( Zak)
Ես կցանկանայի ,որ մեր Հայ ազգի ամբողջ զանգվածը,կենտրոնացներ իր ուղեղը զուտ մի հասկացողության վրա,պահանջատիրության վրա: Ի վերջո մենք պետք է ունենանք հստակ դիրքորոշում,ստեղծենք ծրգրերի փուլային փաթեթներ,բաժանված երկու մասի,ծրագիր-ՄԻՆԻՄՈՒՄ և ծրագիր ՄԱՔՍԻՄՈՒՄ: Ի վերջո ցանկացած Հայ,նույնիսկ հիվանդ և անճարակ Հայ, պետք է իմանա իր ազգի ծրագրերի մասին, պետք է նույնիսկ դպրոցական հասակից երեխային դաստիարկել այդ ծրագրերի փուլերին ձգտելու ոգով: Չպետք է լինեն ազգի ներսում այդ ծրագրերին կասկածող տարրեր,բոլորը պետք է ի վերջո հասկանան,որ խաղաղություն ասած հասկացողությունը չի ստեղծվել Հայի համար: Խաղաղ ապրելը երկար ժամանակով, մեզ համար միշտ էլ եղել է երազանք, պատմության տարբեր կտրվացքներում:Ի վերջո մենք պետք է հասկանանք,որ մեզանից կախված չէ խաղաղ պայմաններում կապրե՞նք, թէ՞ պատերազմական իրավիճակում:Դե եթե այդպես է, ուրեմը պետք է միշտ աչքի տակ ունենալ վատը և ձգտել դեպի լավը:Լավը կլինի մերն ու մերը,իսկ եթե վատը բաժին ըկնի՞…Մենք պետք է վատի դեպքում,կանոնավոր կերպով մեծից փոքր,նվիրվենք վատի հաղթահարման ծանր աշխատանքին,անխտիր:Հարուստ ու աղքատ,հիվանդ ու առողջ,ողջ ու կիսամեռ,մայր ու մանուկ,թշնամի և բարեկամ,հայր և որդի,մայր ու դուստր,պապ ու տատ, մի խոսքով բոլորը: Պետք է սահմանվի խիստ պատիժ, այդ ծրագրերին արհամարանքով վերաբերվողների համար և առավել ևս ծրագրերի պատվիրանները չկատարողների համար:Այդ ծրագիրը պետք է լինի Հայ ազգի սեղանի գիրքը,նա կարող է Աստվածաշնչի հետ ունիսոն օգտագործելու դեպքում տալ աներեվակայելի արդյունք: Հանրաճանաչ գանգստերի խոսքերը,որ ատրճանակը Աստվածաշնչի հետ ավելի էֆֆեկտիվ է,քան միյայն Աստվածաշունչը:Պետք է վերջապես ժողովրդին բերել միասնականություն կոչվող հասկացողությն դաշտ,վախ ներշնչել այն տարրերին, ովքեր փոքրոգություն կդրսևորեն:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

( Zak)
Մի բան պատմեմ երեխաների փոքր ժամանակ դաստիարակմանը նվիրված: Ուրեմը հին չեչենական արխիվից սև և սպիտակ փաստագրական տեսաժապավեն էի դիտում,որը ցուցադրում էր Ռուսական ТВЦ ալիքը:Կադրերը ցուցադրում են հետպատերազմյան ժամանակները, Գրոզնին և իր ներքին կյանքը: Կանգնած երկու հոգի զրուցում էին,համր ժապավեն էր առանց բառերի իսկ նրանց հարևանությամբ խաղում էին երկու մանուկներ: Հանկարծ նրանք սկսեցին կռվել միմյանց հետ: Գնում էր մի գլադիատորական պայքար,ոչ մեկը չէր միջամտում,բոլորը կանգնած նայում էին նրանց:Վերջապես նրանցից մեկը պարտվեց,բայց ամբողջովին արյունաթաթախ էլի ձգտում էր հաղթողին պատասխանել:Ոչ մեկը նրանց չազատեց: Հաղթողը հեռացավ մի,իսկ պարտվողը մյուս ուղղության վրա: Հապա մի պահ այդ ամենը պատկերացրեք մեր կյանքում: Եթե այդպիսի բան լիներ մեզ մոտ,սկզբից հինգերորդ հարկից մաշված չթի խալաթը հագը, վազելով կիջնեին մայրերը,հետո կհավաքվեին թաղի մեծերը,կազատեին նրանց և նրանց կդարձնեին չկռվող,միշտ աչքը հառած մի հարմար ազատողի ճամփին,սեփական արարքի համար պատասխան տալու անպատրաստ մի երկյուղած տարրի,իր ճշտի համար պայքարելու անկարող մի դեգեներատի,որն էլ 18 տարին լրանալուց հետո,բանակում չի ուզենա ծառայի:Է ո՞նց ծաոայի խեղճ հարիֆը,երբ մանկությունից ինքն իր համար պատասխան չի տվել անձամբ,այլ իր բոլոր պրոբլեմները իր տեղը ուրիշներն են լուծել: Ա’յ որտեղ պետք է փնտրել ազգի քայքայվածության պատճառները:Եթե ազգովի այս ամենի այսպես ասած «հախից կգանք», այն ժամանակ կլինեն ուրիշ ժամանակներ:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

( Zak)-ի խոսքերի այս մասը շատ ճիշտ է «Լավը կլինի մերն ու մերը,իսկ եթե վատը բաժին ըկնի՞…Մենք պետք է վատի դեպքում,կանոնավոր կերպով մեծից փոքր,նվիրվենք վատի հաղթահարման ծանր աշխատանքին:Հարուստ ու աղքատ,հիվանդ ու առողջ,ողջ ու կիսամեռ,մայր ու մանուկ,թշնամի և բարեկամ,հայր և որդի,մայր ու դուստր,պապ ու տատ, մի խոսքով բոլորը:»
Իսկ պատիժ հասկացողությունը մոլորեցնող է. ցանկացած հանցագործ Քառնեգինի սկզբունքով իրեն ոչ թե հանցագործ այլ պատժող կհամարի ու ամեն ինչ նորից տակնուվրա վիճակում կմնա:
Երեխաներին ու առհասարակ մարդկանց պետք է հետեւողականորեն բացատրվի սխալ քայլերից հեռու մնալու կարեւորությունը: Սխալ քայլ կատարողը ինքն է ընկնում փորձանքի մեջ.նա պետք է ոչ թե վախենա այլ զգուշանա:
Մեր պապերի խորհուրդները հազար ու մի օրենքներից, կանոններից ու պատիժներից զորեղ են:Պետք է վերականգնվի մեծի խրատին ականջալուր լինելու հայերիս սուրբ ավանդույթը,որը հազար ու մի գիր ու գրականությունից առավել է:Չի կարելի աչքաթող անել,ճարահատյալ հայատյացները ահռելի ջանքեր են գործադրում մեր ավանդույթները արմատախիլ անելու համար,բայց դա նրանց չի հաջողվում,որովհետեւ իմաստությունը մեր գենից անբաժան է եւ վաղ թե ուշ գլուխ է բարձրացնում ու խոնարհեցնում տկարամիտ,բայց երկրիս երեսին ապրելու իրավունք ունեցող ազգերին:Հայությունը ջրի պես անհրաժեշտ է մարդկությանը:Մեր հոգիները պղտորողներն իրենց թշվառ կարճամտության զոհերն են:Հայերս համայն մարդկությանը պետք է սթափեցնենք,որպեսզի դադարեն պղտորել կյանքի աղբյուրները:
Այս հոդվածը գրողի նման նրբանկատորեն ու առանց ջղաձգման իր վճռական խոսքն ու առաջարկը ներկայացնող,ֆիլտրելու կարողությունից չզրկված , կամքի ուժով մարդկանց ակտիվության միջոցով վաղ թե ուշ կմաքրվի նաեւ հեռուստատեսությունը:
Իսկ չեչենների վարքը ամենեւին էլ օրինակելի չէ: Չի կարելի ագռեսիայի տենդով վարակված մարդկանց ինքնասպան վարքը ընդօրինակելու մղել ու կրկին մոլորության մեջ գցել մեր ազգին: Մենք ուժեղ ենք ու խելացի, բայց մեր կրթական համակարգի ու գրականության մեջ հայատյաց թշվառները ինքնանվաստացման սունկերի սպորներ են ցանել ու դրանք բազմանալով թուլացնում են մեզ ու օտարամոլ դառնալու վտանգի առաջ կանգնեցնում մեր սերունդներին:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

1. Տեղեկատվական ցանկացած աղբյուր, մենք ՝ ընթերցողներս պետք է վերահսկենք ու զրկենք Հայաստան ու հայ բառերը անվանարկելու իրավունքից /ինքս էլ այդպիսի քայլի էի դիմել Արտյոմ Խաչատրյանին նամակ գրելով : Անչափ շնորհակալ եմ ստեփան Քիրեմիջյանից, որ գնահատեց իմ այդ համարձակ քայլը ու անտեսված չթողեց/:
2.Մեր տան ներսում/Հայաստանում/ կատարվող ամեն ինչ չի կարելի ի ցույց դնել ու հարեւաններին պատմել թե ով ինչպես է զուգարան գնում կամ ականջը մաքրում:
3.Կրթական համակարգը պետք է ազգային արժանապատվության հարցում չթերանա եւ երեխաների ուղեղը չլցնի ինքնաքննադատության ընկճող ու ստրկանիտ դարձնող ախտով: Նրանց պետք է ամիսը մեկ տանել ազգային մշակույթն ու իմաստությունը ներկայացնող կենտրոններ / նույնիսկ չպետք է պարտադրել,որ սովորեն, նրանք շնչով կներծծվեն իմաստությամբ եւ անկոտրուն ուժով/:
4.Սպառնալիքը կվերանա, եթե սկսենք հետեւողականորեն պահել հիգիենայի կանոնները ու առողջ դիմադրողականություն ունենանք:
/Իսկ գլխապատառ մկանների ուժը այս ու այն կողմ վատնող կարճամիտ չեչենները իրենց ազգի աքիլլեսյան գարշապարն են ու վաղ թե ուշ դառնում են օտարի խամաճիկներ՝ ինքնասպանության դրդելով սեփական ազգին:/
Երեխա դաստիարակողները լավ գիտեն, թե ինչ մեծ համբերություն ու հետեւողական խրատական է անհրաժեշտ լավ սերունդ եւ անխախտ ու ամուր ընտանիք ունենալու համար:

Կարդացողի Հավանություն՝ 0  0

Իշխանությունները չեն փոխվել, փոխվել են անունները, այս իշխանություններից ամեն ինչ սպասելի է: մեր երկրի պաշտոնական ներկայացուցիչները հանգիստ մոռանում են Արցախում ընկած իրենց մարտընկերներին: Եթե ներկայիս իշխանության որդեգրած քաղաքականությունը պաշտպանվի, որը միայն պարտվողական, զիջողական և դավաճանական է, ապա մի օր մեր պետությունը կկոչվի ոչ թե Հայաստանի Հանրապետություն, այլ քաղաք- պետություն` Երևան:

Կարդացողի Հավանություն՝ 1  0