Սոնա ԱՐՇՈՒՆԵՑԻ - Հեղինակ՝ . Wednesday, February 18, 2009 15:45 - 1 քննարկում

ՄԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ

Երկու տարի առաջ. Դեկտեմբերին 17-ին Բրյուսելի “Հայ-դատը” Համեվրոպական
բողոքի ցույց էր կազմակերպել Թուրքիայի Եվրոմիություն անդամակցության համար: Շատ ազգերի ներկայացուցիչներ (ֆրանսիացիներ, Իտալացիներ, Բելջեր, Ասորիներ, Քրդեր…) ելույթ ունեցան ու իրենց բողոքի ձանը բարձրացրեցին:
Հանրահավաքի վերջում մեզ’ ինձ ու “Հայ-դատի” ատենապետուհի Հիլդա Չոբոյանին մոտեցավ ելույթ ունեցողներից մի քուրդ երիտասարդ, շատ զարգացած
ու բանիմաց: Ինձ վրա այնպիսի տպավորություն թողեց, որ քաղաքականության մեջ թրծված անձնավորություն է. կիրթ: Նա ճամպրուկից հանեց թուղթ ու գրիչ, խորհրդավոր, մաքուր ֆրանսերենով դիմեց մեզ.
-Ուշադիր նայեք:
Վարժ գծեց թուրքիայի քարտեզը և սկսեց մասնատել, բաժան-բաժան անել.
- Սա Հայաստանի հողն է, սա Հունական, սա Քրդական, սա Ասորական:
-Էլ ինչ մնաց, – հարցական նայելով մեր զարմացած դեմքին դիմեց մեզ:
-Էլ ի՞նչ մնաց Թուրքիայից,- կրկնեց նա, ու ինքն էլ պատասխանեց իր հարցին,- մնաց
Անկարան իր նահանգներով: Ու գալու է էդ օրը, որ Թուրքիան կործանվելու է:
Հրաժեշտի պահին կռացավ՝ համբյուրեց իմ ու Հիլդայի ձեռքն ու ասաց.
-Ես լավ գիտեմ ձեր ազգի պատմությունը, մենք էլ ենք օգնել թուրքին, որ
բնաջնջի հայությանը, բայց մեր ազգը դա հանուն ազգային շահի’ Մեծ
Քրդաստան գաղափարի պատրանքի համար է արել ու մեծ մեղքի բեռ է կրել իր ուսերին ձեր ազգի առաջ: Ես ազգիս անունից նորողություն եմ խնդրում:
Խոստովանեմ. ես ինձ շոյված զգացի, ասես սրտիցս մի մե՜ծ քար ընկավ. Այդ քուրդ տղան էլ իր բաժին ներողությունը խնդրելով, երևի ինչ-որ չափով թեթևություն զգաց:
Նրա գնալուց հետո ապշած կանգնել էինք, ասես այս տղան հույսի լույս սփռեց մեր սրտում ու հեռացավ:
Կգա մի օր, որ թուրքն էլ ստիպված կլինի նույնն անել: Քաղաքական բոլոր զարգացումները տանում են դրան. Թուրքիայի քայքայման քարտեզն արդեն վաղուց է գծված ու միայն ժամանակի հարց է. ոչ Ամերիկան, ոչ Ռուսաստանը, ոչ էլ Եվրոպան, թույլ չեն տա Թուրքիային չափից ավել հզորացումը. ու որպես խարազան, դա Հայկական գործոնն է, որ Դամոկլան սրի պես հարկ եղած պահին պահում են նրա գլխավերևում:
Մեզ’ հայերիս միայն հարկավոր է վարել ճկուն, հավասարակշռված դիվանագիտություն: Աստված մեզ հետ:

Սոնա Արշունեցի-Բրյուսել



1 քննարկում

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

ashot
Feb 19, 2009 0:10

մեր գյուղում ապրում էին երեք գող եղբայրներ,որոնք տեռորի էին ենթարկում ողջ բնակջչությանը:մի օր գյուղացիներից մեկի էշը կորում է:հարևանները նրան ակնարկում են որ էշը գողացել են եղբայրները: գյուղացին գալիս է եղբայրների մոտ և տեսնում է,որ իր էշը նրանց բակում արարծում է: խեղճացած դիմում է նրանց, ասելով, էդ էշը մեշու իմ էշին կնմանի:խնդրում եմ տվեք տանեմ, աշունքը իրեք մեշոկ գարի կուտամ ձեզ:եղբայրներից մեկը պատասխանում է,տո ախմախ էս ինչ տեսնում ես հմբեն խլխի մալա,որ ամեն մեկը գա ու տանի իր մալը մեզ ինչ կմնա:աշոտ:

Կարդացողի Հավանություն՝ Thumb up 0 Thumb down 0

Գրեք Ձեր կարծիքը

ՀՂՈՒՄՆԵՐ ԳՐԵԼՈՒ ԿԱՆՈՆՆԵՐ

- Չի խրախուսվում ամբողջովին մեծատառերով գրված հղումները,
- Մի գրեք փողոցային դարձվածքներով,
- Արգելվում է գովազդային հղումները,
- Մի գրանցեք անձնական վիրավորանքներ:

Գրառում կատարելուց հետո ստուգեք Ձեր էլ–փոստարկղը (Inbox եւ Spam) հավելյալ գործողությունների համար.

Comment



` 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 - = Back
TAB q w e r t y u i o p [ ] \
Caps a s d f g h j k l ; ' Enter
Shift z x c v b n m , . / Shift
Ctrl Alt   Alt Ctrl

Միացնել հայերենը

*