հետեվյալ հավասարումը 1)ինքնություն+2)ինքնագիտակցութջուն+3)աշխարհաւճանաչում+4)աշխարհահայացք = 4)մարդկայնություն+3)գիտելիքի պահանջ +2)ոչ անտարբեր լինելու (այսինքըն իր իմացածը սեփական վերլուծման յենթարկելու) գարափար+1)ստեղծագործելու գաղապար.
Իմ կարծիքով, վորը միայն կարծիք է, և վոչ թե պընդում, պետք է այս հերթականութջունով արաչնորդվել.
Այսինքըն 1)մարդկայնությունը վորպես աշխարհահայացք, 2)գիտելիքի պահանջ = աշխարհաւճանաչում, 3)ոչ անտարբեր լինելու (այսինքըն իր իմացածը սեփական վերլուծման յենթարկելու) գարափար = ինքնագիտակցութջուն, 4)ստեղծագործելու գաղապար = ինքնություն.

Կարծում էմ, որ եթե սքսենք ինքնության որոնումներից, կավարտենք այնտեղ ուր ավարտում էն նացիստները և այլ ազգայնամոլական գաղափարհախոսությունները, որովհետեվ մեր ստեղծը չենք իմանա ինչ է.
Արաչինը պետք է ըսքսել աշխարահայացքոից , վորը պետք ե լինի մարդկայնությունը, ապա պետք ե անցնել աշխարհաճանաչման միչով, որի համար պետք ե մեր մեջ ստեղծել սեր դեպի համընթանուր գիտելիքների ձեռքբերում, այսինքըն օրինակ լուսանըկարիչը, ոչ միայն լուսանըկարչության բնագավառը պետք է իմանա, այլ ձըկտի միշտ համընթանուր գիտելիքներ ստանալու, իսկ Հայը ձըկտի հետազոտել համ հայկական երած չերածը , համ համաշխհարային ամեն բան.
Հապա պետք է կըրթել սերունդ, որը անտարբեր չի լինի իր իմացածի նըկատմամփ, բայց յեթե նա մարդկային է, այսինքըն կիրառում ե առաչի գաղափարը-մարդկայնությունը, ապա նա անտարբեր չի լինի, կըվերլուծի իր գիտելիքը և իր կողմնորոշումը կըցուցադրի.
Հենվելով մարդկային հիմունքների վըրա, ունենալով գիտելիք, չըլինելով անտարբեր, աջսիքը դըռսեվորուտյուն ցույց տալուվ կըհանգենք և ստերծագործման գարապարին , որովհետև ստերծագործել=դըսեվորուտյուն ցուջց տալ.

Սակայն, եթե արաջի գաղափարը լիներ անմարդկայնությունը, ապա կըլիներ հետեվյալ լուծումը
4)անմարդկայնություն = աշխարհահայացք, 3)գիտելիքի պահանջ = աշխարհաւճանաչում
+2)ոչ անտարբեր լինելու (այսինքըն իր իմացածը սեփական վերլուծման յենթարկելու) գարափար = ինքնագիտակցութջուն+1)ոչընչացնելու, տիրելու գաղափար. = 1)ինքնություն.

Այսինքըն արաչի հենց գաղափարհից տե ինչպիսի աշխհարհահայածք ունենանք կըբըխի այն տե ինչ պըտուղ կունենանք. Այսինքը , պետք է ըսքըսել ոչթե ինկնութջան հարցից այլ աշխհարահայացքի հարցից.
Եվ պետք ե հարց տալ , իսկ ինչ ե մարդկայնությունը? մարդկայնությունը դա արաչի հերդին մարդկանց հավասարությունն է,այսինքըն միշտ մըտածել ուրիշի նըկատմամփ դըրսեվորվելիս, մյտածել թե ինչպես ես կընթունեյ նույն դըրսեվորումը իմ նըկատմամփ ուրիշի կողմից.
Եվ կա մեկ այլ գարափար, որը իմ կարծիքով շատ կարեվոր է և նույնիսկ ամենակարեվորն ե, դա այն է, որ այս գարափարները մըցընել հայերի ընտանեական կարգ և կանոնի մեջ, այսինքն մարդկային, իմաստուն ծյնորը դաստիրակի նույն այս արժեքներով նոր սերունդ, որովհետեվ սերընդափոխութջունը շատ կարեվոր է, և այն չըպետք ե վըստահել ուրիշներին, որոնք ամերիկյան համալսարաններում կըմոլորեցնեն մեր երեխաներին.
Ընտանիք, որպես հայ քաղաքակըրթության ամրոց, ոչ տե եկեղեցին.

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Մարդկայնություն, դա նըշանակում ե նաեվ անմարդկայնության դեմ անհանդուրժորություն, այսինքըն երփ ձեր մարդկայնությունը շահագործվում է, տերի է ունենում անմարդկայնություն, ստորություն, և դուք ոչ միայն իրավունք ունեք, այլ եվ պարտավոր էք, պաշտպանել մարդկայնուտյունը, չըստորանալ, այս կատարելու համար պեթք կըլինի կիրառկել արդարության որենքները, որոնք նույնպես բըխում են մարդկայնուտյունից. Այսինքըն այտպիսի հասարակութջունյ վոչտե զիչորական-հանդուրժորական կըլինի, քրիստոնեության նըման, աըլ արդար.
Հիշենք նայեվ վոր մարդու աշխարհահայացքը ձեվավորվում է մինչեվ մարդու արաչի 10- 15 տարեկանը , ահա ինչու ընտանիքը պետք է դարցընալ այտ դըպրոցը, հայ ընտանիքը պետք է ընտունի այս պարտականությունները, և երեխաներին դաստիրակի մարդկայնության, աշխհարաճանաչման, ինքնագիտակցութջան և ինքնահաստատման-իմը անելու, իմը ասելու, դըսեվորվելու գարափարների հիման վըրա. Միգուցե այս բաները գյուտեր չեն, սակայն, չեն կիրառվում, ես ինքըս հաճախ վիճում եմ իմ ծընողների հետ, որոնք համարում են որ ես այտքան ժամանակ չըպետք է ծախսում այս ամենը փընտրելու վըրա, (տընտեսական, հայկական, կարակական, բոլոր հարցերի շուրջը), սակայն նըրանք բարցրագույն կըռթուտյուն ունեցոր պարդիկ են. Հասկանում եք? կա վախ աշխարհը ճանաչելու նըկատմամպ, կամ անտարբերություն, և չընայած մենք մարդկային ենք, բայց անգետ ենք, իսկ արանց գիտելիքի կույր, իսկ կույրը չի կարող վերլուծել, իսկ արանց վերլուծելու դըրսեվորվել. Դըրա համար միշտ ընտրում ենք սըխալ ճանապարհներ և խափվում ենք.

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Բարեւ Ձէզ հարգարժան պարոն Քիրեմիջյան ,բարեւ սիրելի հայրենակիցներ
Նախ պետք է շնորհակալություն հայտնեմ Ձեզ այս հետաքրքիր եւ ազգանվեր հաղորդումների համար, որոնք իսկապես մի պայծառ լույս են սփռում պատմության խորը ծալքերում թաքնված ճշմարտությունների վրա, որոնք էլ ըստ էության վարպետորեն աղավաղված ու գլխիվայր շրջված են ոչ միայն հանուր մարդկության համար, այլ հենց մեզ՝ հայերիս համար: Արդյունքում՝ արդեն սերունդներ շարունակ թունավորվում է մեր գիտակցությունն ու պղտորվում մեր արյունը:
Ցավով պիտի ընդգծեմ, որ այսօր ոչ միայն աշխարհասփյուռ հայությունն է ապատեղեկացված իր պատմությունից եւ զգալիորեն հեռացված իր արմատներից, այլ նաեւ Հայաստանում ապրած ու ապրող հայը:
Անշուշտ չենք կարող մոռանալ շատ քիչ թվով հայ անցյալի եւ արդի մեր ազգի ազնիվ մտավորականների վաստակները՝ ազգը կրթելու, լուսավորելու , մեր ինքնությունը հասկանալու եւ մեզ ճշգրիտ ճանաչելու հարցում, որոնք դժբախտաբար պիտի խոստովանենք, որ «կաթիլ են կեղծիքի օվկիանոսում»: Եւ զարմանալին այն է , որ արդեն 17 տարի անկախություն վերահռչակած ՀՀ պետական այրերը ոչինչ չեն անում ԱԶԳԱՅԻՆ ԳԱՂԱՓԱՐԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆ մշակելու եւ այդ լույսով առաջնորդելու ապակողմնորոշված մի ողջ հայաստանաբնակ հայ ժողովրդին եվ օտար գաղափարախոսությունների հորձանուտում մոլորված սփյուռքահայություն:
Պատմահայր ԽՈՐԵՆԱՑՈՒ թեմային վերադառնալով ուզում եմ առաջարկել դիտելու 2 տեսանյութմ որոնք տեսագրվել են 2002-2003թթ,-րին , սակայն այսօր էլ շատ արդիական են: Անշուշտ, պարոն Քիրեմիջյան Ձեզ ,գուցե նաեւ շատերին ծանոթ են «հերոսները», սակայն կարծում եմ նաեւ, որ կարող է նորություն լինի շատերի համար ու հանդիսանա ի լրումն Ձէր տված տեղեկությունների եւ Ձէր կողմից արվող առողջ վերլուծություների:
http://armenian.memocast.com/mediadetails.aspx?id=286507

http://armenian.memocast.com/mediadetails.aspx?id=286505
Հարգանքներս Ձեզ:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

SHNORHAKALUTJUN HARGELI SILVA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Hayrenakits Silva, inchu tesaholovakner@
http://armenian.memocast.com/cat.aspx?id=177814&VideoSort=Title&sortdir=&page=11
chen tsuits talis, ajster g@rantsvel e petk? Te ka nayelu ail dzev?
Shat shnorhakan k@liney patasxani hamar.

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

http://www.memocast.com/mediadetails.aspx?id=264741

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

http://www.memocast.com/mediadetails.aspx?id=286506

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Мировые тенденции свидетельствуют о том, что иерархическая, вертикальная модель управления уступает место сетевой, горизонтальной. Чтобы обеспечить себе защищенность и устойчивые позиции в мире, реализовать весь имеющийся национальный потенциал, армянство должно организоваться по сетевому принципу, сохранив иерархические методы управления государством, – таково мнение участников круглого стола “ГА” по вопросу “Создание национальной сети – реальный путь решения проблем, стоящих перед армянством”.

Геворк ПОГОСЯН, член-корреспондент НАН РА, директор Института социологии, философии и права:

- Сеть считается оптимальным условием передачи знаний и информации. Но этим возможности сети не исчерпываются. По мнению зарубежных экспертов, нации, которые сумеют организоваться по сетевому принципу, получат огромные преимущества. Обязательное условие создания национальной сети – наличие диаспоры. А мы имеем диаспору, которая не только по численности превосходит национальное государство, но и располагает огромным интеллектуальным, экономическим и информационным потенциалом. Причем армянская диаспора очень связана с родиной, а это в свою очередь также серьезное преимущество. Мировое армянство по сути дела уже является сетью, хотя связи Армении, НКР и Диаспоры трудно назвать образцовыми. Нет стратегической программы национального развития. Потенциал нации в целом оценивается весьма приблизительно, хотя точные исходные данные являются обязательным условием для разработки национальной стратегии, тактических задач и уточнения функций каждой из частей армянства, которые входят в общую национальную сеть. Необходимо также определить ответственность всех звеньев сети за решение конкретных задач.

Теперь о преимуществах сетевой организации нации. Это не только возможность максимально использовать все возможности армянства, но и доступ к ресурсам, находящимся за пределами национального государства. Речь, разумеется, не идет о доступе к природным ресурсам других стран. Я имею в виду другие возможности. Армяне рассеяны по всему миру и активно вовлечены в самые разные области – науку, бизнес, банковские системы, политику других стран. Значительная часть армянства – это прекрасно образованные люди, имеющие доступ к передовым технологиям, причем не только в сфере материального производства. Пока что эти возможности мы используем минимально, но при наличии национальной сети будут созданы те условия, при которых этот ресурс наконец будет задействован и обеспечит Армении и армянству возможность занять достойное место в мире, который, несомненно, будет организован по сетевому принципу.

Игорь БАГИРЯН, кандидат экономических наук:

- При организации сетевого управления должен быть использован принцип стратегического планирования, как, например, это делается в Японии. Там этот принцип действует сверху вниз и становится частью национального менталитета. Формируется определенный сценарий будущего, рассматриваются возможные реакции общества на этот сценарий. В Японии этот принцип действует на всех уровнях управления. Точно так же он должен действовать и у нас, чтобы стать частью национального мышления.

Никита ЗАРОБЯН, кандидат технических наук:

- Сетевая организация стала возможной благодаря технической революции. Надо использовать этот шанс, хотя организация сети связана с немалыми трудностями. Переход к сетевой организации потребует от общества определенной культуры и подготовки к восприятию сетевой формы организации нации. К вопросу национальной сети надо подойти очень серьезно, с учетом особой важности этой задачи.

Арутюн МЕСРОБЯН, кандидат технических наук, эксперт по управлению:

- В силу исторических причин армянство давно располагает практически всеми условиями для создания сетевой организации. Армянские диаспоры существуют уже более 2000 лет, причем их численность и месторасположение часто меняются. Но если традиционно мы рассматривали рассеянность нации по миру как негативный фактор, то в свете задач создания сетевой организации это условие становится преимуществом. Причем надо учитывать, что, поскольку армянские диаспоры всегда находятся под юрисдикцией других государств, вертикальная форма управления в этом случае неприемлема. Только горизонтальная форма управления дает возможность максимально эффективно использовать все национальные ресурсы, независимо от места их нахождения, кроме того, это доступ к ресурсам других государств.

Хочу остановиться на одной особенности сетевой организации, которая одновременно является преимуществом. Все подсистемы этой системы связаны напрямую. Если рассматривать этот принцип применительно к армянству, то армянство в целом является системой, а Армения, НКР, Джавахк и все диаспоры – подсистемами. Здесь говорилось о технических возможностях, которые должны использоваться для создания сети, но они всего лишь облегчают процесс. Сеть уже практически существует как данность, но нуждается в усовершенствовании, уточнении функций ее звеньев и максимальном использовании новых возможностей. Нужно четко себе представлять, какие преимущества предоставляет нам сеть при решении тех или иных задач, особенно в тех случаях, когда вертикальный принцип организации и управления оказывается неэффективным. Так, например, сеть очень хорошо приспособлена для транспортировки культурных и информационных продуктов, финансовых потоков, ценных бумаг, акций, облигаций и других фондовых товаров. Сеть может оказаться чрезвычайно эффективной для координации в сфере образования и национального воспитания. На мой взгляд, огромные координационные возможности – важнейшее преимущество сети. Если в какой-то момент истории возникает необходимость в перегруппировке сил и возможностей, сетевая структура незаменима.

Еще одно преимущество сети. Как уже было сказано, численность, значимость и месторасположение армянских диаспор неоднократно менялись. Центр армянства перемещался из одной страны в другую. В разное время это были Индия, Франция, Россия, США. И такая подвижность, с одной стороны, создает определение сложности, но с другой – повышает уровень безопасности нации. Одно из важнейших преимуществ горизонтальной, в частности, сетевой организации нации заключается именно в неуязвимости. Ведь если при вертикальной, иерархической организации разрушается центр, то система становится нерегулируемой. Преимущества сетевой организации особенно ярко проявляются в условиях блуждающих очагов напряженности, так называемых горячих точек. Если в определенный период времени ливанская диаспора могла претендовать на статус локального центра N1 в регионе, то сегодня в силу известных причин это не так. За последние 20-30 лет число армян в Ливане сократилось в 2-3 раза. Еще более трагическая участь постигла Западную Армению в начале XX в., но именно возможность перемещения центров армянства, которая согласуется с принципами сетевой организации, обеспечивает сохранение и выживание нации.

Гагик АРУТЮНЯН, директор фонда “Нораванк”:

- Сетевая структура имеет давнюю историю. Не только всякого рода конспиративные, но и многие абсолютно легальные организации строили свою деятельность по сетевому принципу. И у армянства есть этот опыт. Наша самая значительная сетевая структура – Армянская церковь. Аналогичным образом действуют АРФ “Дашнакцутюн”, благотворительные организации. Но когда в XXI в. говорится о сетевой структуре, подразумеваются несколько иные вещи. Впервые этот термин выдвинул адмирал Себровский в своей статье, опубликованной в журнале “Пентагон” в 1998г. Чуть позднее сетевая структура была представлена как наиболее эффективная форма борьбы с “Аль-Каидой”. Если говорить о том, чем отличается современная сетевая структура, то это в первую очередь высокий уровень обработки информации в режиме on-line. Это создает огромные организационные возможности, обеспеченные высоким уровнем информированности не только о своей системе, но и условном противнике, конкуренте. Армяне проживают примерно в 100 странах мира, где насчитывается порядка 1000 диаспор, но в XXI в. наличие глубоких связей в системе армянства явно недостаточно.

Необходимо наличие единого информационного поля нации. Нужно иметь исчерпывающее представление о том, что происходит в каждой из подсистем армянства, чтобы адекватно определить задачи и функции всех ячеек сети в условиях различных сценариев. Самый негативный сценарий – это развитие событий, при которых в результате ядерных ударов по Ирану жертвой конфликта станет Армения и население будет вынуждено покинуть страну. То есть мы лишаемся лидирующей структуры. Думаю, этот пессимистический сценарий вряд ли реален, но и он должен учитываться. В этом случае остается командная идея, выдвигаемая сетецентрической структурой.

Другой сценарий: Турция начинает войну с Ираном, Грецией и Арменией, в результате чего возникает сложная ситуация внутри Турции, происходит ее расчленение с помощью ситуационных союзников, каждый из которых оказывается в выигрыше, в том числе и Армения, которая возвращает утраченные территории, значительная часть армян возвращается на историческую родину, и мы становимся мощной страной региона. Однако и в этом случае не стоит терять интерес к диаспорам, так как они в значительной степени поддерживают уровень безопасности в мире, где все очень быстро меняется. Находящиеся за пределами национального государства ячейки сети могут обеспечивать значительную финансовую, технологическую и информационную поддержку. Именно возможность использования и перемещения всех имеющихся национальных ресурсов обеспечивает высокий уровень безопасности. Причем уровень концентрации тех или иных ресурсов в определенных ячейках сети может быть выше, чем в самом национальном государстве. Во всех случаях сеть позволяет адекватно реагировать на вызовы и максимально использовать в своих интересах потенциальные возможности. И эти преимущества обеспечиваются высоким уровнем автономности во всех участках сети. В случае выхода из строя одной из ячеек ее функции может взять на себя другая.

А.МЕСРОБЯН:

- Я согласен с таким видением сетевой организации, но хотелось бы остановиться на некоторых вопросах. При более глубоком подходе отдельными элементами сети следует считать отуреченных и окурдизированных армян Западной Армении. Эти сообщества могут стать звеньями сети и играть в ней достаточно важную роль. Сетевая организация должна действовать и в сфере науки, но это невозможно без сетевой организации научной и национальной элиты. Кстати, нельзя игнорировать такие возможности, как переброска специалистов из одного звена в другое, что нередко необходимо для решения тех или иных задач. Мы имеем опыт такого рода. В 20-х гг. XX в. по инициативе Мясникяна в Армению была переброшена часть армянской интеллектуальной элиты из России. И это позволило в сжатые сроки решить массу проблем, обеспечило условия для развития Армении.

Г.АРУТЮНЯН:

- Хочу вернуться к вопросу армян, проживающих в Турции. Хорошо, что они там есть, но они должны быть включены в единое национальное информационное поле. Тогда этот фактор станет дееспособным. В Грузии тоже много армян, но многие из них носят другие фамилии. По данным проведенных исследований, у грузинских армян притуплен инстинкт самосохранения, и это очень опасно. Они тоже должны войти в единое информационное поле. Вспомним, как в 1988г. было создано информационное пространство, включающее Армению и Арцах, и это дало прекрасные результаты. Фонд “Нораванк” выдвинул проект по организации сетевой структуры некоторых элит армянской диаспоры, но этот проект так и остался на бумаге.

Гарегин ЧУКАСЗЯН, директор Фонда высоких технологий

- Я бы хотел коснуться двух аспектов проблемы сети. Первый из них – внешний. Дело в том, что мир быстро меняется, изменился и сам контекст, в котором функционирует мировое армянство. Сегодня очень важно определиться, как мы позиционируем себя в изменившемся мире, какую роль будут играть Армения и армянство в условиях грядущих перемен, надо быть готовыми к решению тех проблем, которые выдвигают новые реалии. В этом смысле очень интересна статья премьер-министра Тиграна Саркисяна “Армянская цивилизация – амбициозный проект”, где предлагается модель позиционирования армянства в регионе. Есть и масса других важных вопросов. Требует анализа география расположения армянских диаспор. Армяне – нация, которая традиционно проживает на границах цивилизаций. Видимо, не случайно Киликийское царство возникло именно на том месте, где некоторое время спустя, после прихода крестоносцев, встретились западная и восточная цивилизации. Другой пример, когда в Иране, хотя и в результате трагических событий, армяне получили контроль над Шелковым путем от Шуши до Голландии. При этом стала действовать настолько отлаженная национальная сеть, что армяне, не имея государственности, заключали договора с другими странами. Это совершенно уникальный пример, когда в XVII в. сеть фактически выполняла функции государства. Не имея государственности, нация могла дарить царю трон и получать монополии.

Что касается современных реалий, то карта инновационной экономики, которая достаточно асимметрична, показывает те задачи, которые должны решать армяне в XXI в. Те узлы сетевой организации мира, в которых могут проявить себя армяне, определены достаточно четко. И это именно те возможности, о которых говорил премьер-министр. То есть армяне должны позиционировать себя как проводники цивилизационных и технологических трансфертов из одной части света в другую. Именно эту функцию выполняли армяне в течение последних 2000 лет. Если рассматривать инновационный процесс, который проходил на Кавказе во времена Маштоца, то в результате создания армянского алфавита был обеспечен доступ к огромному объему культурной и технологической информации, которым воспользовались не только сами армяне, но через армян и другие народы региона. Столетия спустя, овладев печатной технологией, армяне стали распространителями печатных станков в регионе. И именно наличие национальной сети способствовало тому, что армяне традиционно выполняли цивилизационную роль в регионе, становились проводниками технологических достижений, и это обеспечивало им сильные позиции в регионе даже при отсутствии государственности.

Что касается современного этапа нашей истории, то как нация, мы оказались во многом неготовыми к независимости. Ни Армения, ни Диаспора не могли адекватно реагировать на глобальные вызовы. Однако именно создание национальной сети будет способствовать решению этой проблемы. Но нужно подготовить протокол сети. Этого пока не сделано. В свое время Маштоц взял одно из армянских наречий и сделал его протоколом, каналом общения между разными частями армянства. Величие Маштоца не только в создании алфавита, но и в создании системы, объединившей армянство. Сегодня актуален вопрос объединения национальной элиты и создания тех условий, когда она сможет активно участвовать в решении национальных задач. Именно сеть может выполнить эту функцию.

А.МЕСРОБЯН:

- Что касается протокола, то он должен действовать не только на глобальном, но и на локальном уровне для поддержания общей стратегии армянства. Но только элита в состоянии объединить задачи локального и глобального позиционирования.

Юрий ГАВРИЛЕНКО, кандидат экономических наук:

- Так или иначе, сеть существует, и какие-то вопросы решаются за счет благотворительных программ, делается определенный вклад в экономику. Кроме того, существует некое агентство армянских организаций за рубежом и зарубежных организаций в Армении. Но это направление пока слабо развито. Существует и еще одно явление, на которое, возможно, следует взглянуть по-новому. Это отток специалистов из Армении. Но сегодня это можно назвать круговоротом специалистов, восполняющим дефицит тех или иных кадров в других участках сети. Что касается культурного обмена, то, на мой взгляд, РА официально не способствует этому обмену. Принято говорить – “одна нация, одна культура”. Но о единстве культуры невозможно говорить даже в пределах Армении. В то же время культурное многообразие будет способствовать обогащению и расширению возможностей сети.

Г.ЧУКАСЗЯН:

- А существует ли предел многообразия? Где та граница, за которой возникает опасность утраты культурной общности?

Ю.ГАВРИЛЕНКО:

- Общность должна осознаваться. Других критериев нельзя предложить, так как они будут локальными и их нельзя переносить на всю сеть. Исходя из реальных условий приходится признавать, что осознание единства нации и культуры – это то единственное, что мы имеем. К сожалению, сегодня даже язык не может служить фактором объединения нации, причем даже в диаспорах, образовавшихся в последнее время. В той же Москве, где за последние 15 лет резко возросла численность армянской диаспоры, применительно к новому поколению говорить о языке как факторе, объединяющем нацию, не приходится. Армения, безусловно, должна играть роль центра распространения языка и культуры, но при этом недопустимо отвергать локальные культуры, существующие на местах. Единство не означает единственность. Что касается других аспектов функционирования сети, то надо максимально использовать экспертный потенциал диаспоры.

Сеть может сыграть очень важную роль и при реализации инновационной политики. Это значительные возможности не только на уровне разработки, но и продвижения, и трансляции инноваций. Я бы хотел отметить еще одну функцию армянской национальной сети – это взаимодействие с другими сетями, так как весь мир переходит на сетевую структуру.

Н.ЗАРОБЯН:

- Следует обратить внимание на то, что субъекты сети – это РА, ее граждане и диаспоры. И у каждого из этих субъектов есть свои интересы, причем интересы граждан Армении и диаспор пересекаются достаточно слабо. Но общие интересы, разумеется, есть, и именно они должны быть положены в основу сети. Одно несомненно – все армянство заинтересовано в процветании Армении, которая является объединяющим центром.

И.БАГИРЯН:

- Хочу обратить внимание на некоторые опасные тенденции и идеи, которые настойчиво насаждаются сильными мира сего. Компрометируются национальные интересы, национальное государство, руководство, валюта. Достаточно привести высказывание Кондолизы Райс: “Национальное государство – это дьявол”. Это реальные шаги к формированию мирового правительства. Если этот сценарий будет реализован, то о чем более уместно говорить – о государстве Армения или об армянстве? Второй вопрос: армянская сеть – только для армян или она открыта и для представителей других народов?

А.МЕСРОБЯН:

- Евреи уже решили этот вопрос.

И.БАГИРЯН:

- Евреи решили много вопросов. Но мы говорим о нас. Понятие национального духа не абстракция, а реальность. Носителями национального духа были Нжде и Мясникян. Целостность нации определяется на более высоком уровне, чем просто набор людей, которые называют себя армянами. Носителями национального духа является в первую очередь элита.

Здесь говорилось о трех необходимых условиях сети – единое информационное поле, автономность отдельных звеньев и то, что здесь назвали протоколом, то есть некая идеология. Думаю, третий компонент – самый значительный. Как уже говорилось, идеология должна быть связана с тем, как мы позиционируем себя в мире, с миссией армянства. Мы были очень сплоченными во время карабахских событий. Но, к сожалению, это была сплоченность только на основе карабахской идеи. Это была связь на основе общего прошлого и копившейся веками несправедливости. Но ситуация разрешилась – и мы лишились объединяющего начала. Грамотно организованная сеть восполнит этот пробел.

Армен АЙВАЗЯН, доктор политических наук:

- Я носитель традиционных взглядов на политическую реальность и склонен оперировать терминами, которые более подходят для политического анализа. Понятие “армянский мир” – это скорее художественный термин. Лучше использовать такие понятия, как “Родина” и “Диаспора”. Это касается и понятия “армянский дух”. А как его измерить? Что касается конкретно сети, то ее строителем должно стать армянское государство. Сегодня стало модным говорить о слабости государства. Вольно или невольно формируется представление, что все попытки усиления государства чуть ли не бесполезны, а усилия по созданию государственных институтов напрасны. И поэтому, вместо того чтобы решать жизненно важные задачи на государственном уровне, надо передать их сети, которая пока что реально не существует. Сеть состоит из реальных и известных компонентов, но она заработает только в том случае, если эти компоненты будут взаимодействовать между собой. Эти компоненты – диаспоры, личности и Армения как государство. А государство обладает наибольшими организационными ресурсами. И если вместо того, чтобы добиться того состояния, когда государственные институты начнут реально работать, мы сосредоточимся на сети, то государство не сможет справиться с задачей организации сети и мы не сможем использовать имеющийся огромный ресурс нации. Одна из актуальных задач – включение элиты в руководство государством. Сегодня в госструктурах элита практически не представлена. Вопрос – как ее ввести в руководство страной, чтобы эти носители армянского духа передавали его обществу. И еще одно. На современном этапе исторического развития армянство не может существовать без армянского государства. Если мы потеряем государственность, надеяться, что армянство сможет самоорганизоваться где-то в другом месте, наивно.

Г.АРУТЮНЯН:

- Хочу вернуться к вопросам глобальных развитий и национального государства. Существует несколько сценариев развития. По одному варианту предполагается исчезновение национальных государств, но при этом предполагается, что одно государство, а именно США, все-таки сохранится. То есть некий однополярный мир. Второй сценарий, на мой взгляд, более реалистичен. Это распад монополярного мира на полицивилизованный мир, в котором какое-то число государств смогут действовать достаточно автономно. И стирание национального государства при этом не происходит. Более того, сейчас мы переживаем период второй холодной войны. Это глобальный процесс, при котором потребность в национальном государстве резко возрастает.

И.БАГИРЯН:

- Назовите хоть одно эффективное национальное государство. По-моему, это как раз США.

А.АЙВАЗЯН:

- Это не национальное государство. Национальное государство – Китай.

И.БАГИРЯН:

- Да, Китай. Но государство – это очень затратное формирование, особенно если попытаться сделать полноценным государством маленькую страну, – иметь развитую систему безопасности, дееспособные министерства. А если даже найти необходимые средства, то как решить вопрос дефицита человеческих ресурсов? Если в Армении 3,5 млн человек, то, если сформировать полноценные государственные структуры, в них будет работать более половины населения.

А.МЕСРОБЯН:

- Давайте не переоценивать процесс глобализации. А то мы становимся похожими на героя фильма “Москва слезам не верит”, который в 50-х годах говорит, что через 20 лет не будет ни театра, ни книг, а только одно телевидение. Глобализационные процессы происходили всегда. Сегодня, когда мы видим, как дети входят в интернет, нам кажется, что это уже победа глобализации. Но ведь все процессы развиваются волнообразно, и то, что происходит сегодня, всего лишь очередной глобализационный виток, которых было немало в истории человечества. Но периоды глобализации сменяются периодами локализации. Не вижу оснований для паники и пессимистических выводов. Сегодня мы являемся свидетелями глобализационного процесса, в недрах которого формируются локализационные тенденции. И это очевидно. Например, активизация, а нередко и агрессия национальных государств во всех регионах. Что касается затратности или транзакционных издержек существования государств малых наций, то понятия “малый”, “большой”, “средний” выглядят весьма неопределенно. Многие прорывы в истории человечества осуществлялись именно малыми силами, которые потом значительно возрастали. Шумер и Рим были сначала малыми государствами. Христианство начиналось с Иисуса и 12 апостолов. Все зарождается малым. В то же время огромная Византийская империя развалилась в одно мгновенье. Несерьезно говорить о том, что государство является слишком затратным для малых народов. Но только агрессивное государство с амбициозными целями может вырваться вперед и в том числе создать национальную сеть. Если элита будет допущена во властные структуры, цель создания сети достижима. Не стоит тревожиться тем, что нас в стране всего 3,5 млн, а в мире всего 10 млн. Не обязательно держать в госструктурах и стратегических центрах тысячи сотрудников. И не надо забывать, что в истории масса примеров, когда поражение терпели именно большие народы. Большое количество нередко бывает помехой в организации, развитии и создании эффективного государства.

А.АЙВАЗЯН:

- Я согласен. Просто, будучи малой нацией, мы должны найти свою модель развития. Ответ на вопрос, какова эта модель, мы находим еще в средневековых источниках, где говорится о том, что армяне хотя и малочисленные, но крепки, как алмаз. Об этом пишет и Григор Татеваци – самый крупный апологет армянской церковной доктрины, которая в то время была по сути дела идеологической.

Тут говорилось о том, что создание полноценного государства требует непосильных затрат и работы большого числа институтов. Но нужны ли институты для того, чтобы убирать снег зимой, навести чистоту на улицах, прекратить откровенное хулиганство в дни Вардавара? В европейских странах все подобные проблемы давно решены. Сегодня там занимаются совершенно другими проблемами. А у нас и эти, казалось бы, совершенно элементарные вопросы и вопросы информационной, психологической, экологической и физической безопасности практически не решаются. Тут говорилось о проблемах национальных государств. Но эти вопросы прекрасно решаются и в таких национальных государствах, как Япония, Сингапур, Корея и др. А разве Франция, Германия, Великобритания не национальные государства? Или эффективность этих государств вызывает сомнения? Думаю, проблема серьезно преувеличена. Что же касается армян и армянского государства, то нам надо решать совершенно конкретные задачи.

Г.ЧУКАСЗЯН:

- Потому что модель государства, которую мы имеем, морально устарела.

А.АЙВАЗЯН:

- У нас пока еще нет полноценного государства.

Г.ЧУКАСЗЯН:

- Мы унаследовали определенный способ управления от СССР и назвали это национальным государством. Нужно серьезно задуматься о том, как должна быть устроена Четвертая Республика.

А.АЙВАЗЯН:

- Совершенно верно. Но мы снова отошли от конкретики и углубились в теоретические вопросы. А у нас есть конкретные задачи, которые надо решать. Открываешь сайт какой-нибудь государственной структуры и читаешь там абсурдные вещи про Арцах и Арцахскую войну. Неужели невозможно это исправить? Но ошибки не исправляются и после того, как на них указывается.

Н.ЗАРОБЯН:

- У нас еще не состоялось государство. А есть системные вопросы, которые безотлагательно надо решать. Это качество элиты, качество управления. Все должно идти сверху вниз.

И.БАГИРЯН:

- Известный специалист в области социальной психологии Абрахам Маслоу утверждает, что люди не равны по своим фундаментальным потребностям, что в этом смысле они находятся на разных ступенях развития. Первые 4 ступени – это, так сказать, животное с интеллектом, а дальше следуют более высокие потребности, в частности, самореализация, взаимоотношения с Богом и т.д. Согласно Маслоу, человек, находящийся на более высокой ступени развития, понимает нижестоящих, но обратного понимания нет. Поэтому, если в сфере управления государством есть люди, находящиеся на первых четырех ступенях, то язык тех, кто находится на более высоком уровне, им не понятен. Они не в состоянии воспринимать такие понятия, как интеллект, духовность, наука, инновационная система и т.д. Это не укладывается в их сознании. Поэтому системные изменения, в частности создание национальной сети, станут возможными только тогда, когда решения будут принимать люди, находящиеся на высокой ступени развития.

А.МЕСРОБЯН:

- Когда уровень не соответствует выполняемым функциям, это называется точкой неустойчивого равновесия, то есть центр тяжести находится выше, чем точка опоры. Поэтому тем, кто занял должности, не соответствующие собственным реальным возможностям, приходится все время балансировать, чтобы не упасть. Вот с этого и начинаются все проблемы. Нужно отказаться от порочных стереотипов отбора во власть и осознать, что это чревато самыми негативными последствиями для нашего государства и армянства в целом. Только в этом случае мы сможем решить и вопросы уборки улиц, и создания национальной сети.

Автор Гаянэ САРМАКЕШЯН, Зара ГЕВОРКЯН, Тигран МИРЗОЯН

Источник: Голос Армении

Naek mihat kartezin

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հարգելի Քիմեմիջյան թույլ տվեք չհամաձանվել Ձեր մեկնաբանության հետ կապված իմ մեջբերման հետ: Ես պարզապես ցանկացել եմ միասնության կոչ անել (իրար պահել), երբ ամուր է հիմքը քանդակը ինչքան էլ ցնցես չի փլվի:
Իսկ շրջանցել ճաքերը, իմ կարծիքով ,ճիշտ չէ այն պետք է ծեփել կամ դուրս թողնել ընդանուր քանդակից:
Իսկ թշնամի կարող է համարվել ազգը պառակտող յուրաքանչյուր անձ այդ թվում նաեվ ԼՊՏն:
Ասեմ որ Ձեր կարծիքը հարգում եմ, ամեն օր սպասում Ձեր նոր հաղորդմանը եվ իհարկե պետք է ընդունեմ, որ շատ բաներ էլ սովորում:

“Ո՛վ հայ ժողովուրդ ք՛ո հաղթանակը ք՛ո հավաքական ուժի մեջ է:”

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Բարեւ հարգելի Նարեկ,
ՈՒրախ եմ, որ իմ ուղարկած նյութերը օգտակար եղան Ձեզ համար եւ առիթ հանդիսացան նաեւ գտնելու «ՎԱՐԴԱՆԱՆՔ» հաղորդաշարի այլ հետաքրքիր հաղորդումներ:
Ձեր նշած տեսահոլովակը ինձ մոտ առանց խնդիրների բացվեց, ընդ որում մյուսները՝ նույնպես:Կարծում եմ այստեղ գրանցման անհրաժեշտություն չկա, քանզի ես այդ Sit-ին անդամագրված չեմ: Շնորհակալություն նաեւ Ձեր ներկայացրած հյութի համար:
Հարգանքներս Սիլվա

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

1990 թ. օգոստոսի 28-ին Հայաստանում անկախ պետականության հաստատման գործընթացի հռչակման սկզբից ևեթ արդեն անցել է 18 տարի, այսինքն` 90-ականների սկզբին ծնվածները արդեն կողմնորոշվելու և ընտրելու իրավունք են ստացել: Նրանք մեծացան մի ժամանակաշրջանում, երբ սնկի պես աճեցին բազմաթիվ նոր կուսակցություններ ու կազմակերպություններ, որոնց ծրագրերին ծանոթանալուց հետո թվում էր թե մենք շատ կարճ ժամանակում կլուծենք բազմաթիվ սոցիալ-տնտեսական խնդիրներ և վերջնականապես կիրականանան մեր բաղձանքների ու իղձերի մի կարևոր մասը: Սակայն, սույն թվականի փետրվարի 19-ի նախագահական ընտրությունները ցույց տվեցին, որ իրավաբանորեն անկախացած հայ ազգը ծայրահեղ դժգոհ է անարդարությամբ պայմանավորված իր կենսական կախյալ պայմաններից: Նախընտրական ժամանակաշրջանում ամենատարբեր կուսակցությունների և կազմակերպությունների առաջնորդների կողմից հնչեցին խիստ քննադատություններ պետական համակարգի և նրա իշխանավորների անօրինական գործունեության մասին: Բացահայտվեցին մեր երկրում առկա բազմաթիվ չլուծված ու տագնապ հարուցող խնդիրներ: Ակնհայտ դարձավ, որ բարոյական և տնտեսական անկումը գնալով մեզանում նոր թափ է ստանում: Արդյունքում բոլորի համար պարզ դարձավ, որ եթե այդպես շարունակվի մենք ինքներս մեր գերեզմանափորն ենք դառնալու:
Նախագահական ընտրություններից հետո քաղաքական վիճակը հանրապետությունում սրվեց: Տեղի ունեցան մարտի 1-ի դեպքերը, մտցվեց արտակարգ դրություն, կատարվեցին ձերբակալություններ անկարգությունների, սպանությունների և պետական հեղաշրջման մեղադրանքով: Իսկ հիմա գործը հասել է ՙդիվանբաշուն՚` եվրոպական ատյաններ:
Այո՜, հին պատմություններում հիշատակված երբեմնի սուրբ օրինաց երկրի հրաշքով փրկված մի փոքրիկ մասը` Հայաստանի Հանրապետությունը, այժմ հայտնվել է օրինազանց երկրի կարգավիճակում: Այժմ եվրոպական ատյանները նրա իշխանավորներին ՙպարտադրում՚ են հաշվի նստել սահմանադրությամբ ամրագրված հայ մարդու իրավունքների հետ: Չնայած ավելի քան 1500 տարի է անցել Մ.Խորենացու ժամանակներից, այնուամենայնիվ նրա հետ միասին այսօր էլ կարող ենք ի խորոց սրտի ողբալ.
ՙ Ողբում եմ քեզ, Հայոց աշխարհ, ողբում եմ քեզ, բոլոր հյուսիսային ազգերի մեջ վեհագույնդ, որովհետև վերացան թագավորդ ու քահանադ, խորհրդականդ և ուսուցանողդ. վրդովվեց խաղաղությունը, արմատացավ անկարգությունը, խախտվեց ուղղափառությունը, հիմնավորվեց տգիտությանբ չարափառությունը՚:
Այս ողբը, չհաշված Գ.Նարեկացու և Խ.Աբովյանի հետագա ողբերը, հայագիտությունում դեռ ակադեմիական մակարդակով լուրջ ուսումնասիրության չի ենթարկվել ու հետևություններ արվել: Ցավոք սրտի այն առանց քննության էլ վկայությունն է մեր բարոյական երկարաժամկետ անկման: Կարելի է եզրակացնել, որ անցյալում մենք անպայման մի վեհ ու հզոր բարոյական ներուժ ենք ունեցել, որն նույնիսկ 1500-ամյա անկմամբ հանդերձ վերջնականապես դեռ իրեն չի սպառել:
Ցավով պետք է նշել, որ պատմահոր կողմից ախտաբանված մեր հիվանդությունը` տգիտությունը (բոլոր չարիքների, դժբախտությունների և ցավերի մայրը), առ այսօր շարունակում է իշխել և բնակվել իրենց հայ համարող շատերի գլխում, որտեղ վաղուց հիշողությունից իսպառ ջնջվել է Ծիրանի Խորհուրդը` մեր ծիրանածին ծագումի խորհուրդը։
Տգիտությամբ հիմնավորված չարափառության պայմաններում մեզանում անհնար է որևէ հոգենպաստ և հայրենաշեն գործունեություն ծավալել, եթե իրապես չգիտենք, թե ով ենք մենք, որտեղից ենք գալիս և ուր ենք գնում, եթե չենք հասկանում մեր ինքնանվանման պարտավորեցնող խորհուրդը: Պարտավորեցնո՜ղ, քանզի ինքնաճանաչ հայ բանաստեղծը իզուր չի գրել.
ՙ
Մենք մեզ ոչ մեկից չենք գերադասում,
Բայց մեզ էլ գիտենք –
Մեզ հայ են ասում՚
:
Պարտավորեցնո՜ղ, քանզի Պատմահայրն հայոց իզուր չի նշել. ՙ…Հայոց աշխարհ, …բոլոր հյուսիսային ազգերի մեջ վեհագույնդ…՚: Պարտավորեցնո՜ղ, քանզի հայոց փորձառու վիշապաքաղը` Գարեգին Նժդեհն իզուր չի ասել. ՙԱյո՜, ժողովուրդների անզորության և դժբախտության ամենաներգործուն պատճառը՝ իր սեփական էության մասին ունեցած տգիտանքն են, անինքնաճանաչությունը – իմա՝ անցեղաճանաչությունը: …Դեռ իր խորքին անծանոթ է հայությունը, և դրա համար էլ պարտվողական է՚:
Այսպիսով չպետք է զարմանալ, որ մեր այս օրերում ժողովրդացած հայ ազգը ՙժողովրդավարություն՚ է սովորում և դեմոկրատիա խաղում: Գենետիկ հիշողության մթագնում ապրած հայությունը ներկայումս դեռ ստիպված է ենթարկվել այս խաղի կանոններին, քանզի մեզանում արդեն երկու հազարամյակից ավելի է որ չի գործում ազգային պետական գաղափարախոսությունը: Փոխարենը հայությանը իրենց նպատակներին ծառայեցնելու համար այդ երկար ու ձիգ տարիների ընթացքում Հայոց աշխարհում պարբերաբար փորձարկվել են բազում օտար գաղափարախոսություններ, որոնցից ոմանք հանգամանքների բերումով ժամանակի ընթացքում համեմվել են հայ ազգային մտածողության և հավատքի որոշ տարրերով ու դարձել ներկայումս ՙհոգեհարազատ՚ իրողություն:
Այժմ, երբ հայկական լեռնաշխարհը մարդկությանը հայտնի է դառնում որպես արարչագործության և քաղաքակրթության բնօրրան, երբ հեռուստատեսությամբ, ռադիոյով և մամուլով ի լուր աշխարհի հայտնվում է մարդկության հնագույն քարե աստղադիտարանի՝ Քարահունջի մասին, որն ավելի հին է Անգլիայի հանրահայտ Սթոունհենջից, ակամայից շատերի մոտ հարց կառաջանա, թե ովքեր են եղել այդ հնագույն աստղադիտարանի իմաստուն հեղինակները: Անփառունակ ներկա ունեցող հայ ժողովրդի համար, որի փառավոր անցյալը մթության քողով էր ծածկված, իրոք, դժվար կլինի այդ և դրա նման այլ հարցերում հեղինակային իրավունք ձեռք բերել, եթե որպես ազգ տեր չկանգնենք մեզ ավանդված ժառանգությանը:
Ներկա խառնակ ժամանակներում, երբ մենք ականատեսներն ենք Ձկան դարաշրջանից Ջրհոսի դարաշրջան Երկիր մոլորակի աստեղային մուտքի, որն ուղեկցվում է ոչ միայն պատերազմներով և բնակլիմայական աղետներով, այլ նաև ազգային մշակույթների գորշ համահարթեցմամբ ու մարդկության համատարած համարակալմամբ և վերահսկողությամբ, խիստ անհրաժեշտություն կա մեր ազգային ինքնության պաշտպանական ակտիվացման:
Ժամանակն է, որ այգաբեր հայ-արմենները տիեզերական գարնանամուտին` ձմեռային ինքնամոռաց քնից հետո, նորից վերագտնեն իրենց, հասու լինեն իրենց ոսկեղենիկ արմատին ու ծիրանածնունդ ծագումին: Եկել է հայկյան աստեղային ժամը, որ ազգովին ու ՙնորովի՚ ականջ դնենք անհիշելի ժամանակներից մեզ ավանդված առասպելական երգ-պատումներին, որոնք ունեն պահած մեզ հուզող շատ հարցերի պատասխանները, որոնցից մեկն էլ մեր ով լինելն է: Ժամանակն է, որ մեր ազնվականության վկայականը ամբողջությամբ և հիմնովին ներկայացնենք աշխարհին: Հայոց մեծ բանաստեղծը հո իզուր չի ասել, որ ՙմենք միշտ ունեցել ենք էդ բարձր վկայականը: Բայց էդ վկայականը էն վկայականներից չի, որոնց վրա դրված է մարդկային իշխանության կնիքը, էդ էն վկայականներից է, որոնց վրա բնությունն ու աստված են դրել իրենց կնիքը, և, դրա համար էլ, ինչքան դժվար է դրա ունենալը, էնքան էլ դժվար է կարդալը՚:
Հարկ է իմանալ, որ դարաշրջանների այս անցման շրջանում խաբեությունը առվել սրությամբ է գլուխ բարձրացնում և առվել սրությամբ են հակադրվում հոգևորն ու մարմնականը, բարեպաշտությունն ու նյութապաշտությունը: Պատկերավոր ասած՝ մեր հավատքի Կենաց Արևը սին-մահիկով փոխարինելու վտանգը մեծացել է: Մասնավորապես այդ է վկայում ՙԵհովայի վկաներ՚ աղանդի առկայությունը և տարածումը մեզանում: Հետևաբար, եթե մի ժամանակ մեր ազգային ճշմարիտ հավատքով կարողացել ենք արգելել արևապաշտական հզոր աղանդների` զրադաշտականության և մանիքեականության տարածումը Հայոց աշխարհում, ներկայումս առավել ևս պարտավոր ենք մեր ճշմարիտ արևային հավատքով հաղթահարել բոլոր տեսակի սնապաշտությունները:
Քրիստոնեության պարագայում հարկ է հիշել, որ օրինաչափ երևույթ է Երկրի վրա դիտվող Արեգակի խավարումները, երբ սին-մահիկը պարբերաբար հայտնվում է Արեգակի և Երկրի միջև: Երբ սնապաշտ Հուդան համբուրեց Արև Քրիստոսին, մարդկանց Արևը մատնվեց ու խաչվեց, մթնեց ու խավարեց: Ահա թե ինչու Արև Աստծու պաշտամունքը Ձկան դարաշրջանում արիական ազգերի համար պարտադրված հուդայական հագուստ հագավ: Այդ դարաշրջանը հայոց համար ողբերգական դարձավ նաև այն առումով, որ իր բնօրրանում` Հայաստանում, Արևի զարմ հանդիսացող հայությունը կրոնափոխության և արտագաղթի պատճառով մեծամասամբ հայտնվեց սնապաշտության ազդեցության տակ: Արիական ազգերի հրածին նախնուն` Հայամարդուն (իմա` վկայված է Ավեստայում) և Արև Աստծուն` Հայկ-Արային փոխարինելու եկան սեմական ազգերի հողածին նախնին` Ադամը և Սին Աստվածը` Եհովան:
Հարկ է, որ հայ քրիստոնյաները հատկապես ուշադրությամբ կարդան Ս.Գրքի հետևյալ խոսքը. ՙԱնիծեալ Քանան, մանուկ, եւ եղիցի ծառայ եղբարց իւրոց: Եւ ասէ, Օրհնեալ Տէր Աստուած (իմա` հայերեն որոշ թարգմանություններում Տէր Աստուած-ի փոխարեն գրված է Եհովա), Աստուած Սեմայ, եւ եղիցի Քանան ծառայ նորա. Ընդարձակեսցէ Աստուած Յաբեթի, և բնակեսցէ ի տուն Սեմայ և եղիցի Քանան ծառայ նոցա՚(Ծննդ.9.25-27): Հետաքրքիրն այն է, որ այս նշանակալից մարգարեության եբրայերեն բնագրում Սեմի Աստվածը հանդես է գալիս Եհովա անունով, իսկ Հաբեթի Աստվածը` Էլոհիմ անունով, որոնց պաշտամունքը հնուց ի վեր հայտնի է համապատասխանաբար լուսնապաշտություն և արևապաշտություն անուններով:
Որ եբրայեցիները` հին հրեաները, լուսնապաշտ են եղել, հայտնի է պատմությունից: Այդ է հաստատում նրանց լուսնային ամիսների մասին հետևյալ վկայությունը` ՙԵբրայեցւոց ամիսները լուսնական ամիս էին, այսինքն` մէկ նոր լուսնէն մինչև միւսը: …Որովհետև Հրէից ամիսները լուսնական ամիս էին, իսկ մերիններն ամենևին կախում չունին լուսնէն, չեն կրնար միևնոյն ժամանակ սկսիլ և վերջանալ:՚ (տե՜ս Բառարան Սուրբ Գրոց, Կոստանդնուպոլիս, 1881, էջ 28, Ամիս բառի ծանոթագրությունը):
Ի տարբերություն Եհովա անվան, Էլոհիմ անունը եբրայերենում հոգնակի թիվ է ցույց տալիս, որը, ինչպես վկայում են Ս.Գրքի քրիստոնյա մեկնաբանները, խորհրդանշում է Սուրբ Երրորդությունը: Սակայն հայտնի է, որ ո՜չ Իսլամի հետևորդները, ո՜չ էլ Եհովայի վկաները չէն ընդունում Սուրբ Երրորդության գաղափարը: Նրանց համար Ալլահին կամ Աստծուն բազմադեմություն կամ Սուրբ Երրորդություն վերագրելու ամեն մի փորձ բազմաստվածություն է, որը մահացու մեղք է համարվում: Այսպիսի մոտեցմանը հակադրվելու փոխարեն անհրաժեշտ է հասկանալ, որ Սուրբ Երրորդության գաղափարը անհամատեղելի է Աստծո լուսնապաշտական կերպարի հետ: Իսկ Բարձրյալի արևապաշտական կերպարը, ընդհակառակը, անհնար է լիարժեք պատկերացնել առանց Սուրբ Երրորդության, որը եռամիասնություն է իր կենսատու Ճշմարտությամբ, լուսատու Իմաստությամբ և ջերմատու Սիրով: Այսինքն` Արև Աստվածը Ճշմարտության, Իմաստության և Սիրո միաբանություն է: Այսինքն` Արևապաշտությունը Սուրբ Երրոդության պաշտամունք է: Այդ է հաստատում նաև ՙԹէ որպէս արեգակն կոչի Աստուած՚ հարցին Գր. Տաթևացւ հետևյալ պատասխանը` ՙԶի` մի արեգակն, սկիզբն է բ(2) լուսոյն. այսինքն դեղնին և սպիտակին: Եւ է հօր պատկեր բոլոր արեգակն: Եւ որդւոյ պատկեր` լոյսն դեղին: Եւ հոգւոյն պատկեր` լոյսն սպիտակ: Եւ յատկություն արեգականն յայտնի է, զի սկիզբն է բ(2) լուսոյն: Նոյնպէս հայր է սկիզբն որդւոյ ծննդեան. և հոգւոյն բղխման:՚ (տե՜ս Գր.Տաթևացի, Գիրք Հարցմանց, Երուսաղեմ, 1993, էջ 124):
Ժամանակն է, որ մեր քահանաները դադարեն հուդայական հագուստ հագած Ս.Գրյան այլաբանական պատմությունները տառացիորեն քարոզելուց, որը մեծ խոչընդոտ է մեր ազգային հավատքը և գաղափարախոսությունը կայանալու գործում: Ֆրենսիս Բեկոնի հետևյալ զգուշացումը հատկապես նրանց է վերաբերում` ՙԱյլաբանական պոեզիան երևելի տեղ է զբաղեցնում պոեզիայի մնացյալ տեսակների կողքին և ներկայանում մարդկանց որպես սրբազան ու վեհասքանչ մի բան, առավել ևս, որ ինքը կրոնը լայնորեն օգտվում է նրա միջոցներից և նրա օգնությամբ իրականացնում կապը աստվածայինի և մարդկայինի միջև: Սակայն նա ևս ունի թերություններ ի շնորհիվ այն թեթևամտության և անլրջության, որոնցով մարդիկ վերաբերվում են այլաբանություններին: Այն այսպես ասած ՙ երկու ծայրանի ձող է ՚ և կարող է օգտագործվել հակառակ նպատակով…Այլաբանական պոեզիայի երկրորդ գործառույթը, որն ըստ էության հակառակ է առաջինին, նա է, որ… թաքցնի հատկապես ճշմարիտ իմաստն այն բաների, որոնց արժանիքը պահանջում է ինչ որ ծածկոցով թաքցնել դրանք ոչ նվիրյալների հայացքներից: Հենց այդ պատճառով կրոնական խորհուրդները, քաղաքականության գաղտնիքները, իմաստասիրության խորիմացությունը առակների և այլաբանության հագուստն են հագնում: Կասկած է առաջանում թե հին պոետիկ առասպելները ինչ որ գաղտնի մի բան պարունակում են: Ես ինքս կարող եմ հայտնել, որ հակված եմ հին պոետների շատ-շատ առասպելներում տեսնել խոր թաքնված իմաստ: Եվ այն, որ այդ առասպելները այժմ համարվում են հետաքրքիր փոքր երեխաների և քերականություն ուսումնասիրող աշակերտների համար, մեզ չի ստիպի արհամարանքով վերաբերվել նրանց… Եվ քանի որ այդ առասպելները մեկնաբանելու փորձերը մինչև այժմ պատկանում են շատ մակերեսային կրթությամբ ոչ իրավասու մարդկանց և չեն կարող ոչ մի կերպ մեզ բավարարել, ապա պետք է մտածել, որ հին առասպելների և առակների իմաստասիրական մեկնություններն որպես գիտություն դեռ պետք է ստեղծվի՚ :

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Բարեւ ձեզ հարգելի Քիրեմիջյան , սիրելի հայեր:
Ես երիտասարդ մայր եմ եւ այս հիասքանչ շնորհին նվիրածս տարիները շատ խնդիրների լուծումներ տվեցին :
Մեր չքնաղ փոքրիկները ինքնատիպ են ,բայց սպունգի պես ներծծում են շրջապատի մատուցած նյութերը , որոնք ռեակցիայի մեջ մտնելով երեխաների ինքնատիպության հետ ձեւավորում են նոր տեսակ :
—————–

Ավելի շուտ , երեխայի զարգացող հոգեւոր էներգետիկ համակարգը ընդունում է մատուցվող լիցքերը եւ առաջանում է որոշակիորեն անընդհատ ձեւափոխվող էներգետիկ համակարգ , որը այս հավերժական շարժման վրա իր ազդեցությունն ունի…

Մարդկանց գենետիկ կառուցվածքը այս համակարգի … / սիրում եմ երեւակայել . շատ եմ ձգձգու չէ՞ /
———————

Հարգելի Քիրեմիջյան , քանդակագործի օրինակին հետեւելու առաջարկը հիանալի էր / ինչպես Ձեր նախորդ առաջարկները / , ես նույնիսկ համաձայն եմ հավաքարարի պատվաբեր գործով զբաղվել, բայց մենակ կդժվարանամ…
—————————
Կարծում եմ
Աշխարհը այս վիճակին է , ոչ թե նրա պատճառով , որ այս աշխարհի տերերը չեն ուզում լաբիրինթից դուրս գալ , այլ որ չեն ուզում խոստովանել, որ սխալ ճանապարհով են գնացել ու անելանելի վիճակի մեջ հայտնված որոշել են ,որ ելքը փակված է ու պետք է պատը ջարդել ելք բացելու համար …

Բայց սարսափելին նրանում է ,որ «արդյունավետության » համար միաժամանակ տարբեր կողմերից են քանդում ու վտանգ է առաջացել , որ այն փուլ կգա ու կուլ կտա մարդկությանը :
—–
Հայի անարատ գենը պատմության տարբեր շրջաններում Պռոմեթեւսի պես շղթայվել է սյունին , որ չտարածի կենարար հուրն ու կյանքի իմաստության լույսը…

———————————————————————–

Երեւակայելիս նմանություն եմ տեսնում մարդու կամքի ծննդավայր ԳՈՐՇ ՆՅՈՒԹԻ ու տիեզերքի ՍԵՎ ԽՈՌՈՉԻ միջեւ: Ինձ թվում է մարդն իր կամքի ուժով կամ թուլությամբ ազդում է տիեզերքում կատարվող երեւույթների վրա ու ժամանակին , երբ կատարյալ տիրապետել է իր ֆիզոլոգիական հնարավորություններին այդ կապը հավասարակշռված ու կենարար է եղել………….

ՄԻայն թե ինչ որ մի պահ կոտրվածք է առաջացել մարդկության կյանքում եւ այս չմարսվող աղբ դարձող տեխնիկան գիպսի պես պահում է , որ կոտրվածքը լավանա,,,,,,,, բայց հյուսվածքները այնպես պետք է հարմարեցնել, որ դադարի թարախակալումը ու ապաքինվի երկրային չքնաղ էակների ընդհատված կատարելությունը…
———————————-
/ Շատ երկար է ստացվում . մի մասը երեւի նամակով ուղարկեմ հարգելի Քիրեմիջյան /
———————————-
Կյանքի թարախակալումները առաջանում են նրանից , որ հասարակության մեջ մեծ տարածում գտնող գրականությունն ու ֆիլմերը / ոչ միայն , բայց հատկապես / ստեղծվում են կյանքից նեղացած մարդկանց կողմից ու տպավորիչ դարձնելու համար թեժացված են լինում բացասական կերպարները , որոնք բույն դնելով մարդու ենթագիտակցության մեջ ավելի մեծ դեր են ունենում դրանցից տպավորված հասարակության կյանքում…

————————-
ԱՍՏԻՃԱՆԱԲԱՐ ու անշտապ /որովհետեւ շտպողները միշտ մի բան մոռանում կամ փչացնում են / մաքրել է պետք այս ամենը/:
ԱՀԱ ԱՅՍՊԻՍԻ ՀԱՎԱՔԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ԵՄ ԱՌԱՋԱՐԿՈՒՄ՝ ՄԻԺԱՄԱՆԱԿ ՀԱՎԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ՏԱԼՈՎ ՎԵՐԸ ՔՆՆԱՐԿԱՂ ԲՈԼՈՐ ՀԱՅՐԵՆԱԿԻՑՆԵՐԻՍ ԱՌԱՋԱՐԿՆԵՐԻՆ:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հարգելի Քիրեմիջյան մտահղացումս ուղարկեմ / փոստով /,եթե հարմար գտնեք խնդրում եմ առաջարկեք մեր հայրենակիցներին հղկել ու սցենար հորինել. ՈՒԶՈՒՄ ԵՄ ՄԻ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՁԵՌԱԳԻՐ ՁԵվԱՎՈՐԵՆՔ ՈՒ ԱՇԽԱՐՀԻ ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆԸ ՆԵՐԿԱՅԱՑՆԵՆՔ ՖԻԼՄԻ ՏԵՍՔՈՎ:

Տարբեր ազգերի ավանդույթները կարծում եմ , որ պետք է իրենց համար դեռ չքանդակված ժայռի կտորը լինի…

Ինձ հիացնում է ու կարեւոր է թվում ժողովրդական բանահյուսությունների խորհուրդը, որովհետեւ այն համամարդկային է ոչ թե առանձին անհատների կիսատ միտք…

Ես մտահղացումս հավաքել եմ տարբեր հայերի մտքերից եւ ուզում եմ, որ հայերն էլ հղկեն իրենց հայացքներով, գիտելիքներով, հնարամտությամբ ու իմաստությամբ …

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

http://rutube.ru/tracks/538686.html?v=9fc0d7977747ff77456afd65563ad51f
http://rutube.ru/tracks/538754.html?v=53682fff282609af9de0e84410c35c28

Sionizmi gortser@ 45 t@vin hishetsnum en sionizmi gortser@ 2008 t@vin.

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Հարգելի Քիրեմիջյան , իմ ուղարկած նամակը ստացե՞լ եք, եթե ընթեռնելի չէ զգուշացրեք նորը կուղարկեմ:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Դարեր անվերջ հոգսերի մեջ,
Բախտով տրված հարևանի
Նենգապատիր ու դառնաղի
Դավերի դեմ մարտի ելար:
Հազար ու մի պատերազմում
Նահատակված զավակներիդ
Անուններով անվանեցիր՝
Արարչագործ քո լեռներին…
Ի՜նքդ հավերժ ճամփորդ արի՝
Ապավինած Արարատին՝
Երկրաշարժի սարսափն անցար :
Ուր էլ հասար այս աշխարհում
Երկինք միտող քո լեռների
Կատարներին ապավինած
Աստղերին շնչավորած
Արարատի բարձունքներից
Տիեզերքի գիրն ես կարդում:
Քարից անգամ հաց ես քամում:
Հավերժ ճամփորդ հին աշխարհի
Հազար ու մի անկյուններում
Արարատիդ տեսքի նման՝
Պատկերի պես, բուրգ կերտեցիր
Անգամ դատարկ անապատում
Գտար ճամփան Արարատի,
Ակնթարթի նման անցան
Դարերն անթիվ , և՜ ինչ որ կար
Հին աշխարհից՝ քո կառուցած .
Արքաներիդ անուններով
Պահ ես տվել տիեզերքի
Կաթնածիրին…

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0