Comments on: ԱՀԱ՛ ՄԵՐ ԳԱՂԱՓԱՐԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒԸ, ԱՇԽԱՐՀԱՃԱՆԱՉՈՒՄԸ, ՀԱՎԱՏԱՄՔԸ, ԿՐՈՆԸ… http://www.louysworld.com/2009/01/05/%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%9b-%d5%b4%d5%a5%d6%80-%d5%a3%d5%a1%d5%b2%d5%a1%d6%83%d5%a1%d6%80%d5%a1%d5%ad%d5%b8%d5%bd%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%a8-%d5%a1%d5%b7%d5%ad%d5%a1%d6%80%d5%b0%d5%a1/ Thu, 29 Jul 2010 08:58:15 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0 By: Urartu http://www.louysworld.com/2009/01/05/%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%9b-%d5%b4%d5%a5%d6%80-%d5%a3%d5%a1%d5%b2%d5%a1%d6%83%d5%a1%d6%80%d5%a1%d5%ad%d5%b8%d5%bd%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%a8-%d5%a1%d5%b7%d5%ad%d5%a1%d6%80%d5%b0%d5%a1/comment-page-1/#comment-896 Urartu Wed, 21 Jan 2009 10:16:56 +0000 http://www.louysworld.com/?p=1105#comment-896 Իհարկե շատ խելոք մտքեր կան այդ Ավետարանի մեջ, բայց հակասություններ էլ կան: Չգիտեմ, լույսը չեմ տեսնում դրա մեջ, եվ դա իհարկե կրոն չէ, հետեվաբար ինքը ինչին որ ձգտում է, դա չի կարող լինել իր վերջնական նպատակը : Եվ չեմ ընդունում ընտրյալ ցեղ կամ ցեղի առաքելուտյուն գաղափարները: Ինձ թվում է որ բոլոր ցեղերի առաքելություն երջանիկ լինելն է: Դրա համար պետք է ունենալ իսկապես քիչ թե շատ անկախ երկիր: Դա կառուցելու համար բարի, ու+եղ հոգի է պետք: Իսկ դրան միայն վերև նայելով կհասնես: Վօրովհետեվ , ի վերջո այն մարդիկ ովքեր ամենաշատ բարի գօրծ արել են այս աշխարհում նրանք են ովքեր ամենաշատը մտածել են էն աշխարհի մասին: Կօմիտասի չապ եռեվի ոչ ոկ հայ ազգի համար բան չի արել, բայց Կօմիտասը միշտ վերեվ է նայել, չի մտածել կատարյալ ցեղի մասին: Իմ կարծիքով, մարդու հօգին կարեվօր է նույնիսկ հայրենիքից: Հետեվապար, հոգու մաքրումից պետք է սկսել եվ դա պետք է լինի կյանքի ՎԵրջՆԱԿԱՆ նպատակը, իսկ հայրենիկի շինուտյունը դրանից կհետեվի, այլապես հիմքը խախուտ է: Նարեկ ջան, քրիստօնեություն շատ քաջ կրոն է, ուղղակի հաճախ սխալ է մատուցվել: Իհարկե շատ խելոք մտքեր կան այդ Ավետարանի մեջ, բայց հակասություններ էլ կան: Չգիտեմ, լույսը չեմ տեսնում դրա մեջ, եվ դա իհարկե կրոն չէ, հետեվաբար ինքը ինչին որ ձգտում է, դա չի կարող լինել իր վերջնական նպատակը : Եվ չեմ ընդունում ընտրյալ ցեղ կամ ցեղի առաքելուտյուն գաղափարները: Ինձ թվում է որ բոլոր ցեղերի առաքելություն երջանիկ լինելն է: Դրա համար պետք է ունենալ իսկապես քիչ թե շատ անկախ երկիր: Դա կառուցելու համար բարի, ու+եղ հոգի է պետք: Իսկ դրան միայն վերև նայելով կհասնես: Վօրովհետեվ , ի վերջո այն մարդիկ ովքեր ամենաշատ բարի գօրծ արել են այս աշխարհում նրանք են ովքեր ամենաշատը մտածել են էն աշխարհի մասին: Կօմիտասի չապ եռեվի ոչ ոկ հայ ազգի համար բան չի արել, բայց Կօմիտասը միշտ վերեվ է նայել, չի մտածել կատարյալ ցեղի մասին: Իմ կարծիքով, մարդու հօգին կարեվօր է նույնիսկ հայրենիքից: Հետեվապար, հոգու մաքրումից պետք է սկսել եվ դա պետք է լինի կյանքի ՎԵրջՆԱԿԱՆ նպատակը, իսկ հայրենիկի շինուտյունը դրանից կհետեվի, այլապես հիմքը խախուտ է:

Նարեկ ջան, քրիստօնեություն շատ քաջ կրոն է, ուղղակի հաճախ սխալ է մատուցվել:

]]> By: Narek http://www.louysworld.com/2009/01/05/%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%9b-%d5%b4%d5%a5%d6%80-%d5%a3%d5%a1%d5%b2%d5%a1%d6%83%d5%a1%d6%80%d5%a1%d5%ad%d5%b8%d5%bd%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%a8-%d5%a1%d5%b7%d5%ad%d5%a1%d6%80%d5%b0%d5%a1/comment-page-1/#comment-612 Narek Tue, 06 Jan 2009 21:39:54 +0000 http://www.louysworld.com/?p=1105#comment-612 Հիանալի է, այս առաջի քայլն էր, մեծ գիտելիքի տեր է այն , օվ գըրել է այս օրենքը, կախեոլւ էմ այս օրենքը տանս պատին, անգիր եմ հիշելու և կատարելու էմ. Սակայն դեռ երկար ճանապարհ կա անցնելւ, սերնդներ պետքե անցնեն մինչ կըբւժենք մեր հասարակւթյւնը իր հիվանդւթյւններից. Պետք է տարածել այս օրենքը, որը որոշ շատ կարեվոր բնագավառներում որակապես տարբերվւմ է քրիստոնեական մարդասիրական սակայն ստըրկամտական, հընազանդվողական գարափարախոսւթյւնից. Պետք է քրիստօնեությւնը դիտել որպես հայկական հոգևոր և իրրական մըշակույթի բաղադրիչ մաս, գիտակցել նըրա մեչ պահպանված հին հայկական մըշակույթի շեռտի անգնահատելի կարեվորւթյւնը. Բայց դա չըպետքե մեզ խանգարի առաչ գնալ, այսոր արեվմըտյան "առաչադեմ" հասարակւթյունները բաժանւմ են կըրոնական , պետական, բարոյական, իրավական , ընտանեական իրականւթյւնները. Մենք ևս թող բաժանենք, կըրոնականները թող ասծուց խոսեն, օրենսդիրնեը օրենքից, նախագահները քաղաքականւթյւնից, դատարանները որենքի հսկողւթյւնից, իմաստւնները ճըշմարտւթյւնից, իսկ հասարակւթյւնը թող բարի լինի այս ամենը հետեվի, սովորի, գիտակցի, իմանա, հասկանա և ինքը գիտակցաբար վճռի իր ապագան, որպեսի այտ ապագան իր տերը չվճռեն տերտերները, կաշառված պատմաբանները, անբարո քաղաքական գօռծիչները, անգետ իմաստւնները. Այն հասարակւթյւնը որը զինված լինի այս օրենքի հիմւնքներով եվ աշխարաճանաչությամպ, գիտելիքով, կըլինի անհաղթ և կըփայլի աշխարհով մեկ. Սակայն Այն հասարակւթյւնը որը կունենա գիտելիքներ բայց որի աշխարահայացքի մեջ գըրած է "երփ ապտակւմ են մեկ թըշիտ միւսը առաչ տւր", կամ "սիրի թըշնամւտ" կամ ներիր անկախ նըրանից թե հանցավորը զղճւմ է թե ոչ , բոլոր դըժբախտիթյւնները որնք ձեզ հանդիպել էն դա ձեր մեխքերի համար է, ձեզ իշղօղներին իշխանությւնը տրվել է ասծո կողմից........ էլ չըխորանանք աղանդավոր տարբեր տեսակ դավանանքների մեջ դատապարտված է կեղրքման և շահագործման, պետք եղած տեղը Հայերի նման առանց դիմադրելու բնաջընջման. Հիանալի է, այս առաջի քայլն էր, մեծ գիտելիքի տեր է այն , օվ գըրել է այս օրենքը, կախեոլւ էմ այս օրենքը տանս պատին, անգիր եմ հիշելու և կատարելու էմ.
Սակայն դեռ երկար ճանապարհ կա անցնելւ, սերնդներ պետքե անցնեն մինչ կըբւժենք մեր հասարակւթյւնը իր հիվանդւթյւններից. Պետք է տարածել այս օրենքը, որը որոշ շատ կարեվոր բնագավառներում որակապես տարբերվւմ է քրիստոնեական մարդասիրական սակայն ստըրկամտական, հընազանդվողական գարափարախոսւթյւնից. Պետք է քրիստօնեությւնը դիտել որպես հայկական հոգևոր և իրրական մըշակույթի բաղադրիչ մաս, գիտակցել նըրա մեչ պահպանված հին հայկական մըշակույթի շեռտի անգնահատելի կարեվորւթյւնը. Բայց դա չըպետքե մեզ խանգարի առաչ գնալ, այսոր արեվմըտյան “առաչադեմ” հասարակւթյունները բաժանւմ են կըրոնական , պետական, բարոյական, իրավական , ընտանեական իրականւթյւնները. Մենք ևս թող բաժանենք, կըրոնականները թող ասծուց խոսեն, օրենսդիրնեը օրենքից,
նախագահները քաղաքականւթյւնից, դատարանները որենքի հսկողւթյւնից, իմաստւնները ճըշմարտւթյւնից, իսկ հասարակւթյւնը թող բարի լինի այս ամենը հետեվի, սովորի, գիտակցի, իմանա, հասկանա և ինքը գիտակցաբար վճռի իր ապագան, որպեսի այտ ապագան իր տերը չվճռեն տերտերները, կաշառված պատմաբանները, անբարո քաղաքական գօռծիչները, անգետ իմաստւնները. Այն հասարակւթյւնը որը զինված լինի այս օրենքի հիմւնքներով եվ աշխարաճանաչությամպ, գիտելիքով, կըլինի անհաղթ և կըփայլի աշխարհով մեկ. Սակայն Այն հասարակւթյւնը որը կունենա գիտելիքներ բայց որի աշխարահայացքի մեջ գըրած է “երփ ապտակւմ են մեկ թըշիտ միւսը առաչ տւր”, կամ “սիրի թըշնամւտ” կամ ներիր անկախ նըրանից թե հանցավորը զղճւմ է թե ոչ , բոլոր դըժբախտիթյւնները որնք ձեզ հանդիպել էն դա ձեր մեխքերի համար է, ձեզ իշղօղներին իշխանությւնը տրվել է ասծո կողմից…….. էլ չըխորանանք աղանդավոր տարբեր տեսակ դավանանքների մեջ դատապարտված է կեղրքման և շահագործման, պետք եղած տեղը Հայերի նման առանց դիմադրելու բնաջընջման.

]]> By: Թամար-Գ. Ն.Յ. http://www.louysworld.com/2009/01/05/%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%9b-%d5%b4%d5%a5%d6%80-%d5%a3%d5%a1%d5%b2%d5%a1%d6%83%d5%a1%d6%80%d5%a1%d5%ad%d5%b8%d5%bd%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%a8-%d5%a1%d5%b7%d5%ad%d5%a1%d6%80%d5%b0%d5%a1/comment-page-1/#comment-589 Թամար-Գ. Ն.Յ. Tue, 06 Jan 2009 00:42:32 +0000 http://www.louysworld.com/?p=1105#comment-589 Հարգելի Հրայր, որ այդպես Հուր Այր ես: Շատ հաճելի է քէզ կարդալը, ավելի հաճելի է իմանալ որ աշխարհում կան հոգով ուժեղ, մտքով պայծառ, գործով արի ու վարքով օրինավոր, բարեպաշտ անհատներ: Աշխարհում հը- րաշքներ շատ կան, բայց բոլոր հրաշքների հրաշքը, վերը նշված որակները իր մէջ կրող և կյանքում դրանք իսկապես դրսևորող մարդն է: Աշխարհին ու մեզ էլ հետը մաղթենք պայծառ մտքով, մաքուր հոգով, արդար խղճով նաև՛ ուժեղ բազկով մարդկային ծնունդներ, որ աշխարհը շեն մնա ու մեր Հայաստան երկիրն էլ զորանա: Թե թռիչքով մի խելագար Հասնեմ տիրույթն արևի, Եւ հողածին իմ շինվածքով, Անցնեմ դարբնոցն այդ՛ հրի, Կճանաչեմ ճանապարհը ալմաստի: Ու թեև նուրբ ու թափանցիկ, Սակայն հատու՛ ու սուր ՛փայլով կայծակի, Ես կշանթեմ, ու կհատեմ ճանապարհը խավարի: 2007թ. գարուն Թ. Գ. Հարգելի Հրայր, որ այդպես Հուր Այր ես: Շատ հաճելի է քէզ կարդալը, ավելի հաճելի է իմանալ որ աշխարհում
կան հոգով ուժեղ, մտքով պայծառ, գործով արի ու վարքով օրինավոր, բարեպաշտ անհատներ: Աշխարհում հը-
րաշքներ շատ կան, բայց բոլոր հրաշքների հրաշքը, վերը նշված որակները իր մէջ կրող և կյանքում դրանք
իսկապես դրսևորող մարդն է: Աշխարհին ու մեզ էլ հետը մաղթենք պայծառ մտքով, մաքուր հոգով, արդար խղճով նաև՛ ուժեղ բազկով մարդկային ծնունդներ, որ աշխարհը շեն մնա ու մեր Հայաստան երկիրն էլ զորանա:

Թե թռիչքով մի խելագար
Հասնեմ տիրույթն արևի,
Եւ հողածին իմ շինվածքով,
Անցնեմ դարբնոցն այդ՛ հրի,
Կճանաչեմ ճանապարհը ալմաստի:
Ու թեև նուրբ ու թափանցիկ,
Սակայն հատու՛ ու սուր ՛փայլով կայծակի,
Ես կշանթեմ, ու կհատեմ
ճանապարհը խավարի:

2007թ. գարուն Թ. Գ.

]]> By: Hrayr http://www.louysworld.com/2009/01/05/%d5%a1%d5%b0%d5%a1%d5%9b-%d5%b4%d5%a5%d6%80-%d5%a3%d5%a1%d5%b2%d5%a1%d6%83%d5%a1%d6%80%d5%a1%d5%ad%d5%b8%d5%bd%d5%b8%d6%82%d5%a9%d5%b5%d5%b8%d6%82%d5%a8-%d5%a1%d5%b7%d5%ad%d5%a1%d6%80%d5%b0%d5%a1/comment-page-1/#comment-588 Hrayr Tue, 06 Jan 2009 00:23:02 +0000 http://www.louysworld.com/?p=1105#comment-588 Քաղաքականությունն իր այս կարգաչափով կոպտորեն վազանցել է քաղաքակրթության նվաճումները, բարոյական արժեքները հենց նույն կերպ հրելով անդունդ: Այն ինչ կոչվում է մարդկային, հիմնված է ավան դական առա քինությունների վրա և միշտ անքուն է: Բանականության չզսպվող կանչերը հայրենաշունչ արիությանը ոգեկոչում են կենաց պայքարի և կրկին կերտվում է գալիք Այգաբացը: -Կլինի՞ արդյոք, որ ազնիվներն էլ ապրեն ապահով: -«Կելնի Արևը» Արևագալը չի ուշա նա, որքան էլ դրան սպասողը անհամբեր դառնա: Ազնվությանը պատժում են` այն փակի տակ պահելով, որ անգործությամբ վերացնեն, սակայն նա այդ պես անմեռ էլ ապրում է: Ազնվության պահանջները խիստ են հատկապես իր կրողներից, դրանք չեն դադարում մնալ և ձախորդ օրերի ՚բերումով: Եթե ձեր մասին այդպես չկարծեն էլ, մնացե՜ք ազնիվ: Անազնվությունը անհագ խժռում է բարոյական մյուս արժեքները, ինչպես «սև Անցքը» շրջապատի նյութը: Այնազնվությունը, որը տեսա դաշտից դուրս է, ավելի մեծ է: Որքա՛ն խմորված ազնվություն է կուտ գնում, երբ թոնիրը չափից շատ տաք է: Մարդկայինի պահպանումը հատկապես անմարդկային պայմաններում է անհրաժեշտ: Անամոթությունը հպարտ է, երբ բարոյական բյուր արժեքների նահանջն է վարում: Երբ բարոյականն ամեն ինչ անձամբ փորձի, ինքն էլ կդառնա անբարո: Ով չի ապրում` բարոյա կանությունը շալակած, հանդուրժելով նրա մտրակների հարվածները, ուրեմն մի հարմար պահի դեն է շպրտել: Կան արատներ, որ այնքան մարդկա յին են, ասես առաքինություններ լինեն: Մարդ կա վաղ նաշխարհի շալակը ելնելու հույսով է այսօր աշխարհը շալակած տա նում: Բռնակալի կրծքին պատվո նշան կախում են հենց նրա ահից: Երբ ամոթխածությունը քշվում է, հաճոյախոսությանը ականջ են դնում իբրև միամտորեն: Պոռնիկն էլ իր բարոյականությունն ունի, որից շեղումն է համարում անբարո: Երբ խիղճը հաշտվի անխղճության հետ` կչքվի, որ չխանգարի իր խայթոցներով: Չարիք գործում են և բարեգործները, երբ օգնություն մատուցում են ուշացրած: Գովեստի չափազանցումը շողոքորթություն է, կշտամբանքինը` չարախոսություն: Շողոքորթը վնասում է իր թաց համբայուրների առատությամբ և կծում այնպես, որ թվա նորից ու ավելի ջերմ է համբուրում: «Ո՜չ» հատկապես իմ մերձավորի համար, թեկուզ ոչ էլ իմ...». սա՜ է ինքնազոհության ակնարկներով ինքն իրեն համոզելու նախանձի խորամանկությունը: Գողությամբ չզբաղվելը մի մասի մոտ համոզմունքի պատճա ռով չէ, այլծուլության, զբաղվելն էլ մի մասի մոտ պահանջ չէ, այլ սովորույթ: Ծարավ հողի գողունը ջուրն է: Լավատեսը չի հուսալքվում նաև հուսախաբվելուց: Երբ վշտի տերը տխրելու պառճառներ փնտրի, կգտնի շատ ավելի: Կես կամքն անհավատարիմ ընկեր է: Անգործությունը տանում է նեխվածության, նախա ձեռնությունը օգտագործում է և այդ աղբը: Երբեմն ծույլն ընկնում է առաջ, քայլողների ոտքի տակ չընկնելու վախից: Հնարավոր չէ ահել օրերին գտնել աշխարհներ, որոնց հիմքերը չեն դրվել ջա հել օրերին: Ամենաշատ հանդուրժողականությունը ծնողական սիրո մեջ է, ամենա քիչը` որդիականի: Երեխաներին սիրելը բնազդական է, հատուկ ողջ կենդանական աշխարհին, բայց ծեր ծնողներին հարգելնու նախնիներին պաշտելը գիտակցական է ու միայն մարդկային: Ասեք ձեր երեխաների անունները, ասեմ ովքեր են ձեր ծնողները: Մարտում ձեռք բերված սպիները գեղեցկացնում են տղամարդուն, բայց որդիներին ժա ռանգաբար չեն փոխանցվում: Ջահելությունն անհամբեր վազում-կլանում է նորը, կանգառնում` ար դեն ծերացած, նոր վազողներին փոխանցելով հինը: Վա՛յ նրան, ով հետևից վազող չու նի: Ճիշտ ճակատագիրը խլում է հենց այն, ինչ ին քը չի հեղինակել: Վրեժի ճիչը արթնացում է միշտ, մարտի մղումը` փառքի կանչ, իսկ քնածի տենչը`խաղաղ պարտություն ու վերջ: Աշնանամուտին մարդ կա յին կամքը գարնանային Արև և անխուսափելի հաղթանակ է կանխատեսում: ՄԵՐ ԱՅԳԱԲԱՑԸ` ԱՅԼՈՑ ՄԱՅՐԱՄՈՒՏՆ Է: ԱՐԹՆԱՑԵ՜Ք ՀԱՅԵՐ ԵՎ ԱՇՆԱՆԱՄՈՒՏԸ ԴԻՄԱՎՈՐԵՔ ՀՈՏՆԿԱՅՍ: Ներսես ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ Հատված ՙՄԱՏՅԱՆ ԱՐԵՎԱԳԱԼԻ՚ անտիպ գրքից: Քաղաքականությունն իր այս կարգաչափով կոպտորեն վազանցել է քաղաքակրթության նվաճումները, բարոյական արժեքները հենց նույն կերպ հրելով անդունդ:
Այն ինչ կոչվում է մարդկային, հիմնված է ավան դական առա քինությունների վրա և միշտ անքուն է: Բանականության չզսպվող կանչերը հայրենաշունչ արիությանը
ոգեկոչում են կենաց պայքարի և կրկին կերտվում է գալիք Այգաբացը:
-Կլինի՞ արդյոք, որ ազնիվներն էլ ապրեն ապահով:
-«Կելնի Արևը» Արևագալը չի ուշա նա, որքան էլ դրան սպասողը անհամբեր դառնա:
Ազնվությանը պատժում են` այն փակի տակ պահելով, որ անգործությամբ վերացնեն, սակայն նա այդ պես անմեռ էլ ապրում է:
Ազնվության պահանջները խիստ են հատկապես իր կրողներից, դրանք չեն դադարում մնալ և ձախորդ օրերի ՚բերումով:
Եթե ձեր մասին այդպես չկարծեն էլ, մնացե՜ք ազնիվ:
Անազնվությունը անհագ խժռում է բարոյական մյուս արժեքները, ինչպես «սև
Անցքը» շրջապատի նյութը:
Այնազնվությունը, որը տեսա դաշտից դուրս է, ավելի մեծ է:
Որքա՛ն խմորված ազնվություն է կուտ գնում, երբ թոնիրը չափից շատ տաք է:
Մարդկայինի պահպանումը հատկապես անմարդկային պայմաններում է անհրաժեշտ:
Անամոթությունը հպարտ է, երբ բարոյական բյուր արժեքների նահանջն է վարում:
Երբ բարոյականն ամեն ինչ անձամբ փորձի, ինքն էլ կդառնա անբարո:
Ով չի ապրում` բարոյա կանությունը շալակած, հանդուրժելով նրա մտրակների
հարվածները, ուրեմն մի հարմար պահի դեն է շպրտել:
Կան արատներ, որ այնքան մարդկա յին են, ասես առաքինություններ լինեն:
Մարդ կա վաղ նաշխարհի շալակը ելնելու հույսով է այսօր աշխարհը շալակած
տա նում:
Բռնակալի կրծքին պատվո նշան կախում են հենց նրա ահից:
Երբ ամոթխածությունը քշվում է, հաճոյախոսությանը ականջ են դնում իբրև միամտորեն:
Պոռնիկն էլ իր բարոյականությունն ունի, որից շեղումն է համարում անբարո:
Երբ խիղճը հաշտվի անխղճության հետ` կչքվի, որ չխանգարի իր խայթոցներով:
Չարիք գործում են և բարեգործները, երբ օգնություն մատուցում են ուշացրած:
Գովեստի չափազանցումը շողոքորթություն է, կշտամբանքինը` չարախոսություն:
Շողոքորթը վնասում է իր թաց համբայուրների առատությամբ և կծում այնպես, որ թվա նորից ու ավելի ջերմ է համբուրում:
«Ո՜չ» հատկապես իմ մերձավորի համար, թեկուզ ոչ էլ իմ…». սա՜ է ինքնազոհության ակնարկներով ինքն իրեն համոզելու նախանձի խորամանկությունը:
Գողությամբ չզբաղվելը մի մասի մոտ համոզմունքի պատճա ռով չէ, այլծուլության, զբաղվելն էլ մի մասի մոտ պահանջ չէ, այլ սովորույթ:
Ծարավ հողի գողունը ջուրն է:
Լավատեսը չի հուսալքվում նաև հուսախաբվելուց:
Երբ վշտի տերը տխրելու պառճառներ փնտրի, կգտնի շատ ավելի:
Կես կամքն անհավատարիմ ընկեր է:
Անգործությունը տանում է նեխվածության, նախա ձեռնությունը օգտագործում է և
այդ աղբը:
Երբեմն ծույլն ընկնում է առաջ, քայլողների ոտքի տակ չընկնելու վախից:
Հնարավոր չէ ահել օրերին գտնել աշխարհներ, որոնց հիմքերը չեն դրվել ջա հել
օրերին:
Ամենաշատ հանդուրժողականությունը ծնողական սիրո մեջ է, ամենա քիչը` որդիականի:
Երեխաներին սիրելը բնազդական է, հատուկ ողջ կենդանական աշխարհին,
բայց ծեր ծնողներին հարգելնու նախնիներին պաշտելը գիտակցական է ու միայն
մարդկային:
Ասեք ձեր երեխաների անունները, ասեմ ովքեր են ձեր ծնողները:
Մարտում ձեռք բերված սպիները գեղեցկացնում են տղամարդուն, բայց որդիներին ժա ռանգաբար չեն փոխանցվում:
Ջահելությունն անհամբեր վազում-կլանում է նորը, կանգառնում` ար դեն ծերացած, նոր վազողներին փոխանցելով հինը: Վա՛յ նրան, ով հետևից վազող չու նի:
Ճիշտ ճակատագիրը խլում է հենց այն, ինչ ին քը չի հեղինակել:
Վրեժի ճիչը արթնացում է միշտ, մարտի մղումը` փառքի կանչ, իսկ քնածի տենչը`խաղաղ պարտություն ու վերջ:
Աշնանամուտին մարդ կա յին կամքը գարնանային Արև և անխուսափելի հաղթանակ է կանխատեսում:
ՄԵՐ ԱՅԳԱԲԱՑԸ` ԱՅԼՈՑ ՄԱՅՐԱՄՈՒՏՆ Է:
ԱՐԹՆԱՑԵ՜Ք ՀԱՅԵՐ ԵՎ ԱՇՆԱՆԱՄՈՒՏԸ ԴԻՄԱՎՈՐԵՔ ՀՈՏՆԿԱՅՍ:

Ներսես ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ
Հատված ՙՄԱՏՅԱՆ ԱՐԵՎԱԳԱԼԻ՚ անտիպ գրքից:

]]>