Թե ինչու արևմտյան Եվրոպայի երկրներում և Ամերիկայում գունավոր հեղափոխությունների կարիքը չկա ես ունեմ իմ կարծիքը և նա հետևյալն է`
Ժամանակակից հասկացողությամբ դրանք կայացած դեմոկրատիայի երկրներ են, որը նշանակում է իմ կարծիքով կայացած բանկային դիկտատուրայի օջախներ` այսինքն ներկա պատկերացումներով կարել է սահմանել, որ կայացած դեմոկրատիան դա կայացած բանկային կամ բանկստերային դիկտատուրա է: Այդ համակարգերում ներկայացուցչական մարմինները կատարում են նոմինալ դեր, ինչպես Իսպանիայի թագավորը, քանի որ կատարում են պատվիրատուի` այսինքն բանկի, պահանջները լրիվությամբ: Իսկ գունավոր հեղափոխությունների կարիքը «երրորդ» երկրներում կլինի այնքան քանի դեռ չի հաստատվել «դեմոկրատիան» այսինքն բանկային դիկտատուրան:
Մյուս առարկությունը, որ կուզենայի ասել դա հրեաներին նմանվելու, նրանցից սովորելու մասին է: Ինչպես կարելի է սովորել մեկից եթե նա լավագույն օրինակն է մարդկության համար թե ինչպես չպետք է լինի այն արժեհամակարգը, որ այսքան արատավորեց, աղտոտեց և խեղաթյուրեց մարդկային էությունը: Ձգտումը նմանվել նրանց, ցույց է տալիս թե ինչքան մենք հրեականացել ենք մեր մտածողությամբ, ինչքան հեռացրել ենք մարդկայինից և հայկականից:

ՀՀ Վարչապետի բլոգը՝
http://tigransargsyan.livejournal.com/

Արմեն, ես համամիտ եմ ձեր մեկնաբանության հետ: Հրեաները ինչպես միշտ լավը շաղախում են վատի հետ և նրանց թխածը հաց չի, մի ուրիշ բան է: Թե ինչ ինքներըդ գիտեք: Նրանք արիացիներից են պատճենել իրենց էությունը բայց շատ վատ, արհեստական բան է ստացվել: Արիացիները որ թթխմորի պես աշխարհի վրա լույս և բանականություն բերեցին մարդախմբերին սրանք ուզում են լույսը իրենց պահեն իսկ խավարը ուրիշներին արժանացնեն առանց գիտակցելու և գնահատելու “ուրիշը”: Լավը, վերցնում են, մերժում ստեղծողին և հետո ել յուրացնում են: Հավատացած եղեք որ լավ և ուժեղ լինելու գաղտնիքը մեր մեջ է, մենք գիտենք այն և այն կա մեր մեջ:

Պարոն Քիրիմիջյանի ստեղծած այս դպրոցը մեր հավաքական միտքը առաջնորդում է դեպի մեր ունակության լիարժեք զարգացում որը մեծ ուժի արտահայտումով հանդես կգա մեզանից յուրաքանչյուրի և հավաքականի համար: Միայն չկորցնենք մեր հարց տալու և դատելու կարողությունը: Խորապես շնորհակալ եմ Պարոն Քիրիմիջյանից:

Արտակ

Ինքնահոսի մատնելով իրականությունը, և միայն հարմարվելով նրան գոյատեվել, նշանակում է – ենթարկվել ինքնաոչինչացման բնական օրենքին: Բարի ցանկությունները, պետք է ամրապնդվեն, կոնկրետ ստեղծագործող քաղաքական գործնեությամբ : Եթե մարդկային ռեսուրսները պասիվ են կամ սուղ, կամ չունեն միջոցներ և հարմարվողական են, ապա ազգայնական կոչերը հնչում են, որպես ինքնածաղրանք: Որևե մի ազգ, որը չունի իր զարգացման յուրահատուկ տարբերակը, ապա որոշ ժամանակի ընթացքում, կորցնում է իր ազգաին հատկությունները, « եթե իհարկե իսկզբնէ քոչվոր չէ»… Ազգաին լեզուն դառնում է «խմբակաին լեզու» որը ծառայում է կրիմինալ դրսևորումներին, օտար համակարքի սահմաններում (գնչուների օրինակով): Այսօր բանկային սիստեմի և քաղաքական գործիչների դաշինքը մոտեցել է իր ավարտին… Օրինակի համար, շատ քիչ հավանական եմ տեսնում, որ Գերմանիան մինջև 2099 կշարունակի վճարել իր պարտքը ԱՄՆ-ին, կամ Միջազգաին բանկին, և ընթանրապես Եւրոպան… Արդեն մշակված է մի այլ սիստեմ, – ոչ դրամային… Քաղաքականությունը մնալու է առաջնաին: Մի այլ օրինակ – Ներկաիս Իսրաէլը ընտրել է ապաջհուդացման ուղին և արդեն, տասնամյակներ շարունակ «կառուցում» է հրեական պետություն, – օրենքի և աեփական, սակայն օտարության մեջ դրսեվորված, յուրահատկության սինտեզի միջոցով… Բայց չէի ասի որ ամեն ինչ լավ է ընթանում… Սիօնիստների քթից է գալու այդ երկիրը, այսինքն նրանք ավելի շուտ կվերանան, քան իրենց երկիրը: Բարոյականության պակասությունը հնարավոր չէ լռացնել ֆինանսական ներարկումներով,(Պաղեստինի հետ հակամարտության հաշվին)…Ընդանուր առմամբ, գերհագեցումը նույնփես ավերիչ ուժ է և տանում է ինքնաքայքայման: Մեր, – հայերիս դեպքում, հրեաներին ընդօրինակելը, նշանակում է վերջնականորեն կորցնել և մեր հողը, և ինքնությունը: Իսկ այդ դեպքում, մեր Սփյուռքը կհալվի եկեղեցական մեղրամոմի արագությամբ…