Հոյակապ հաղորթում է ՀԱՅ անցեալի իրականութիւնը ավելի բացահայտելու համար: Այսպես առաջ’ …

Սպասում էի որ նախ հիմնականը՛ «ՈՒՐԱՐՏՈՒ» տէրմինը կ՛բացադրէիք, թէ դա
ո՞վ բերէց աշխարհ, ու ի՞նչ ուրիշ հիմնված անվանում տէրմիններ կան:
Եթէ կարելի է, խնդրեմ, հարգելի Սարգիս, կառճ դա պարզեք(գրեք):

Ձեր խոսածկութիւնը ինձ հիշեցրեց’
ՀԱՅ-Գրական լեզուն՛ դա իմ համար միայն «Լեզվի Հումսերն է»: Իսկ «Կաթ»-Լեզուն բախկացած չէ միայն Հումսերից, այլ իր հիմք է՛ բառ-բառ-ները:

Կա(կար)Պարսկաստանի Իսֆահան քաղաքի շրջանում ՉԱՐՄԱՀԱԼի Հայութիւն, որ Շահ Աբբաս պարսիկ թագավորը, մոտ 400 տարի առաջ Հայաստանից քշել, բերէլ էր այստեղ:
ՉԱՐՄԱՀԱԼցիններն 400-տարիններ պահպանել (քոնզերվացրել )են
ՀԻՆ-ՀԱՅ-բառապաշարները:
Նրանք հիմա էլ ասում են «ՈՒՐԱՐՏՈՒ»-ի լեզւով ‘
ԻԶԱ(էս) ԻՏՏԱ(էտ), ԻՆՆԱ(Էն), ՀԷՐ(հայր) … ու բազուն հին բառեր որ
համամարթկաին հիմքեր ունեն:
Ես չ՛գիտեմ ո՞րտեղ աշխարհում նման ՀԱՅ-արմատ պահող շրջան կ՛ճարվի:
Քանի ուշ չէ, մեկը պիտի, ՉԱՐՄԱՀԱԼԻ հարուստ Լեզվագանձերն պաշպանի:

Իսկ իմ Լեզվա-բառերի Գիտելիքնըրն՛ փաստում են պարզ, որ՛
Լեզվաընտանիքներ ու կրօններ չ՛կա’:
Կա՛ երկրագնդի վրա ՀԱՅերէնին՛ հեռով ու մոտիկ բառբառներ(լեզուներ)
ու կրօն-ճիւղեր:
Միայն այս պարզ հիմքի վրա պարզվել ու կպարզվի ամէն ինչ, նաև «ՈՒՐԱՐՏԷՐԷՆ»ը:

Դրանով փաստվում է ինձ, որ Ռասել- ու Մասել-իզմների գիտութիւնը
տարել ու տանում են այն ուղղութեամբ, որ աշխարհը հավատա՛
«Լուսին է ծնել ԱՐԵԿակին »:

Խորն հարգանքներով
A,Askojan

-պետք չէ զարմանալ որ մեզ այտպիսի վիճակում են ուզոըմ դնել, պետք է զարմանալ որ ՄԷՆՔ անտարբեր ենք այս ամեն ինչի նկատմամբ:

Հարկաոր է նաև իրատեսական ամրամտութիւն մեր գալիք գաղափառախոսության մեջ:

Ոչ միայն ամրանում է «Ուրարտուի» Հայատեսակ լինելու կարևորագույն հասկացությունը ի շնորհիվ բառարմատների ստուգման, ահա քերականական կառույց և գավառաբառբառային հնչիւնակարք բացահայտելը մշակում է մեր գիտոթիւնը Գրաբարի մասին որպես Վանա լեզվի շարունակական տարբերակը:

2010-03-10 12:47:00 Международные правозащитники требуют провести расследование в отношении виновных, подтасовавших дело против простого армянского сельчанина

АрмИнфо. Международная федерация по правам человека (FIDH) и армянская неправительственная организация Институт гражданского общества (ИГО) призвала власти Армении срочно провести подробное и беспристрастное расследование в отношении пыток и бесчеловечного обращения правоохранительных органов с жителем села Катнахбюр Арагацотнской области Сашей Давтяном. Он всего лишь хотел справедливости – выявить виновников в изнасиловании своей дочери. Но дело повернули против него самого!

В результате Саша Давтян сам был обвинен в истязании несовершеннолетних собственных дочерей и изнасиловании одной из них и попал в заключение, где находился с 8 мая 2009 года по 26 февраля 2010 года. Суд общей юрисдикции Арагацотнской области в декабре прошлого года оправдал Сашу Давтяна по части изнасилования несовершеннолетней девочки и приговорил к 4 годам лишения свободы по статье . Судья Рузанна Барсегян вынесла решение, согласно которому она признала недопустимым тот факт, что предварительные показания были взяты с потерпевших – Темине и Шушан Давтян с нарушением требований закона. В суде было установлено, что полиция в результате пыток и издевательств над девочками выбила нужные ей показания. Саша Давтян также подвергся пыткам в полиции Центра и в ходе судебного процесса заявил, что его жестоко избили, сломали зубы и ребра, и он вынужден был подписать представленные ему документы. В этом убедились сами провозащитники, посетившие в тюрьме Сашу Давтяна.

Международные правозащитники FIDH и ИГО призвали власти Армении выявить настоящих виновников в изнасиловании дочери Саши Давтяна и наказать их в соответствии с законом. Кроме того, правозащитники требуют заново начать расследование дела Саши Давтяна без учета его предыдущих показаний, которые были выбиты под психологическим воздействием и физическим насилием, гарантировать ему справедливый и беспристрастный суд.

Ողբամ քեզ Հայաստան

Մի մարդ ուներ չար կին: Մի անգամ կինը կռվեց նրա հետ ու ասաց.

— Կարծում ես թե քո երեք որդիները քեզնի՞ց են: Մեկն Է քեզնից, իսկ երկուսը բիճ են: Նա հարցրեց, թե որն Է իմը, և կինը չասաց: Երբ հայրը մեռնում Էր, ասաց.

— Իմ ամբողջ կայքը թող լինի իմ հարազատ որդուն:

Եղբայրները կռվում Էին իրար հետ. մեկն ասում Էր, թե ես եմ հարազատ որդին, մյուսը՝ թե ես եմ: Գնացին մի իմաստուն դատավորի մոտ: Դատավորը հրամայեց նրանց հորը հանել գերեզմանից և նետ արձակել նրա վրա: Ով հորը զարկեր նետով և նետը ծակեր հոր մարմինը, նա Էր հարազատ որդին: Եվ երկու որդիները զարկեցին հորը, իսկ ճշմարիտ որդին դանակը քաշեց, որ սպանի եղբայրներին, լաց եղավ դառն արցունքներով և թաղեց հոր մարմինը:

Իմացան, որ նա Էր հարազատ որդին և նրան տվին հայրենի կայքը:

ՕԼԻԳԱՐԽԻՔ ԲԱԺԱԿԱ-ՃԱՌ
Թույլ տվեք, բարձրացնելով այս բաժակը, շնորհակալություն հայտնել ձեզ, որ գրքեր եք գրում, բայց չեք հրատարակվում… Թող միշտ այսպես ճոխ լինի, մեր կարծիքը մեր մասին, որ մեր թշնամիները նախանձից տրակվեն… Գիրքն ի՞նչ ենք անում, ու՞մ պիտի զարմացնենք, – պատմությունը իմացող,- խեղաթյուրողներին, թե՞ ընդանրապես չ’հետաքրքրվողներին… Մեր պատմությունը, մեր գեների մեջ է հոսում, ու մեր լեզվով է մեզ հետ խոսում… Կարեվորն էն-ա, որ մենք իրար լավ հասկանանք, – էն մնացած աշխարհի, հերն էլ անիծած… Թող գնան, իրենք իրենց կրակի մեջ խորովվեն… Շնորակալ ենք Աստծուց, որ ձեզ նման մարդիկ ունենք, դուք աշխատեք, թող մենք ուտենք… Մենք էլի ընդհանուր գորձ ենք անում,- մենք մեր երակների մեջ, մեր պատմական արյունը ,- ուտելով ենք սնում, ու հենց դրանով ենք պահում, մեր տառապյալ Հայրենիքը…
- Արա ու՞մ նիքը…
- Նիքը չասեց արա, – ասեց կնիկը…
- Ու՞մ կնիկը արա…
-Արա իրան հարցրու, ես որդու՞ց իմանամ…
- Չէ արա, էս մեր ապրածը, – կյանք չի… չէէէ…
- Բա որ ասում էի դրախտ-ա, չէիր հավատում…