ԿԱՆԹԵՂ ԳՐԱԿԱՆ - Հեղինակ՝ . Tuesday, May 31, 2016 22:37 - չքննարկված

ՀԱՍՄԻԿ ԱՋԱՄՅԱՆ

ՀԱՍՄԻԿ ԱՋԱՄՅԱՆ

***
Ականջս քո արդար բողոքին`
Քո թշվառ օրն ինձ ես չեմ ներել,
Տկար է մարմինն իմ, բայց ոգին
Կրակե շապիկ է միշտ կրել,
Սիրում եմ ասել քեզ`ժողովուրդ,
Ու զսպել կրքերն իմ անձնական,
Ու սրտանց մոտ լինել հոգուդ,
Վառ լինել, ոնց երկրիս ապագան:
Կռվի մեջ խաղաղ ենք ապրում`
Ոսոխին անունով գիտենք,
Ոնց ամբոխ, հաճախ ենք խաբվում,
Ժողովուրդ`մենք պետք է լինենք:
Չեմ ուզում աչքերդ կապեն,
Ինձ քեզնից օտարեն անհոգի,
Թշնամիք մեղքի պես շատ են,
Անականջ քո արդար բողոքին:
Աչքն առաջ տիրոջն է լույս տալիս,
Օտարից իզուր ենք սեր մուրում,
Մեջ ուտում `ղրաղ է ման գալիս
Օտարն ու մարգարե… չի լինում:
Ժողովուրդ, բռիդ մեջ է հոգիս,
Ձայնդ տուր քո խղճին ու պատվին,
Աստծո պես կների ոգիս ինձ,
Հույսը իմ կապել եմ քո բախտին:

***
Հայկական կանթեղ,անմար կրակով,
Որ երկինք տանող ճամփին ես բոցվել,
Ասում են վառ ես սրբի արցունքով,
Պահում ես նրա հուշից քո մեջ թել:
Նրա հաստատած խորանի վրա`
Արագած լեռան թևերին խաչված ,
Սրբասես լույսի խորհուրդն ես անմահ,
Պահում ես նրա լույսն ի սեր Աստված:
Դու մեր հավատքի պատմության վկա,
Սուրբ Գրիգորի աջով օրհնված,
Հայկական Կանթեղ, հոգու լուսնկա,
Իմ ազգի կամար` աշխարով փռված:

***
Անիմաստ, անհեթեթ իմ հավատ,
Ում հետ ես բողոքի ցույց արել,
Փողատեր ամեն մի կավատ
Ինձ հետ քեզ շուկա է տարել:
Առել ու ծախել են մեկմեկու,
Մեզանով իշխան են ու արքա,
Մեկ չեղանք`մնացինք միշտ երկու,
Նրանք էլ մնացին միշտ ագահ:
Ու հիմա, դու հիմա իմ հավատ
Ինձ հետ ես, որ անհույս չմեռնեմ,
Որ խմենք կյանքը մեր մի գավաթ
Ու հետո թող ցույցը մեր ցրեն:

Անհեթեթ, անիմաստ իմ հավատ,
Որ անվերջ փորձում եմ քեզ փրկել,
Որ հույսը կաթիլի մի գավաթ
Ինձ մեկնած քո ձեռքով չկոտրել:
Հոգնել եմ ուժեղի պայքարից,
Թույլի պես էլ ապրել չեմ կարող,
Չգիտեմ, էլ ինչպես մնամ ինձ,
Որ լինեն երգերս լուսաշող:
Փուլ առ փուլ`հույզերիս փաթեթով
Պոկվում ես ինձանից անվճար,
Չի լինում երգ գրել հոգեթով,
Հայհոյելն ինձ համար չէ բնավ:
Արժեքներն էլ արդեն գին չունեն,
Ամենքը շահին են աչք փակում,
Քեզանով ինձ շատ են տրորել,
Մինչդեռ ես քեզով եմ ինձ չափում:
Փնտրել եմ միշտ խորհուրդ ու իմաստ,
Ինձ տրված կյանքով եմ վաստակել,
Քո առաջ ծնկել եմ արդ նվաստ,
Հաշիվը փորձում եմ ես փակել:

***
Երես եմ թեքում քո ցավից`
Ինձ համար սովորական,
Գահակիրներիդ խավից,
Խաղերից պաշտոնական:
Խուլի նման եմ դարձել`
Էլ հետ չեմ նայում,
Այս ինչքան են շատացել
Պարտքերը քո աշխարհում:
Բերանս էլ չի բացվում
Օրենքներիդ առարկեմ,
Քեզ ինձանով են փորձում
Քո դեմ դուռս որ փակեմ:
Մուրացիկներն աներես
Փողոցներդ են երկարել,
Որ աչքերիս չնայես
Ես քեզ մեջքով եմ դառել:
Անկախ ես, խոսքդ` ազատ,
Շղթաներդ չհաշվես,
Երկիր իմ, տուն հարազատ,
Դու ցավի հետ չհաշտվես:

***
Հարցնում ես` ոնց եմ առանց սիրո ապրում,
Քանզի սիրելով եմ ես երջանիկ,
Մենությունն իմ օրվա հագուստի պես հագնում,
Ու հայելուս տալիս անսեր տարիք:
Խնդությամբ լի սինի կյանքն ինձ չնվիրեց,
Ունեցածիս համար գոհ եմ լինելու չափ,
Իմ կամքն Աստծո կամոք հարատևեց,
Մենության մեջ գտա քաղցր տանջանք:
Չգիտեի կանխավ իմ բախտը պոետի`
Անդինից տուն բերող կամուրջ ու ճանապարհ,
Գանակոծել է ինձ կոտրած ձեռքն աղետի,
Մտքիս մեջ կան ցավի բլուրներ ու խաչքար:
Երջանկության տոն է այցը որդիներիս,
Թոռնիկներիս համար մայրանում եմ կրկին,
Արձագանքն իմ սիրո թևերին երգերիս,
Սիրտ են տալիս, ոգի, պոետիս երկունքին:

***
Ասես կանչող կնոջ պերճանքի փայլ `
Շլացած ապակուն պատուհանիս,
Խաբվեցի արևին` մեջը գոլ չկար,
Ցրտաշունչ օրեր են, ձմռան ամիս:
Վերից է վար գալիս արև ու լույս,
Հայացքիս ուղղությամբ աչքը պահում,
Իմ տան չորս պատի մեջ մնում է կույս`
Արևն, ինչքան իրեն սառն է պահում:
Տաքացա արևին իմ հավատով`
Շլությանն ապակուս հենվեցի,
Արքայություն անցավ իմ կարճ մտքով,
Արդար ես Արեգակ Իմ`ասացի:

***
Ժպիտ չեն դեմքիս ծաղիկներն անգամ,
Որ մանուշակ են, վարդեր ու կակաչ,
Տեղս չգիտի վաղուց իմ արքան,
Դուռս չեմ բացում թակողի առաջ:
Փակվում եմ ներսից դրսում էլ անգամ,
Առաջվանից էլ փխրուն եմ հիմա,
Գտնում եմ մոտիկ տուն տանող ճամփան,
Տանն ասես վաղուց սպասում է նա:
Այդ ծաղիկները թփից մի պոկիր,
Որ մանուշակ են,վարդեր ու կակաչ,
Փնջելու համար ծաղկանց մի ջոկիր,
Մի կարճիր իզուր նրանց կյանքը կարճ:

***
Քեզանից ինձ ձգվող հեռուն
Անապատ է ասես ծարավ,
Այրող ավազն իր բիբերում
Սերմանել է մութը` խավար:

Տկլոր քամին` իմ տրտմության
Հայելու մեջ է լողանում,
Ղողանջում են իմ լռության
Զանգերը հին ու խլանում:

Ինձանից քեզ ձգվող հեռուն
Էլ ծաղկազարդ ճամփա չունի,
Փետրավոր է` ինչպես թռչուն,
Որ մեռնում է հանուն տոնի:

ԵՂԵՎՆԻ
Առաջ էլ էիր վերձիգ ու շքեղ,
Եվ զմրուխտյա էր անգամ ստվերդ,
Անտառը` կանաչ, աշխարհը ջրիկ
Սիրով էր օծում փշոտ ճյուղերդ:
Չէիր երևում աչք շոյելու չափ`
Ամառ ու գարուն ուներ ամեն ծառ,
Կանաչը ծով էր` փռված ափեափ,
Սովորական էր ամեն բան պայծառ:
Վաղուց ընկել են ձմռան ցրտերը,
Անտառը մերկ է` արևից խաբված,
Ձմռան ձյուները մատնում են տեղդ,
Նույն փշոտ ծառն ես` դու անմեղ կանաչ:

ՈՐԴԻՆԵՐԻՍ
Հոգսաշատ ճանապարh անցա.
Հեշտ բան չէ հայր ու մայր լինել,
Ծնկեցի ու ցավից բարձրացա,
Բայց կարող եղա ձեզ սիրել:
Չիմացաք հոգսիս պոչը պահել,
Գայլաձուկ, կարապ ու խեցգետին,
Բայց կարող եղա ձեզ սիրել,
Ծնողի մաշված ու սիրով հին:
Ծերացա ու դուք էլ մեծացաք,
Չեմ ուզում ձեզ համար բեռ լինել,
Թռչնի պես ինձանից հեռացաք,
Իսկ ես դեռ կարող եմ ձեզ սիրել:

*****
Ինձ մի ներիր, մի ներիր ինձ,
Թող աշխարհից խռով մնամ,
Թող խղճիս հետ կիսվեմ մի քիչ,
Ու թևերիդ չծանրանամ:
Ինձ մի ներիր, ինձ չներես,
Հանց անառակ որդի թե գամ,
Անապատի տոթը իմ մեջ`
Քո ծարավի տեղն իմանամ:
Մնամ հեռվում, քեզնից հեռու,
Թե Գողգոթադ էլ ուրանամ,
Թե գինուդ ջուր եմ խառնել`դու
Այնպես ներիր, որ չիմանամ…

***
Որ հաճախ եմ ինձ հակասում, ես էլ գիտեմ,
Խենթությունն իմ, որ տարիքիս էլ չի սազում
Թաքցնում եմ նրան այնպես, որ հեշտ գտնեմ,
Ձեզանից շուտ հետո ես եմ ինձ բամբասում:
Ինձ տանում եմ մի անապատ ձեզ անծանոթ,
Ուր մարմինս քաղց է զգում, մնում ծարավ,
Ինձ սիրելու համար նրան դառնում եմ խորթ,
Ոգու համար չդարձավ նա պիտանի, լավ:
Տենչը հոգու առանց մարմին չի զորանում,
Սրբանալու համար չէր, որ աշխարհ եկա,
Պիտի անվերջ փնտրեմ կեսին իմ անանուն,
Ու հավատամ, որ նա պիտի իր ոտքով գա:
Չէ, ես շատ եմ ինձ հակասում, իմ տեսակն է,
Իմ ծառից չէ, որ պտուղը չի քաղցրանում,
Իմ ավշի մեջ արեգակի հուշը տաք է,
Իսկ արմատը հողոտ երկինք չի բարձրանում…



Գրեք Ձեր կարծիքը

ՀՂՈՒՄՆԵՐ ԳՐԵԼՈՒ ԿԱՆՈՆՆԵՐ

- Չի խրախուսվում ամբողջովին մեծատառերով գրված հղումները,
- Մի գրեք փողոցային դարձվածքներով,
- Արգելվում է գովազդային հղումները,
- Մի գրանցեք անձնական վիրավորանքներ:

Գրառում կատարելուց հետո ստուգեք Ձեր էլ–փոստարկղը (Inbox եւ Spam) հավելյալ գործողությունների համար.

Comment



` 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 - = Back
TAB q w e r t y u i o p [ ] \
Caps a s d f g h j k l ; ' Enter
Shift z x c v b n m , . / Shift
Ctrl Alt   Alt Ctrl

Միացնել հայերենը

*

ՀԵՌՈՒՍՏԱԾՐԱԳՐԵՐ, Ս. ՔԻՐԵՄԻՋՅԱՆ - Aug 19, 2016 10:00 - չքննարկված

Ինչպես ընդունվեց Հայոց ցեղասպանության և ժխտման քրեականացման օրենքը Սլովակիայում :Ինչպես Հայաստանը ունեցավ Ռազմական ինքնաթիռներ:Ստեփան Քիրեմիջյանի հյուրն էր ԵՀՄՖ նախագահ Աշոտ Գրիգորյանը:

More In Ս. ՔԻՐԵՄԻՋՅԱՆ